Թերեւս տարօրինակ չէ, որ վերջին մեկ շաբաթում մամուլում ու ամենուր ամենից հաճախ 20-ի հանրահավաքից է խոսվում: Հավանաբար եթե ֆուտբոլն(Եվրոպայի առաջնությունը) էլ չլիներ, Ազգային ժողովի հավանական նախագահի կամ Հանրային խորհրդի կամ էլ քաղբանտարկյալների մասին լուրերը, ապա ամեն օր բոլոր լրատվամիջոցները անխտիր դրական կամ բացասական “տոնով” հիշեցնելու էին մեզ հանրահավաքի մասին:

Ու եթե “Ազգ”-ին հետաքրքրում է հարցի` “որտեղ է ի վերո կայանալու” կողմը, ապա “Առավոտը” գրում է “Ազատության հրապարակի” նշանակության մասին, ապա հավելում. “Չափազանց դժվար, եթե չասենք՝ անհնար է քիչ թե շատ խելամիտ բացատրություն գտնել ընդդիմության նախատեսած հունիսի 20-ի հանրահավաքը չարտոնելու՝ ՀՀ իշխանությունների որոշմանը: Առարկությունը, թե այդ միջոցառումը կարող է անցկացվել «Հրազդան» մարզադաշտի մերձակայքում, ոչ մի քննություն չի բռնում. նույն հաջողությամբ ընդդիմությանը կարող էր առաջարկվել հանրահավաք անցկացնել «Պռոշյան» սովխոզի մոտ կամ, ասենք՝ Դալմայի այգիներում”:

“Ա1+”-ը տեղեկացնում է, որ Երեւանի քաղաքապետարանն այսօր Համաժողովրդական շարժման նրկայացուցիչների հետ քննարկել է հունիսի 20-ին Ազատության հրապարակում մերժված հանրահավաքը Մատենադարանի մոտ անցկացնելու դիմումը: Թեեւ քաղաքապետարանը դեռ պաշտոնապես չի պատասխանել դիմումին, սակայն քննարկման մասնակից` Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի ներկայացուցիչ Լեւոն Զուրաբյանը վստահ է. “Քաղաքապետարանը մերժելու է նաեւ Մատենադարանի մոտ հանրահավաք անցկացնելու դիմումը“,-ասվում է:

 “Պանորաման”-ն մեջբերում է նախագահ Սարգսյանի խոսքերը այն մասին, որ Հայաստանում հանրահավաքներ եղել են ու կլինեն:  “Ցանկացած երկրում տեղի են ունենում բողոքի ակցիաներ, դրանց մասնակցում են հարյուրավոր, հազարավոր, տասնյակ հազարավոր մարդիկ: Ոստիկանության խնդիրն այդ միջոցառումներում հասարակական կարգի պահպանությունն է: Այսինքն, դուք պիտի անեք այնպես, որ ամեն ինչ ընթանա օրենքի շրջանակներում»,- ընդգծել է նա ոստիկանների հետ հանդիպմանը:Իսկ “Չորրորդ իշխանությունը” հավելում, որ հանրահավաքը արտոնելը կնշանակեր կոպիտուլացիա  ստորագրել. “Արտոնել հանրահավաքը` կնշանակեր համաձայնվել, որ մի քանի հարյուր հազար հոգի հավաքվեն Ազատության հրապարակում եւ պահանջեն հանցավոր ռեժիմի հրաժարականը”:

Ըստ “Հայկական ժամանակ”-ի երեխաների թիկունքում է իրականացվում այս ամենը.Մի՞թե Սերժ Սարգսյանի համար պարզ չէ, որ այդ օրը պետք է զորահանդես անցկացնել Ազատության հրապարակում` հայոց բանակի ամենավերջին սպառազինություններով: Միգուցե սա՞ «կջարդիե Ազատության ոգին եւ Համաժողովրդական շարժումը: Սակայն Սերժ Սարգսյանը, այնուամենայնիվ, Ռոբերտ Քոչարյան չէ. երեկվանից մեծ խաղահրապարակի վերածված Ազատության հրապարակը հուշում է, որ նա որոշել է պաշտպանվել ոչ թե ավտոմատների, այլ երեխաների ետեւում: Սա թերեւս բռնապետի նոր տեսակն է, որ ծնվում է մեր աչքի առաջ”:  

Ե.Գ. Հյուսիսային պողոտայում 28 կին անժամկետ հացադուլ է անում: Կրկին հիշեցում չէ՞ հանրահավաքի մասին:

Վերջին օրերին ներքաղաքական իրավիճակը մայրաքաղաքում, մեղմ ասած, հանդարտ չէ: Մոտենում է ԵԽԽՎ կողմից ՀՀ իշխանություններին ներկայացված պահանջների կատարման ժամկետը, այնինչ ցարդ շարունակվում են նախնական կալանքի տակ մնալ 96 քաղաքական հետապնդման ենթարկվող քաղաքացիներ: Միեւնույն ժամանակ ՀՀ արտաքին քաղաքականության ու ԼՂՀ հակամարտության կարգավորման համար կարեւոր Սարգսյան-Ալիեւ նախագահների հանդիպմանը ընդառաջ բարձրանում է քաղաքական կուսակցությունների ու հասարակական նախաձեռնությունների նոր ալիք, հացադուլավորների թիվը` ուղիղ համեմատական դժգոհությունների ալքին, շատանում է, ի վերջո մոտենում է համաժողավրդական շարժման նախանշած հանրահավաքի օրը:

"Այսօր, երբ մոտ մեկ ամիս է մնացել բանաձեւում նախանշված սույն պայմանների իրականացման համար նախատեսված վերջնաժամկետին, ակնհայտ է դառնում, որ որեւէ առաջընթաց չի գրանցվել ՀՀ իշխանությունների կողմից վերոնշյալ պայմանների իրականացման ուղղությամբ, իսկ ժողովրդավարական ազատությունների ու մարդու իրավունքների հետ կապված իրական պատկերը վատթարացել է, ինչի հետեւանքով առավել խորացել է ընդդիմության եւ իշխանությունների միջեւ գոյություն ունեցող անջրպետը",-ասվում է համաժողովրդական շարժման հայտարարությունում ու մեջբերում դեռ ԵԽԽՎ վերջնագրից` "1.Իրականացնել անկախ, թափանցիկ եւ վստահություն ներշնչող հետաքննություն մարտի 1-ի դեպքերի կապակցությամբ: 2. Անհապաղ ազատ արձակել ձերբակալված այն անձանց, ովքեր թե’ ձերբակալվել են ակնհայտ շինծու եւ քաղաքական դրդապատճառներով, թե’ անձամբ չեն իրականացրել որեւէ բռնի գործողություն կամ դրան առնչվող ծանր հանցանք: 3. Անհապաղ չեղյալ համարել “Հանրահավաքներ, ժողովներ, երթեր եւ ցույցեր անցկացնելու մասին” օրենքում կատարված վերջին փոփոխությունները` Վենետիկի հանձնաժողովի առաջարկություններին համապատասխան:

"Փետրվարի 19-ի նախագահի ընտրություններն առաջընթաց են բոլոր մյուս ընտրությունների համեմատ:Իսկ ԵԱՀԿ դիտորդական առաքելության մեջ գտնվում էին տարբեր երկրների ներկայացուցիչներ եւ կարծեմ` այդ խմբի մեջ ամենաշատ ԱՄՆ դիտորդներն էին` 3 տասնյակ, եւ, իհարկե, այդ զեկույցը արտահայտում է բոլորի կարծիքը: Իսկ զեկույցի մեջ վերահաստատվում է, որ ընտրությունները համապատասխանում են այն պարտավորություններին, որոնք Հայաստանն ունի այդ կառույցի մեջ",-ասում է ՀՀ ԱԳՆ Էդուարդ Նալբանդյանը: Կոմունիստներն էլ հարկ են համարում պատասխանել, թե "այդ առաջընթացը եղել է կեղծիքների, բռնությունների, վերջապես 10 զոհի եւ այսօր բանտերը լցված մարդկանցով":"ՀԿԿ 37-րդ համագումարը որոշում է կայացրել չսատարել ոչ մի քաղաքական ուժի, կամ թեկնածուի, որովհետեւ մենք գիտենք, որ այս երկրում նորմալ ընտրություններ տեղի չեն ունենում, ընթանում են կեղծիքներով եւ ավարտվում են ծեծ ու ջարդով",-հայտատարում են նրանք:

Դաշնակցության նախարարների "խմբային աթոռափոխությունից" հետո էլ հատկանշական է ԱԺ պատգամավոր Ալվարդ Պետրոսյանի կարծիքը, թե "իշխանությունները պարզ խաղիկները դարձնում են լուրջ խնդիրներ": Իսկ երկխոսության մասին ասում է. "Ով է ասում, որ ընդդիմությունը միայն Լեւոն Տեր-Պետրոսյանն է: Ես համարում եմ երկխոսությունը կայացած. ՀՅԴ-ն կոալիցիայի մաս է դարձել երկխոսության արդյունքում: Իսկ ինչպես եք պատկերացնում երկխոսությունը: Ես երկխոսությունը չեմ պատկերացնում այնքան պարզունակ, որ մի կողմում նստի Տեր-Պետրոսյանը, մյուսում` Սերժ Սարգսյանը, եւ երկխոսությունը կայանա: Ես որպես ՀՀ քաղաքացի բազմաթիվ հարցեր ունեմ, ինձ հետ էլ պետք է երկխոսեն: Երկխոսությունը ես համարում եմ Եվրոպայի կողմից պարտադրված, արհեստական եւ մտացածին":

"Ինչով եք կաշկանդված, որ չեք կատարում ձեր լիազորությունները, ինչու եք թույլ տալիս, որ ընտրությունների ընթացքում անխնա խախտվի օրենքը",-"Ժառանգության" պատգամավորն ուղղում է իր հարցը ՀՌԱՀ նախագահ Գրիգոր Ամալյանին, իսկ Գյումրիի "Ասպարեզ" ժուռնալիսների ակումբի նախագահ Լեւոն Բարսեղյանը,հարցնում, թե օրենսդրական փոփոխություններից հետո արդյոք ՀՌԱՀ նախագահը չի կանչի իր մոտ "Գալլա" հեռուստաընկերության նախագահին եւ ասի, որ որ թեկնածուին եթեր չտրամադրեն, քննարկվում է մեկ այլ կարեւոր` ՀՌԱՀ-ի եւ ՀՀՌԸ խորհրդի ձեւավորման կարգի մասին լսումներին:

Ե.Գ. Հաշվի առնելով, որ բլոգի այցելությունների մի ստվար զանգվածի համար շատ կարեւոր է Սիրուշոյի կյանքն ու գործունեությունը, նշենք, որ նախագահականում նրան ընդունել է Սերժ Սարգսյանը  եւ պարգեւատրել ՀՀ նախագահի շնորհակալագիրով:

Այն, որ հայ հասարակությունը քաղաքականացված է շենքերի բակերում, չէ ավելի ճիշտ "բիսեթկաներում" հիմնականում քաղաքական գրազներ են գալիս, համոզելու կարիք չկա: Բայց այն, որ հայ ժողովուրդը` դպրոցականից մինչեւ կառավարության հարկաբաժնում նստող ցանկացած չինովնիկ նաեւ քաղաքական տեսաբաններ են, սա արդեն մեդիա երեւույթ է, բայց իրականում` օբյեկտիվ ռեալություն:

Նայեք շուրջը, հետեւեք մամուլին, կարճ ասած ուշադիր եղեք եւ կտեսնենք, որ օրինակ` ամեն պատահական օր տասնյակի հասնող անհասկանալի եւ անհայտ անուններով մարդիկ ասուլիս են տալիս եւ վերլուծում ներքաղաքական իրավիճակը, սեփական մոդելներ առաջարկում, զարգացնում եւ հաստատում: Բայց ավելի ցավալին այն է, որ մի խումբ հայտնի ու անհայտ, հեղինակավոր ու պատրաստված լրագրողներ խելոք-խելոք դեմքերով լուսաբանում են այդ ամենը եւ հասարակությանը հրամցնում որպես առաջնային, կարեւոր:

Հայկական ռադիոն ինչպես բոլոր դեպերի համար, այստեղ էլ սուս չեր մնա: Ուրեմն այսպես. հայկական ռադիոն լռում է, հետո խոսում, թե խուլերի համար հաղորդումն ավարտվեց": Կարեւոր հայտարարությունների առումով հայկական քաղաքական "էսթաբլիշմենթը" լռում է, հետո էլ ասում, օրինակ` "դե երկիրդ երկիր չի": Հա, գուցե նրանց ասածում ճշմարտություն կա, սա չեմ քննելու: Բայց քաղաքական վերնախավի լռության այս հնազանդությունը հաստատ նույն շեմին է, ինչ հայ փոփ աստղերի "քաղաքական ու բիզնես" դիրքորոշումը: Ու ցավալին այն չէ, որ շատ մարդիկ իրենց չվերաբերվող խնդիրների մասին են խոսում, ցավալին այն է, որ հասցեատերից պատասխան ի վերջո չի ստացվում: Օրինակ` ընդդիմությանը պատասխանում է հարկային տեսճությունը, իշխանական վերնախավին էլ` կազիոի շեֆությունը: Այս տրամաբանությամբ իհարկե տարօրինակ չէ արդեն նախկին նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը պատասխանը առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի` Ազգային կոնգրեսում հնչած ելույթին: Ես տեղեկություն ունեմ, որ նա հարցազրույց է տվել եւ երեկոյան արդեն կլսենք այդ մասին: Միայն մնում է հասկանալ, Քոչարյանը ինչու նորմալ չէր խոսում իր իրավասությունների ժամանակ կամ այն ժամանակ, երբ իրոք պետք էր այդ խոսքը:

Ազատության արդեն թատերական հրապարակում  պալատական շքախմբի ողջ հմայքով ու հանդիսավորությամբ ապա Մյասնիկյանի արձանի մոտ սեւազգեստ կանանց երթով մեկնարկում է Հայաստան աշխարհի գոյատեւման նոր շրջան` տեղի է ունենում նախագահի երդման, ապա մարտի 1-ին զոհվածների մահվան քառասունքի սգո արարողությունը: Է~, Հայաստան…

Խորհրդանշական օրը` վաղը, Ռոբերտ Քոչարյանը կթողնի ոչ միայն նախագահական նստավայրը, այլեւ իրավահաջորդ նախագահ ու քաղակողմ կոալիցիան, որոնք անշուշտ պատվով կրելու է իշխանական համակարգի ողջ թերությունների ու առավելությունների պիտակը: Ասել է թե, Քոչարյանը չի հեռանում կամ հեռանում է փիլիսփայորեն ասած`որոշ վերապահումներով, հրաժեշտի ելույթում "ավել-պակաս կներեքով" ու սեփական սցենարով` 1998-ից ծրագրած, որ  "չեմ լինելու վարչապետ, եթե ընտրվի այլ նախագահ, ոչ թե նրա համար, որ ես որեւէ մեկի տակը փորելու, այլ նրա համար, որ ով էլ ընտրվի, որոշ պրոբլեմներ նա իր մեջ ունենալու է եւ կապված իմ անձի հետ":

Խորհրդանշական օրը` վաղը, դեռ քաղբանտարկյալների ճակատագիրը անհայտ է ու երկրում "կայունությունը" անգերազանցելի ուտոպիա: Օրենսդրության խստացմանը ուղղված սահմանափակումները դեռ քննարկվում են ու քաղաքացիական նախաձեռնությունները անարձագանք մնում, հացադուլավորներին նկատմամբ բռնություններ են գործադրում ու նպաստում բողոքողների թվի մեծացմանը, իսկ իրավապաշտպան կազմակերպությունների ու օմբուցմենի կարծիքը շարունակում են ահազանգող լինել:

Այս ամենը վաղը, իսկ այսօր արդեն հայտնի է նոր վարչապետի անունը: ԿԸՀ նախագահ Տիգրան Սարգսյանը հաջորդ վարչապետն է: Նախարարական մյուս պորտֆելների մասին բամբասանքներից զատ մնացյալն իրականություն է:

Ե.Գ. Վաղը Հանրապետության հրապարակում տոնակատարությունների մի ողջ շարան է նախատեսվում ու մի ժողովրդի, որ խասիաթ է դարձրել  յոլա գնալը, ըստ ամենայնի մատուցելու են տորթ ու տոնական փուչիկներ` հայ էստրադային աստղերի գոռում-գոչյունների ներքո: Քաղաքացիական պարտք է հավանաբար ներկա գտնվելը

Քարոզարշավի վերջին օրը եւ ընտրական գոռգոռոցների վերջին շունչը զգացնել է տալիս իրեն առավոտից, չէ, ավելի ճիշտ երեկվանից: Նախ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի հարցազրույցը որակվեց որպես վարչական ռեսուրսների օգտագործման գագաթնակետ եւ ամբողջություն, ապա միաշանակ քննադատվեց թեկնածուներից մեկի օգտին քարոզչությունն ու մյուսի օգտին` հակաքարոզչությունը (վերջինին պատասխանը չուշացրեց Տեր-Պետրոսյանը): 

Բայց կարեւորությամբ հանրահավաքներն ու բազմամարդ այլ ակցիաները չէին զրջում նախագահ Քոչարյանի հարցազրույցին: Ավելին, տեսնելով, որ Սերժ Սարգսյանի հանրահավաքը նկարահանում էին ամեն հեռուստաընկերությունից առնվազն 7-8 օպերատոր, այսինքն համարյա ողջ կազմով, ենթադրում եմ, որ վերջին օրերի կարեւորագույն իրադարձությունը հենց սա էր: Մարզերից բերված ժողովրդի քանակն ու շփոթմունքն էլ առավելագույնս կարեւորացնում էին իրադարձությունը, վերջում տեղի ունեցած վթարներն էլ` լրջացնում:

Մյուս կողմից, Ազատության հրապարակը լցնելու կամ ավելի հայկական տարբերակով` "փակել տալու" (մի ժամանակ ռեստորաններ էին փակում, իրենց լեզվով ասած`օբյեկտներ, հիմա դե նորաձեւությունը հրապարակների կողմն է) առումով Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի ու նրա թիմի ռեկորդները կարծես թե առաջատար դիրքերում մնացին: Շաբաթ օրվա հանրահավաքը, ապա երթը եւ բազմամարդ էր, եւ զգացմունքախառը շոկային, եւ ի վերջո ժողովրդի պոռթկումներով լի…

Թեկնածուներից Արթուր Բաղդասարյանը քարոզչության վերջին օրը ամփոփեց Գյումրիում` ասելով, որ Շիրակի հող ու ջրի զավակն է: Սակայն պակաս հետաքրքիր չէր նրա Երեւանյան շտաբի հայտարարությունը:

Վահան Հովհաննիսյանը ամփոփեց երիտասարդության հետ հանդիպմամբ: "Իմ հետեւում երիտասարդներ են, առջեւում նույնպես երիտասարդներ են, ես նահանջելու տեղ չունեմ",-ասաց: Անցել են այն ժամանակները, երբ Հայաստանում թերագնահատում են երիտասարդության ներուժը, եւ սա ցույց տվեցին բոլոր թեկնածուները, բայց ապացուցեց "թեզը" ՀՅԴ-ն` ողջ քարոզարշավի ընթացքում, նաեւ վերջում:

Վազգեն Մանուկյանը` Օշականում, Գեղամյանը`հեռավոր գյուղերում հարսանիքին, Արամ Հարությունյանն ու Արման Մելիքյանը ասուլիսներին, քարոզարշավի ընթացքից իրենց վերաբերմունքը հայտնելիս, ահա այսպես ամփոփեցին իրենց քարոզարշավը մյուս թեկնածուները:

Տիգրան Կարապետյանի Մատենադարանի մոտ մոմավառությունն ու ընտրողների հետ հանդիպումը ամենավառն ու սիրառատն էին: "Ով ասում է, որ սեր չկա, թող մտածի, թե ինքը որտեղից ա ծնվել: Այն խոստումները, որոնք նրանք շռայլում են, կարելի է փոխարինել մեկ խոսքով` ես ձեզ սիրում եմ եւ ծառայելու եմ ձեզ: Եթե չլինի սերը, չի լինի ոչ մի բան",-ասաց:

Ե.Գ.Ինձ համար քարոզարշավի "ժողովդական" ամփոփումը խմբագրության շենքի պահակների խոսակցությունն էր, որ ուշ երեկոյան տուն գնալիս պատահաբար լսեցի: "Մեղք ա ժողովուրդը, գոնե էս անգամ չկոտրեն, չնայած ցեխից դուրս եկած խոզը ավելի պինդ ա քաշում խալին, սաղ թափում ցեխը, էդ թեկնածուներից ոչ մեկը չի զիջի…",-ասաց մեկը, մյուսը թե. "է… ախպեր, ով էշ, մենք փալան…"

ՍԻՄ նախագահ Հրանտ Խաչատրյանին կրկին ապտակել է Հայկ Բաբուխանյանին, միայն թե. "Այս անգամ այդքան էլ` լավ չստացվեց",- "Ա1+"-ին ասել է Խաչատրյանը`ում  "բերման ենթարկել" ոստիկանության բաժին: Իսկ Հայկ Բաբուխանյանի կողմնակիցներին հաջողվել է մտնել ՍԻՄ գրասենյակ:

Ամեն ինչ սկսվեց մի քանի օր առաջ, երբ Բաբուխանյանը աստիճանների վրա կուսակցության խորհրդի նիստ անցկացրեց.Հրանտ Խաչատրյանը գրասենյակի դուռը ուղղակի չէր բացել:

Այսօր առավոտյան ժամը 11-ից ՍԻՄ "իսկական նախագահ" Հայկ Բաբուխանյանը` իր մի քանի տասնյակ կողմնակիցներով փորձում էր մուտք գործել կուսակցության գրասենյակ, որի դուռը ներսից փակ էր: Իսկ ներսում Հրանտ Խաչատրյանն էր` իր կողմնակիցներով: Ի դեպ, նա ներսից նամակներով լրատվամիջոցներին տեղեկացնում էր, թե ինչ է կատարվում դրսում, որ ապօրինաբար Բաբուխանյանը ցանկանում է ներխուժել գրասենյակ, ինչի համար ոստիկաններ է հրավիրել: Ոստիկանների օգնությամբ սղոցելով դուռը վտարված ՍԻՄ-ականները ներխուժել են գրասենյակ, իսկ Խաչատրյանը կրկնել է նախկինում արած քայլը` ապտակել է:

Հիշեցնենք, որ Հայկ Բաբուխանյանը իր կուսակցության գրասենյակ մտնելու հնարավորությունից զրկված է դեռ նախորդ տարվա փետրվարի 19-ից, երբ ըստ նրա, ապօրինի կերպով, իրենց դուրս են արել գրասենյակից: Նկատենք նաեւ, որ դատարանը վերականգնել է Հայկ Բաբուխանյանի իրավունքները, ինչպես նաեւ Հովհաննես Գալաջյանին`"Իրավունք" թերթի խմբագրի պաշտոնում: Մեր հարցին, թե ինչ է լինելու Գալաջյանի ճակատագիրը, Հրանտ Խաչատրյանը դեռ օրեր առաջ "Ա1+"-ին ասել էր. "Ինչ պիտի անենք, թող գա, մենք նրա դեմ ոչինչ չունենք":

Հատկանշական է, որ Խաչատրյանի եւ Բաբուխյանի ընդհարումները վերսկսվել են նախագահական ընտրություններին իրենց "անելիքը որոշելու" համար: Հրանտ Խաչատրյանը հայտարարել է, թե ՍԻՄ-ը պաշտպանում է Վազգեն Մանուկյանի թեկնածությունը: Բաբուխյանը ասել է, որ կուսակցությունը համագումարով կամ խորհրդի նիստով որոշում չի կայացրել որեւէ թեկնածուի պաշտպանելու հարցով, եւ իրենց շարքերում տարբեր տրամադրություններ են նկատվում. մարդիկ կան, որ ցանկանում են աջակցել Սերժ Սարգյասնին, որոշները` "անգամ Տիգրան Կարապետիչին", Արթուր Բաղդասարյանի կողմնակիցներ էլ կան ՍԻՄ-ում, եւ այլն: Կարդացեք մանրամասն այստեղ: 

"Ես անելու եմ այն, ինչ արել եմ մինչեւ հիմա. գիտակցելով իմ իրավունքները, շատ լավ ծանոթ լինելով մեր Սահմանադրությանը, օրենքներին, միջազգային օրենսդրությանը` անելու եմ այդ օրենսդրությունից բխող բոլոր քայլերը: Բոլոր` ցույցեր, երթեր, պիկետներ, դատավարություններ. սա է լինելու իմ ճանապարհը",- այսօր հրավիրած առաջին ասուլիսում ընտրությունների արդյունքները կեղծելու դեպքում հնարավոր քայլերի վերաբերյալ իր գործողությունները հստակեցրել է  ներկա լրագրողների եւ քաղաքացիների համար նախագահի թեկնածու Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը:

Նա նաեւ ընդգծել է, թե ինչ չի անելու. առանց անուն նշելու, 1996 թվականի դեպքերը ակնարկելով հայտարարել է. "Ցանկապատներ չեմ կոտրելու, շենքեր չեմ գրավելու, խորհրդարանի նախագահի գլուխ չեմ ջարդելու: Եվ ի դեպ, այդ թեկնածուն/ Վազգեն Մանուկյանը-խմբ./ կործանվեց հենց այդ պատճառով. նա 96-ին ուներ 41 տոկոս ձայն, հաջորդ ընտրություններում ստացավ 13 տոկոս, 2003-ին` 0,9 տոկոս. սա է ժողովրդի վերաբերմունքը 1996 թվականի նրա կատարած այդ ահավոր հարվածին` ուղղված պետության դեմ: Ուրիշ ոչ մի պատճառ չկա: Ժողովուրդը բնազդաբար չի ընդունում այդպիսի քաղաքական գործելակերպը: Եվ դա իմ կողմից երբեք չի լինի",-ասել է:

Խոսելով ԼՂՀ հիմնախնդրից` ասել է, որ չի մեկնաբանում Սերժ Սարգսյանի տեսակետները, ուստի 100 տարի անց էլ չի մեկնաբանի Վարդան Օսկանյանինը`հրաժարվելով մեկնաբանել իր տեսակետներին տված Վարդան Օսկանյանի գնահատականը: Սակայն ԼՂՀ հիմնախնդրի մասին խոսելով նշել է, որ գործընթացը չիպատրաստվում սկսել 1998թ.-ից:

"ԼՂ բանակցությունների գործընթացը մի համակարգ է, որը սկսվել է 1992թ.-ից, ունեցել է տարբեր աստիճաններ եւ այսօր գտնվում է բոլորովին այլ աստիճանի վրա, քան 1998թ.-ին: Այսօր կա մի նոր, գրավոր առաջարկ: Համանախագահների կողմից վերջին գրավոր առաջարկը` ընդհանուր պետության մասին է: Դրանից հետո համանախագահները կողմերին որեւէ գրավոր առաջարկ չեն ներկայացրել: Այսինքն` վերականգնում են նախկին ավանդույթները, ավելի են լրջացնում գործընթացը",-ասել է Տեր-Պետրոսյանը:

Խոսելով քաղաքականություն վերադառնալու մասին, ասել է, որ վերադարձել է իր պարտքը կատարելու: "Եթե կարող եմ նպաստել խնդրի լուծմանը, ուրեմն ես չեմ կարող այլեւս տանը նստել. սա խղճի հարց չէ, սա հստակ քաղաքական գիտակցություն է, մանավանդ, որ ես էլ որոշակի մեղք ունեմ այս վարչախմբի գոյության համար. վերջին հաշվով, ես եմ այդ մարդկանց հրավիրել Հայաստան, իհարկե, ես պատասխանատու չեմ, թե նրանք ինչպիսի պաշտոններ են զբաղեցրել, ընտրվել կամ չեն ընտրվել հանրապետության նախագահ, բայց փաստ է, որ եթե ես նրանց չհրավիրեի Հայաստան, նրանք այսօր մեր գլխին նստած չէին լինի",-ասել է Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը:

Նա խոստացել է անել իրենից կախված ամեն ինչ. "Կփորձեմ համոզել ժողովրդին, ձեզ, հասարակությանը, որ այս իշխանությունները չարիք են. կարծում եմ, միայն մղձավանջային երազներում կարելի է պատկերացնել այս վարչախմբի եւս 10 տարվա իշխանավարությունը: Ես չեմ ուզում ապոկոլիպտիկ իրավիճակներ ներկայացնել, բայց որ մենք շատ դժբախտությունների ենք հանդիպելու այդ պարագայում` բացարձակապես չեմ կասկածում":

Կարդացեք այս ամենի մասին մանրամասն այստեղ, այստեղ, այստեղ, այստեղ եւ այստեղ: "Փռշտալու" վիդեոն դիտեք այստեղ:

Մինչ Վրաստանի ընդդիմությունը` միասնական թեկնածու Լեւան Գաչեչիլաձեի գլխավորությամբ ներխուժում է ԿԸՀ նախագահի սենյակ եւ պահանջում վերջինիս հրաժարականը` մեղադրելով ընտրությունները կեղծելու մեջ, ՀՀ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը շնորհավորական ուղերձ է հղում Միխեիլ Սահակաշվիլիին` Վրաստանի նախագահ վերընտրվելու կապակցությամբ:

Ու եթե հարեւան երկրների նախագահների ու տարածաշրջանում "թեւածող" քաղաքականության համատեքստում սա ինչ-որ կերպ տրամաբանական կարող է դիտվել, ապա տարօրինակ է դառնում ԵԱՀԿ դիտորդների դիրքորոշումը: Եթե Սահակաշվիլին հավաքել է 52, իսկ ըստ ընդդիմությանը ընդհանուր հաշվարկով`  41 տոկոս ձայները, ապա սա կարող են "հալած լուղի" պես ընդունել ԱՊՀ դիտորդները (ինչը անվերապահորեն կրկնվում է վերջին տարիների ողջ հետսովետական երկրների ընտրությունները), բայց զարմանալի է ֆորմալ դիրքորոշման առումով ինչ խաղեր են տալիս ԵԱՀԿ դիտորդները?

Իհարկե, դիտորդական առաքելությունից ի սկզբանե պետք չի ակնկալել բացարձակ անկողմանակալություն` նամանավանդ մի քանի գերտերությունների շահերը ներկայացնող դիտորդական առաքելությունից, բայց գոնե ձեւի համար կարելի է չէ նշել, որ մի երկու "ժողովրդավարությանը չհամապատսխանող" ընտրախախտումներ են եղել են, բայց ոչ "մի երկու թերություններ, որ շտկման կարիք ունեն":

Ու եթե Սահակաշվիլին, իր ժողովրդավարի իմիջը կոտրելուց հետո էլ, կարող է դեռ արեւմուտքին ակնկալիքով նայել, ապա ինչ կլինի Հայաստանի առաջիկա նախագահականի պարագայում? Միայն կարելի է ենթադրել, եթե եղանակը բարեհաճ լինի, ընտրակեղծիքներ էլ են ժողովրդավարական կլինեն, ով գիտի?

Իմ քաղաքական ապագան շատ դաժան է լինելու ընտրություններից հետո՚,-ՙԱ1+՚-ի հարցին պատասխանելով` նկատել է ԱԺՄ նախագահ, ՀՀ նախագահի թեկնածու Վազգեն Մանուկյանը: Նա վստահ է, որ ընտրություններից հետո իր կարիերան շարունակելու է որպես հանրապետության նախագահ, որի աշխատանքային ծանրաբեռնվածությունն ու պատասխանատվությունն այնքան մեծ է, որ ինքը չի ցանկանա նույնիսկ իր թշնամուն, բայց իրեն ցանկանում է: ՙԻսկ հակառակ դեպքում, եթե չընտրվեք, ինչպիսին է լինելու ձեր քաղաքական ապագան՚ եւ հարցին Մանուկյանն չի պատասխանել` հակառակ դեպքերը շատ են` ասելով:

Վազգեն Մանուկյանի վստահությունը, որ ինքը ընտրվելու է, պայմանավորված է նրանով, որ ինքը միշտ, որտեղ եղել է` հաղթել է. հաղթել է, երբ պաշպանության նախարար էր, ՙԵրբ մարտադաշտում պարտություններ էին, 1996 թ ապացուցել ենք, որ կարող ենք հաղթել՚: Բայց չէ որ 1998 եւ 2003 թթ-ին էլ ընտրություններ են եղել, որտեղ Վազգեն Մանուկյանը առնվազն չի հաղթել: Մեր այս դիտարկման հետ ԱԺՄ նախագահը համաձայնեց մասամբ. ՙ2003 թվականին վրեժխնդրությունը շատ ավելի մեծ էր, եւ այդ ալիքը բերեց նոր հերոսներ՚: Իսկ 1998 թ Վազգեն Մանուկյանի հաստատ համոզմամբ` կամ առաջին փուլում հաղթելու էր Կարեն Դեմիրճյանը, կամ երկրորդ փուլում լինելու էին ինքն ու Կարեն Դեմիրճյանը, բայց ոչ մի դեպքում Ռոբերտ Քոչարյանը: Բայց, ըստ նրա, ուժային կառույցները, Վանո Սիրադեղյանը, Վազգեն Սարգսյանը, ՀՀՇ-ն այն ժամանակ կանգնած էին Ռոբերտ Քոչարյանի թիկունքին, եւ 1996 թ–ի շարունակություն թույլ չտալու համար ամբողջ վարչական ռեսուրսը պայքարել է հենց Վազգեն Մանուկյանի դեմ: Շարունակությունը կարդացեք այստեղ.

ՀՅԴ նախագահի թեկնածուն Վահան Հովհաննիսյանն է. նա այսօր ընտրվել է ՀՅԴ Գերագույն ժողովում: ՀՅԴ մյուս թեկնածու Արմեն Ռուստամյանը մինչ փակ գաղտնի քվեարկությունը ինքնաբացարկ է հայտնել, որից հետո վճռական ձայների իրավունք ունեցող 82 դաշնակցականից ընտրություններին մասնակցել է 79-ը: Նրանցից 3-ը կողմ էր քվեարկել երկու թեկնածուին էլ, 16-ը ինքնաբացարկի փաստը հաշվի առնելով հանդերձ` քվեարկել էր Արմեն Ռուստամյանի օգտին: 

ՀՅԴ Գերագույն ժողովում ընտրության արդյունքների հրապարակումից հետո, մոտ 5 րոպե ամբողջ դահլիճն, ընդ որում լեփ-լեցուն, թնդացել է ծափահարություններից. առաջինն ինչ արել է նախագահի թկնածու Վահան Հովհաննիսյանը, ողջագուրվել է իր կողքին նստած Արմեն Ռուստամյանի հետ, ապա համաժողովի պատվիրակները սկսել են մոտենալ եւ շնորհավորել Հովհաննիսյանին: "Այ, հիմա է սկսվելու իսկական պայքարը",-հայտարարել է Վահան Հովհաննիսյանը, եւ ավելացրել, որ իր համար բացարձակապես միեւնույնն էր` Արմեն Ռուստամյանը կընտրվեր, թե ինքը, հատկապես որ ժողովրդական, ոչ թե կուսակցական քվեարկության արդյունքները շատ չէին տարբերվում: Ռուստամյանի օգտին քվեարկել էր քաղաքային ընտրությունների մասնակցած մարդկանց 47 տոկոսը, իսկ Վահան Հովհաննիսյանի օգտին` 53 տոկոսը:

Վահան Հովհաննիսյանը ասել է. անկախ ընտրությունների արդյունքներից, իրենք ՀՀԿ-ի հետ էլի համագործակցելու ենք. "ՀՀԿ-ն հայկական առաջատար քաղաքական ուժերից մեկն է, մենք չենք կարող Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի նման հայտարարել, որ բոլոր ուժերի հետ կհանդիպեմ, Հանրապետականի հետ չեմ հանդիպի, այդ սեւ սպիտակի բաժանելը, ատելությունը, իրար չեզոքացնելու փորձերը չենք ընդունում, ով էլ լինի երկրում նախագահը, մենք ՀՀԿ-ի հետ համագործակցելու ենք":  Վահան Հովհաննիսյանը նաեւ ասել է, որ չի կաշկանդվում իր եւ Սերժ Սարգսյանի խնամիական կապերից եւ ընտրություններին դա չի խանգարի:Մանրամասն կարդացեք այստեղ: