Արման-Տիկին Վարդուհի, ողջունելի է Ձեր այս քայլը: Իմ հարցերը հետեւյալն են. դուք կիոսում եք Ձեր ամուսնու քաղաքական հայացքները, թե կան բաներ, որոնցում Դուք համամիտ չեք?

Վարդուհի Մանուկյան-Ամբողջովին կիսում եմ իմ ամուսնու քաղաքական հայացքները,մենք միմյանց ճամաչում ենք  38 տարի և միասին երազել ենք  ազատ , ժողովրդավարական,ազգային արժեքների վրա հիմնված երկիր ունենալու  մասին, պայքարել ու պայքարելու ենք  հասնելու այդ  նպատակին

Արման-Նախագահական ընտրությունները մի կողմ թողենք, որպես քաղաքական գործչի, ելնելով ներկայիս եւ անցյալի կատարած աշխատանքներից, ում եք Դուք առավել համակրում` Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին, թե Սերժ Սարգսյանին? Հասկանում եմ, որ հարցս կարող է կոռեկտ չհնչել, սակայն կարծում եմ, որ Ձեր կարծիքը մեծ նշանակությունի ունի:

Վարդուհի Մանուկյան-Ոչ մեկին այդ երկուսից չեմ համակրում,ԼՏՊ-ն հնարավոր ու անհնար բոլոր վնասները հասցրել ու հասցնում է մեզ բոլորիս,իսկ Սերժ Սարգսյանը այս վերջին 15 տարիների ընթացքում զբաղեցրել է բարձր պաշտոններ և պատասխանատու է երկրում կատարված բոլոր բացասական երևույթների համար ,եթե կարող էր լավ բաներ անել,թող աներ:Նա ուղղակի շարունակեց ԼՏՊ-ի սկսած գործը ,եթե ԼՏՊ-ն նրան Հայաստան չբերեր Վազգեն Մանուկյանից  հետո որպես պաշտպանության նախարար , Սերժ Սարգսյանը հիմա կամ Ղարաբաղում Կամ Ռուսաստանում որևէ աշխատանքի կլիներ ու մենք նրա մասին չէինք իմանա:

Արման-Եթե քաղաքական գործիչ չլիներ Ձեր ամուսինը, ապա ինչ գործունեությամբ կուզենայիք, որ զբաղվեր, որտեղ եք Դուք նրան տեսնում բացի քաղաքականությունից:

Վարդուհի Մանուկյան-Իմ ամուսինը բազմակողմանի զարգացած մարդ է,փայլուն մաթեմատիկոս,եթե մեր երկիրը նորմալ վիճակում լիներ նա իր պոտենցիալով կարող էր զբաղվել և գիտությամբ ,և բիզնեսով  և ուրիշ շատ ավելի հետաքրքիր գործերով,բայց քանի որ 1988-ին մեծ դեր է ունեցել ժողովրդին ոտքի հանելու և իր գաղափարների հետևից առաջնորդելու գործում,մեծ պատասխանատվություն է զգում իր խոստումները կատարելու:

Արման-Ինչ եք կարծում, ինչը խանգարեց Ձեր ամուսնուն 1998-ին եւ 2003-ին նախագահ դառնալ?

Վարդուհի Մանուկյան-Քաղաքական կեղտոտ տեխնոլոգիաները , 1995-1996թթ. հիմնադրված կեղծիքների մեխանիզմները, և վերին էշելոնների վախը Վազգեն Մանուկյանի  նման սկզբունքային մարդուց:

Արման-Արեւելքում նոր ընթացք է ստացել հայտնի քաղաքական գործիչների կանայք լուրջ ձեռքբերումներ են ունենում քաղաքական դաշտում: Դուք երբեւէ պատկերացրել եք կամ պատկերացնում եք Ձեզ ՀՀ նախագահի պաշտոնում? Եթե այո, ապա ինչու քայլեր չեք ձեռնարկում?

Վարդուհի Մանուկյան-Մի շտապեք,մի օր կձեռնարկեմ,շատ լավ եմ պատկերացնում ,մանավանդ հիմիկվա թեկնածուների ֆոնի վրա,չհաշված իհարկե Վազգեն Մանուկյանին ,որի հետ չեմ կարող համեմատել Հայաստանում որևէ քաղաքական գործիչի:

Նինա-Հարգելի տիկին Վարդուհի, հիմա երբ քարոզարշավը սկսել է, Դուք Ձեր շրջապատում, Ձեր հարազատների ու Հարեւանների շրջանում քարոզում եք Ձեր ամուսու ծրագրերը, թե Ձեր շրջապատում անխոս նրան են ընտրելու?

Վարդուհի Մանուկյան-Իմ հարազատներն ու հարևանները քարոզի կարիք չունեն,նրանք առանց ծրագիր կարդալու Վազգենին են ընտրելու,բայց ես իհարկե մյուս ԱԺՄ-ականների նման տարբեր տեղերում քարոզում ու բաժանում եմ մեր ծրագրերն ու բուկլետները

Արտավազդ-Տիկին Մանուկյան, չար լեզուները ասում են, որ Դուք բավականին մեծ ազդեցություն ունեք Ձեր ամուսնու քաղաքական շրջադարձային որոշումների կայացման վրա: Մասնավորապես, միակ եւ ամենաառաջինը լինելու ամբիցիաների եւ Տեր-Պետրոսյանի հետ չհամագործակվելու առումով: Արդյոք այդ լուրերը համապատասխանում են իրականությանը?

Վարդուհի Մանուկյան-Վազգենի վրա ոչ մեկը ,նաև ես չի կարող ազդեցություն ունենալ,կարող եք հարցնել Լեվոնից:Նա միշտ քաղաքական շրջադարձային որոշումներ կայացնելիս խորհրդակցում է իր տարբեր ընկերների ու համախոհների հետ,երբեմն նաև իմ հետ,բայց ընդունում է  որոշում ,որը շատ հաճախ տարբերվում է խորհրդակցությունների ժամանակ հնչած տեսակետներից: Իսկ ինչ վերաբերում է ԼՏՊ-ի հետ համագործակցելուն,ամբիցիաներին,ապա Վազգենը հանցագործների հետ երբևէ չի համագործակցել,իսկ1996-ի կեղծիքները մարդասպանությունից ավելի մեծ հանցանք էին,էլ չեմ խոսում իր տարիների բազմաթիվ սպանությունների մասին/Տեր-Սահակյանի բանդան դեռ նստած է և Վանոն ինքը խոստովանեց ,որ չի ուզում քավության նոխազ լինել/: Ինչ վերաբերում է անբիցիաներին `1992-ին  Վազգենը համաձայնեց լինել պաշտպանության նախարար պարտված պատերազմում,որը 3-րդ թե 4-րդ պաշտոնն էր նախագահից հետո, և այդ ժամանակ սկսվեց մեր հաղթանակների շրջանը Ղափանի օպերացիան,Քելբաջարի գրավումը,Մարտակերտի ազատագրումը և այլն:

Արտակ Գեւորգյան -Տիկին Իշխանյան, քաղաքական դաշտում կան հստակ կողմնորոշումներ կամ մարդիկ, որոնք Դուք միանշանակ ընդունում եք եւ կան հակառակը? Այլ կերպ ասած` ինչն է ձեզ համար ընդունելի կամ անընդունելի ներկայիս քաղաքական ոլորտում?

Վարդուհի Մանուկյան-Առաջին հերթին  ինձ համար կարևորը մարդու կարգին լինելն է,նրա գաղափարական ձողը,խելքն ու հավատարմությունը,ինչպես նաև անարդարության դեմ պայքարելու կարողությունը:

Օրիգինալ Արման-Տիկին Իշխանյան, ինչ կփոխվի Ձեր կյանքում, երբ Դուք երկրի առաջին տիկինը դառնաք? Շնորհակալություն

Վարդուհի Մանուկյան-Ոչ մի բան,ես արդեն դա տեսել եմ ,երբ 1990-1991թթ ամուսինս վարչապետ էր,այն սահմանադրությամբ դա երկրի առաջին դեմքն էր:

Անահիտ-Տիկին Մանուկյան, այդ ճիշտ, որ Դուք Վազգեն Մանուկյանի ուսանողն եք եղել եւ այդպես դասերը սիրո են վերաճել? Առհասարակ կուզենայի պատմեիք Ձեր մասին: Համարյա ոչինչ չգիտենք Ձեր մասնագիտության, զբաղմունքի եւ նախասիրությունների մասին:

Վարդուհի Մանուկյան-Այո ,ճիշտ է,երբ ես կիրառական մաթեմատիկայի 3-րդ կուրսում էի ,Վազգենը նոր էր վերադարձել Նովոսիբիրսկում իր ասպիրանտուրայից,եվ մեր կուրսը իր առաջին կուրսն էր ,որ պիտի դասավանդեր:Նա մեր ամենալավ ու սիրված դասախոսն էր,դա միայն իմ կարծիքր չէ:
Հետզհետե նա սկսեց մեզ հետ կիսվել իր ազգային ու համամարդկային գաղափարներով,ուսումնական տարվա վերջում կուրսով մի քանի արշավ կազմակերպեցինք իր ու իր ընկերների գլխավորությամբ դեպի Լոռի,Զանգեզուր,Եղեգնաձոր ,Սևան…
4-րդ կուրսում արդեն մեզ դաս չէր տալիս ,բայց մեր կուրսեցիներից շատերի հետ կապը պահպանվում էր,քանի որ մենք համալսարանում նախաձեռնեցինք Շիրակացու ակումբ, կազմակերպում էինք տարբեր մշակութային
և այլ միջոցառումներ,իրենից խորհուրդներ էինք հարցնում կազմակերպչական և ծրագրային հարցերում: Ինձ համար տղամարդու մեջ առաջնայինը եղել է խելքը,ազնվությունը ,կամքը և գաղափարական լինելը,ես միշտ համեմատել եմ իմ շրջապատի տղամարդկանց հորս `Ռաֆայել Իշխանյանի հետ
Իսկ Վազգենով  ես ժամանակի ընթացքում սկսեցի հիանալ,ինքն էլ հետո ,ավելի ուշ պարզվեց ,որ առաջին հայացքից սիրահարվել էր,բայց ես դրա մասին իմացա բավականին ուշ:Մեր մտերմությունը սկսվեց ,երբ ես ավարտում էի 4-րդ կուրսը:Ինչ վերաբերում է իմ մասնագիտությանը`մաթեմատիկոս ծրագրավորող եմ,մինչև 1990 թ աշխատել եմ ծրագրավորող տարբեր հաշվողական կենտրոններում,վերջինը եղել է սոցապ նախարարության հաշվողական կենտրոնը,հետո այդ կենտրոնները քանդվեցին և ես տեղափոխվեցի նախարարություն, հիմա զբաղվում եմ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարության ինտերնետային էջով:

Լուսինե -Սիրելի տիկին Իշխանյան, ողջունում եմ Ջեր “այցը” բլոգ: Շատերիս համար գաղտնիք չի, որ դուք ծնվել և միշտ ապրել եք հայրենասիրության և առաջավոր գաղափարների ակտիվ մթնոլորտում: Ուստի ես վստահ եմ, որ առաջին տիկին դառնալու դեպքում դուք ակտիվ ներգրավված կլինեք զանազան ծրագրերում և միջոցառումներում:

Ինչպես եք պատկերացնում Ձեր մասնակցությունը երկրի հասարակական, քաղաքական և մշակութային կյանքին առաջին տիկին դառնալու դեպքում, և արդյոք կան որոշակի ծրագրեր, որոնց մասին կարող եք մեզ պատմել այստեղ:

Կարծում եմ, մեր ժողովուրդը հոգնել է “ստվերային առաջին” տիկնանցից և պատրաստ է տեսնել որոշակի ակտիվացում առաջին տիկնոջ դիրքում:

Վարդուհի Մանուկյան-Ճիշտ ասած դրա մասին  չեմ մտածել,քանի որ ես հիմա էլ հնարավորինս մասնակցում եմ Ձեր թվարկած ոլորտների կյանքին,բայց իհարկե նախագահի տիկնոջ հնարավորությունները շատ ավելի են իրագործելու ծրագրեր ,որոնց մասին ես երազել եմ ,ինչպես նաև հնարավոր ամեն ինչ անել այդ ոլորտներում արդար լուծումներ գտնելու մարդկանց երջանկացնելու համար:
Ես իմ բնույթով չեմ կարող անտարբեր դիրք գրավել անարդարությունների և անգործության նկատմամբ:

Հայ մարդ-Տիկին Մանուկյան, Դուք ինչ կարծիք ունեք մյուս թեկնածուների կանանց մասին, շփվում եք նրանց հետ?

Վարդուհի Մանուկյան-Միայն ճանաչում եմ Լևոնի կնոջը,բայց չեմ շփվել 15 տարուց ավելի,իր մասին լավ կարծիքի եմ,մյուսներին չեմ ճանաչում,Արտաշես Գեղամյանի կնոջ հետ ծանոթ եմ:

Քանի որ Ձեր ամուսինները մրցակիցներ են, Դուք նրանց Ձեզ մրցակից համարում եք? (թեկուզ ֆորմալ առումով):

Վարդուհի Մանուկյան-Ոչ չեմ համարում:

 

Սիրելի ընթերցողներ, շարունակելով օն-լայն հարցազրույցների շարքը, տեղեկացնում ենք Ձեզ, որ այս շաբաթ "Ա1+"-ի բլոգի հյուրը կլինի Վարդուհի Իշխանյանը`ՀՀ նախագահի թեկնածու Վազգեն Մանուկյանի կինը: Ձեր հարցերը կարող եք ուղղել նրան այս մեկ շաբաթվա ընթացքում: Շնորհակալություն:

(Սոնա)-Ինձ հետաքրքրում է, թե տկն Աննան ինչպես է կարողանում լինել այդպիսի ակնառու քաղաքական գործչի կին ու մնալ այդքան գեղեցիկ ու հաճելի եվ արտաքնապես եվ շփման ու ինտելեկտի առումով:

Շնորհակալություն Սոնա, հաճելի կարծիքի և գնահատականի համար: Միայն մի բան կարող եմ ասել` փորձում եմ լինել այնպիսին, ինչպիսին որ կամ:

(Լուսինե)-Սիրելի տիկին Բաղդասարյան` շնորհակալություն, որ համաձայնվել եք մեր հարցերին պատասխանել: Իմ կարծիքով ընտրողի համար շատ կարևոր է նաև ճանաչել թեկնածուների կանանց և ծանոթանալ նրանց ծրագրերին: Ես մի քանի հարց ունեմ, որոնք կցանկանայի տալ նաև մյուս թեկնածուների տիկնանց` առիթը ներկայանալու դեպքում. 1. Ձեր կարծիքով, ինչպիսի՞ն պետք է լինի Հայաստանի առաջին տիկնոջ դերն ու մասնակցությունը երկրի հասարակական ու մշակութային կյանքին:  2. Արդյոք ներկայումս մասնակցո՞ւմ եք հասարակական, բարեգործական, մշակութային կամ այլ կարգի ազգօգուտ կազմակերպությունների և ծրագրերի: Եթե այո, որո՞նք են դրանք:3. Ի՞նչ գործունեություն եք պատրաստվում ծավալել առաջին տիկին դառնալու դեպքում և կոնկրետ ի՞նչ ծրագրեր կան մշակված, որոնք պետք է անձամբ նախաձեռնեք և գլխավորեք: Հարցադրումս եզրափակեմ` հույս հայտնելով, որ Հայաստանի ապագա առաջին տիկինը կխախտի մինչ այժմ ձևավորված պասսիվության ավանդույթը և ավելի ակտիվորեն կներգրավվի երկրի հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտներում:

Լուսինեի այն հարցին, թե ինչպիսին պետք է լինի ՀՀ առաջին տիկնոջ դերն ու մասնակցությունը երկրի հասարակական ու մշակութային կյանքին, ասեմ հետևյալը. իմ պատկերացմամբ առաջին տիկինը պետք է վարի ակտիվ հասարակական գործունեություն թե մշակույթի և թե այլ ոլորտներում` կանանց հիմնահարցերի, երեխաների, ծերերի, հաշմանդամների հիմնահարցերը հոգեհարազատ են ինձ:
Կարծում եմ, որ առաջին տիկնոջ օգակար լինելու հնարավորության շրջանակը մեծ է և այն պետք է առավելագույնս օգտագործել:
2.Այս պահին չեմ զբաղվում որևէ հասարակական ծրագրերով, բայց ժամանակին  զբաղվել եմ հաշմանդամների հիմնախնդիրներով:
3.Նախապես մշակված ծրագրեր չունեմ: Ունեմ կամք և փորձ, հասարակական և բարեգործական աշխատանքներ կատարելու անկեղծ նվիրում:

(Օրիգինալ Արման)-Խնդրում եմ միայն անկեղծ պատասխանեք, լավ? Ինչպես է Ձեր ամուսինը Ձեզ սեր խոստովանել? Ինչպիսի ամուսին է Արթուր Բաղդասարյանը? Ինչ կփոխվի Ձեր կյանքում, եթե Հայաստանի առաջին տիկին դառնաք?

Արմանին միայն կարող եմ ասել, որ Արթուրը նվիրյալ է և իր ընտանիքում, և աշխատանքում: Իսկ եթե դառնամ առաջին տիկին, հավանաբար շատ բան չի փոխվի, կկրկնապատկվի պատասխանատվության զգացումը և մարդկանց օգտակար օգտակար լինելու հնարավորության շրջանակը կընդլայնվի:

(Լիլիթ Խոպչյան)-Հարգելի տիկին Բաղդասարյան, 1. Ինձ, որպես նախ եւ առաջ մոր եւ տնային տնտեսուհու,հետաքրքրում է, թե դուք ինչ ճաշատեսակներ եք պատրաստում ձեր քաղաքական գործիչ ամուսնու համար եւ ընդհանրապես ինչ կերակրատեսակներ են “նորաձեւ” ձեր ընտանիքում եւ շրջապատում: 2. Ինչքան ժամանակ եք տրամադրում տնային գործերին? 3.Դժվար է արդյոք լինել քաղաքական գործչի, ապա նախագահի թեկնածուի կին այն առումով, որ շատ վայրերում ուշադրության կենտրոնում եք հայտնվում եւ ձեր ամեն մի շարժումը կարեւոր նշանակություն ունի ձեր ամուսնու հաջողություններում?

Իմ ճաշատեսակներում գերակշռողը հայկական խոհանոցն է, սակայն ես ժամանակ առ ժամանակ օգտվում  եմ մյուս խոհանոցներից նույնպես: Պետք է կարողանալ ստեղծագործել եփելիս: Սոուսները կարևոր գործոն են ճաշատեսակների մեջ: Եվ ամենակարևորը`պատրաստել սիրով և հաճույքով: Անշուշտ դժվար է անընդհատ լինել ուշադրության կենտրոնում, սակայն պետք չի լարվել դրանից, պարզապես պետք է ապրես ու շփվես այնպես, ինչպես միշտ:

(Քաղաքացի)-Տիկին Բաղդասարյան, Դուք որեւէ ազդեցություն ունեք ձեր ամուսնու քաղաքական որոշումների վրա?

Ես չեմ ուզում և փորձում ազդեցություն ունենալ քաղաքական որոշումների վրա այն պարզ պատճառով, որ ես քաղաքական գործիչ չեմ: Ես սակայն փորձում եմ միշտ լինել նրա կողքին և աջակցել իմ հնարավորության սահմաններում:

(Արման)-Տիկին Բաղդասարյան, ես Ձեզ մի քանի հարց ունեմ .1.  Ձեր ամուսինրը Ձեզ հետ կիսվում է իր քաղաքական կյանքի անցուդարձի եւ մտահոգությունների մասին? 2. Դուք խանդում եք նրան, ինչի եւ ում հանդեպ եք խանդում? 3 Եթե իմանաք, որ Ձեր ամուսիները դավաճանել է Ձեզ, ինչպես կվարվեք?  4 Կա մի բան նրա քաղաքական գործունեության մեջ, որ Դուք համամիտ չեք նրա հետ: 5.Ընդհանրապես կան քաղաքական եւ անձնական հարցեր, որոնցում դուք համամիտ չեք նրա հետ: Եթե այո, որոնք են դրանք? 6. Դուք պատրաստ եք ստել հանուն Ձեր ամուսնու հեղինակության? 7.Եթե Ձեր ամուսինը չլիներ նախագահի թեկնածու, որպես ՀՀ քաղաքացի ներկայիս թեկնածուներից ում կտայիք Ձեր ձայնը?   Շնորհակալ եմ Ձեզանից եւ ողջունում եմ Ձեր պատրաստակամությունը պատասխանելու սովորական քաղաքացիների հարցերին:

Այն հարցին, թե իմ ամուսինը կիսվում է ինձ հետ իր քաղաքական կյանքի անցուդարձի և մտահոգությունների մասին, ես կպատասխանեի, որ այս առումով մեր ընտանիքը այն եզակի ընտանիքներից է, որտեղ տեղի է ունենում կարծիքների, մտքերի, մտահոգությունների փոխանակում:  Որպեսզի պատասխանեմ դավաճանության հետ կապված հարցին, պետք է ես ապրեմ այդ վիճակը, որպեսզի կարողանամ անկեղծ պատասխանել: Չեմ խանդում, չեմ խանդել երբեք:
Ես պատրաստ եմ արդյոք ստել հանուն իմ ամուսնու հեղինակության: Թերևս ոչ, որովհետև ստի և կեղծիքի վրա հեղինակություն չեն կառուցում:
Ում կտայի իմ ձայնը` դժվարանում եմ պատասխանել, պատասխանիս մեջ գուցե օբյեկտիվ չլինեմ:

(Անի Թեւոսյան)-Բարեւ Ձեզ տկն Բաղդասարյան: Ես ուզում էի խնդրել Ձեզ հակիրճ ներկայացնել Ձեր կենսագրությունը եվ այն ձեռքբերումները, որոնք ունեցել եք ինքնուրույն` առանց ամուսնու եւ բարեկամների: Եվ եթե կարելի է, խոսեք կյանքում Ձեզ համար ամենակարեւոր արժեքների մասին:

Ես ծնվել եմ Երևանում, ավարտել եմ Մանկավարժական ինստիտուտը: Այժմ աշխատում եմ որպես լեզուների ուսուցման կենտրոնի տնօրեն: Թե իմ ուսման, և թե կարճ աշխատանքային կենսագրության մեջ ես եղել եմ ինքնուրույն և հոգս չեն դարձել ոչ ամուսնուս, ոչ էլ ծնողներիս համար:Ունեմ երկու երեխա, սպասում եմ երրորդ երեխային: Ընտանիքս, ծնողներս, հարազատներս, ընկերներս, մարդիկ` ահա կարևոր արժեքները իմ կյանքում: Իսկ ընդհանրապես որպես մեծագույն մարդկային արժեքներ եմ համարում ազնվությունը, բարոյականությունը, նվիրվածությունը:

(Սերոժ)-Դուք երբեւէ կուզեք լինել ՀՀ նախագահ? Արեւմուտոքում շատ նախկին նախագահների կամ թեկնածուների կանայք են սկսել են կին նախագահների շարժումը: Ակտիվ քաղաքական գործունեությունը եւ նախագահությունը “ձերն” է?

Անկեղծ ասած, էությամբ կարիերիստ չեմ և կարիերիստական միտումներ երբեք չեմ ունեցել: Հետևաբար չեմ կարող …ՀՀ նախագահ լինել, չնայած որ կարևորում եմ կնոջ դերն ու նշանակությունը քաղաքական ը հասարակական կյանքում: Ակտիվ քաղաքականությունը և նախագահությունը ՙիմը՚ չէ:

Հարգելի ընթերցողներ,

հաշվի առնելով ձեր առաջարկները եւ հետաքրքրվածությունը նախագահի թեկնածուների կանանց դիրքորոշմամբ, մտածելակերպով եւ առօրյայով, տեղեկացնում ենք ձեզ, որ այս շաբաթ "Ա1+"-ի բլոգի հյուրը Աննա Բաղդասարյանն է` նախագահի թեկնածու Արթուր Բաղդասարյանի կինը եւ հենց նրան կարող եք ուղղել ձեր հարցերը:

Տեղեկացունում ենք, որ հարցերի պատասխանները կստանաք 2008 թվականի առաջին աշխատանքային շաբաթվա սկզբին:

 

(Վահագն Մարտիրոսյան, Լրագրող)-Մեծարգո պարոն Հարությունյան,Ձեր ներկայացուցիչը panorama.am-ի թղթակցին հայտնել է, որ «Ժամանակ Երևան» թերթի գլխավոր խմբագիր Արման Բաբաջանյանին պայմանական վաղաժամկետ ազատելուն կողմ է քվեարկելու: Այս հայտարարությունն արվել է այն պայմաններում, երբ դեռ անկախ հանձնաժողովի նիստին մի քանի օր կա և իմ կարծիքով խախտվել է գաղտնի քվեարկության սկզբունքը ինչպես նաև ցուցաբերել է կանխակալ դիրքորոշում: Դրանով, կարծում եմ, նաև կարող է ճնշում գործադրվել հանձնաժողովի մյուս անդամների վրա: Խնդրում եմ Ձեր մեկնաբանությունն այս առիթով: Ինչ միջոցներ եք պատրաստվում կիրառել նմանատիպ խնդիրներից խուսափելու համար:

(Արմեն Հարությունյան)- Ես բացարձակապես այն կարծիքին չեմ, որ մեր միջնորդությանը Արման Բաբաջանյանի հարցում կարող է դիտարկվել որպես ճնշում հանձնաժողովի մյուս անդամների վրա: Որպես Պաշտպան իրավունք ունենալով նմանատիպ հարցերի շուրջ կարծիք ներկայացնելու` մենք կարող ենք նաեւ հարապարակավ կոչ անել: Սա մեր իրավունքն է եւ ես չեմ կարծում, որ հանձնաժողովի անդամների վրա կազդի: Հանձնաժողովում ամեն մարդ իր խղճի համաձայն է քվեարկում: Մենք պարզապես մեր մոտեցումներ ենք ներկայացրել:

(Վահագն Ղուկասյան,Ֆրանսիաում քաղաքական ապաստարան ստացած` ՀՀ քաղաքացի)-Պարոն Հարությունյան բարեւ Ձեզ: Ես Վահագն Ղուկասյանն եմ, ՀՀ քաղաքացի: Ներկայումս իմ ընտանիքի հետ միասին, ժամանակավորապես բնակվում եմ Ֆրանսիայի Հանրապետությունում` քաղաքական ապաստարանի կարգավիճակով:Մինչ հարցս տալը, նախ Ձեզ տեղեկացնեմ ինձ անհանգստացնող խնդրի մասին: Այսպես, ես Հայաստանի Հանրապետությունում քաղաքացի եմ, իսկ 2 ամիս հետո իմ Հանրապետությունում նախագահական ընտրություններ են լինելու : Ինչպես բոլոր մյուս քաղաքացիները, ես նույնպես ունեմ իմ Հանրապետության Սահմադարությունով ամրագրված` իմ իրավունքները:Հարցս հետեւյալն է` Քաղաքական ապաստարանի կարգավիճակում գտնվելով օտար պետության տարածքում, ես չեմ կարող մուտք գործել ՀՀ դեսպանատուն եւ իմ Հանրապետության համար ղեկավար ընտրել: Չէ, ավելի ճիշտ` ընտրելն ընտրել եմ, բայց չեմ կարող իմ ձայնը, իմ ընտրյալին տալ : Խնդիրս սա է, հիմա ես ի՞նչ անեմ, հիմա ես ինչպե՞ս ընտրեմ.

(Ա. Հարությունյան)- Մենք այս հարցին առնչվել ենք նաեւ խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ եւ այն ժամանակ նույնպես տարբեր հարցադրումներ եղան մեր քաղաքացիներից, որոնք ԱՄՆ-ում եւ այլ երկրներում են բնակվում: Մենք ուսումնասիրել ենք եվրոպական դատարանի կարծիքը այս հարցում եւ պարզեցինք,  ըստ էության, երկրներին թույլատրվում է ընտրական իրավունք չտալ այն քաղաքացիներին, որոնք մշտապես բնակվում են այլ երկրներում: Փաստորեն սա ամրագրված է ոչ միայն կոնվենցիայի համապատասխան հոդվածում, որով տվյալ դեպքերի համար երկրներին ավելի լայն ինքնուրույնության շրջանակ է տրվում, այլ նաեւ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանում մի շարք գործերի ուղղությամբ, որտեղ նմանատիպ հարցեր են քննարկվում: Կային քաղաքացիները, որոնք դիմել էին դատարան եւ դատարանը պաշտպանել էր այն դիրքորոշումը, որ դա պետության իրավունքն է:
Բայց այն մարդիկ, որոնք մեր քաղաքացիներն են, պարզապես ընտրությունների ժամանակահատվածում են հայտնվել այլ երկրում կամ դեսպանատներում են աշխատում եւ այլն, մենք այս մասով համաձայն չենք օրենսդրությնա հետ, որովհետեւ կարծում ենք, որ նրանք ընտրելու իրավունք պետք է ունենան:

(Միշա Մերուժան (AGLA նախագահ), Միկա (Gay Armenia blog-ի հեղինակ), Քրիստոֆեր Ատամյան (New York CIiy), Մ.Հ.) -Ոչ մեկի համար գաղտնիք չէ, որ միասեռականների դրությունը Հայստանում չափազանց վատ է եւ շատերն են բռնության ենթարկում, փողոցում, աշխատանքի վայրում, բանակում: Մարդկանց մեջ թյուր կարծիք է ձեւավորվել, թե երեւույթը առաջ է եկել Եվրոխորհուրդի հետքերով, իբր դա հիվանդություն է: Ըստ օրենքի` ոչ մի խնդիր չունեն միասեռականները, բայց անկախ օրենքից ենթարկվում են հալածանքների, արհամարհանքի նաեւ բռնության հենց կառավարության կամ “օրենքի պաշտպանների” կողմից:
1. Ինչ կոնկրետ քայլեր կառաջարկեք Ազգային Ժողովում, ասենք օրենքի տեսքով, որը կպաշտպանի միասեռականներին դիսկրիմինացիայից եւ կարգելի հոմոֆոբիան, ինչպես ասենք քսենոֆոբիան: 
2.Ինչ աշխատանքներ են տարվելու  այս հարցում մարդկանց գրագետ ու լուրջ ինֆորմացիա տալու համար: Կազմակերպությունները չեն կարող զուտ աշխատանք միասեռների համար, քանի որ առաջ կգան պրոբլեմներ կառավարության կողմից թաքուն ճնշումներ ոստիկանության կողմից:

(Ա. Հարությունյան)- ՀՀ Սահմանադրության եւ ողջ օրենսդրությամբ մենք որեւէ դիսկրիմինացիոն դրույթ չունենք եւ կրթական մակարդակով էլ մեզ մոտ հստակ դրված է մարդու իրավուքնների առաջնայնությունը, նաեւ այդպիսի առարկա է ուսումնասիրվում դպրոցներում: Այսինքն, օրենսդրության ու կրթական մակարդակով մենք այս տեսակի խնդիր չունենք: Եթե խնդիր կա, ապա դա կենցաղի, մշակույթի մակարդակով է, որը, ինչպես գիտենք, շատ ավելի դանդաղ է փոխվում: Բայց այստեղ էլ մենք չենք կարող ինչ-որ կերպ արձագանքել, որովհետեւ, եթե բողոքների դինամիկային ենք նայում, աղաղակող խնդիրներ չկան: Ոչ նախորդ տարի են մեզ դիմել այս հարցով, ոչ այս տարի ու ոչ մի միջադեպ` հնչեղություն ստացած, չի եղել:
Իսկ այ օրենքի նախագիծ առաջարկելը ինքնանպատակ չէ: Օրնքի նախագիծ պետք է առաջարկես, եթե կա հասարակական հարաբերությունների մի բնագավառ, որը շատ կարեւոր է, բայց դուրս է մնացել իրավական կարգավորումից կամ ինչ-որ խնդիր ունենք օրենքի հետ: Մենք այդպիսի պրոբլեմ չունենք: Մեր ամբողջ օրենսդրությունը հոմոֆոբիան դատապարտող եւ ընդհանարապես մարդու իրավունքների գաղափարների հիմնված օրենսդրություն է: Առանձին լրացուցիչ օրենքը, ոչինչ չի ավելացնելու, իմաստը չեմ տեսնում: Մեր ամբողջ օրենսդրությամբ հոմոֆոբիան միանշանակ դատապարտվում է, նաեւ օրենքով հետապնդվում:

(Քաղաքացի)-Պարոն Հարությունյան, Ձեզ վրա կոմպրոմատ ունեք, թե ոչ: Այսինքն եթե շատ “համը հանեք” Ձեզ կարող են լռեցնել?

(Ա. Հարությունյան)- Հանգիստ եւ անհոգ եղեք, ամեն ինչ նորմալ է:

(Լուսինե )-Հարգելի պարոն Հարությունյան, ոչ մեկիս համար գաղտնիք չի, որ Հայաստանում մարդու իրավունքների պաշտպանվածության հարցը ամենացավոտ հարցերից մեկն է: Եվ բոլորս էլ գիտենք, որ դա մասամբ այն պատճառով է, որ մեր քաղաքացիները չգիտեն իրենց իրավունքները և իրենց իրավունքների պաշտպանության միջոցներն ու ընթացակարգերը:
Այդ առումով, շատ հետաքրքիր է իմանալ, արդյոք Մարդու Իրավունքների Պաշտպանի գրասենյակը մշակում/իրականացնում/սատարում է որոշակի ծրագրեր, որոնք ուղղված են քաղաքացիների իրազեկության բարձրացմանը: Կամ, ավելի ճիշտ, Հայաստանում ընդհանրապես կա”ն պետական մակարդակով կազմակերպվող ծրագրեր կամ միջոցառումներ, որոնց նպատակն է երեխաներին և մեծահասակներին իրենց իրավունքները բացատրելը և այդ իրավունքների պաշտպանության ձևերն ու համապատասխան քայլերը մատչելի ձևով պարզաբանելը:
Այդպիսի ծրագրերի օրինակներից են. կրթօջախներում, մանկապարտեզից մինչև ԲՈՒՀ, տվյալ տարիքին համապատասխան` մարդու իրավունքների դասավանդումը որպես առանձին առարկա, որն իր կարևորությամբ չի զիջի մնացած առարկաներին; հատուկ հեռուստա- և ռադիոծրագրերի ու հաղորդաշարերի հեռարձակումը, որոնք հանգամանալից, հետևողական և մատչելի կերպով կանդրադառնան մարդու իրավունքի տարբեր խնդիրներին, օրինակների ձևով կբացատրեն, թե այս կամ օրինախախտումների դեպքում ում կարելի է դիմել և ինչպես; մեկ այլ օրինակ է` պարբերականի կամ բրոշյուրների հրատարակումը և բաժանումը; ԶԼՄ-ների օգնությամբ պարբերաբար հակիրճ հայտարարությունների հրապարակումը, որոնք մարդկանց կզինեն հեռախոսահամարներով և հասցեներով, որոնցով կարող են դիմել այս կամ այն իրավունքի ոտնահարման դերպքում:
Վերը նշված բոլոր պրակտիկաները կիրառվում են ժողովրդավարական երկրներում և շատ փոքր հասակից սկսած մարդկանց անընդհատ տեղեկացվում, հիշեցվում և հավաստիացվում է, որ իրենք ունեն իրավունքներ, և որ կան ինստիտուտներ, որոնք միշտ պատրաստ են իրենց լսել և պաշտպանել: Իսկ Հայաստանում այդ ինստիտուտներն այնքան անհասանելի են թվում, որ նույնիսկ բարձրագույն կրթությամբ մարդիկ կմոլորվեն, եթե խնդիր ունենան, ուր մնաց` անչափահասները, ծերերը և հեռավոր շրջաններում ապրող գյուղացիները:
Ձեր կարծիքով արդյոք Հայաստանում բավարար ձևով կիրառվում են նմանատիպ ծրագրեր և եթե այո` որոնք են դրանք, եթե ոչ` ինչ կարծիք ունեք նման միջոցների ներմուծման և կիրառման վերաբերյալ, և որն է Մարդու իրավունքների պաշտպանի դերը նշված գործընթացում:

(Ա. Հարությունյան)- Իհարկե, մեր ամբողջ գործունեության մի հիմնական մասը հենց այդ ուղղություն ունի: Մենք մեր թե’ մամլո ասուլիսները, թե’ տարեկան զեկույցները, թե’ հեռուստատեսությամբ ելույթները, տպագրված բուկլետները, սեմինարները,  ամբողջը դրան ենք ուղղում: Հիմա նաեւ մի առանձին հեռուստատեսային ծրագիր ենք մշակում, որը նաեւ կարեւոր եւ հնչողություն ստացած հարցերի պարզաբանումները կտա, որոնք առկա են հանարապետությունում: Այսինքն, այս հարցով մի ամբողջ ուղղություն եւ մի ամբողջ բաժին է աշխատում:
Եթե մեր գործունեությունը համեմատենք հարավկովկասյան այլ երկրների հետ, շատ մեծ տատանում չենք տեսնի: Պաշտպանի ինստիտուտը խարիսխված է մի քանի հիմքերի վրա եւ հիմնականներից մեկը հենց սա է: Մոտավորապես նույնքան էլ այնտեղ են աշխատում այս ուղղությամբ: Տարբերությունը այն է, որ “մերը” ավելի երիտասարդ ինստիտուտ է:

(Մարդու իրավունքներով մտահոգ մարդ) -Պարոն Հարությունյան, ինչպես կարող է իշխանության կողմից նշանակված օմբուդսմենը, որը կատարում է նրանց կամքը, պաշտպանել քաղաքացիների ոտնահարված իրավունքները?

(Ա. Հարությունյան)-Ամեն մարդ գործում է իր խղճի եւ ներքին արժեքային համակարգին համապատասխան, խնդիրներին պետք է այդ ձեւով մոտենալ: Իսկ մարդու իրավունքների պաշտպանին ընտրում է խորհրդարանական մեծամասնությունը, ինչ է` հատուկ օրենք պետք է ընդունվի այն մասին, որ պաշտպանին խորհրդարանական փոքրամասնությունը ընտրի?

(Եվա Իսկանդարյան, ՀՀ քաղաքացի) Հարգելի Պարոն Հարությունյան,
ինձ հետաքրքրում է, թե դուք ինչ եք մտածում Հյուսիսային պողոտայից, Օրհուզից ու այլ պետական կարիքների համար վտարված վայրերի բնակչության հետագա ճակատագրի մասին: Ինձ ավելի շատ հետաքրքրում է ոչ թե խնդրի լուծումը, քանի որ քիչ թե շատ կլուծվի, այլ այն օրինական կոմպենսացիան, որ պիտի տրվի այս տարածքների բնակիչներին: Նախ եւ առաջ նրանք այդքան ժամանակ անօթեւան են մնում` զրկվելով շատ թոշակներից, քաղաքացիական իրավունքներից, հետո երկար ժամանակ նյարդեր, ժամանակ ու էներգիա են ծախսում դատարանի դռները ծեծելով, որ իրենց վերադարձվի իրենց օրինական պատկանելիքը: Բացի այդ, մնալով անօթեւան ու ապրելով հազար ու մի խոնավ տեղերում, նրանից շատերը անբուժելի հիվանդություններ են ստանում: Ի վերջո, ինչ պիտի լինի վերջը? Ես որպես քաղաքացի ինձ այսուհետ պաշտպանված չեմ զգում նրանից, որ վաղը կգան ինձ դուրս կշպրտեն սեփական տանից ու ես ոչինչ չեմ կարող անել:

(Ա. Հարությունյան)-Այս հարցով Սահմանադրական դատարանի որոշումից հետո իրավիճակը դեպի լավը գնաց, քանի որ դրանից հետո ընկած փուլում բողոքները քչացել են: Սակայն երկու լուրջ հարց դեռ կա այստեղ.առաջինը` հատուցման համարժեքությունը, 2-ը` այդ ինքնակամ խորհրդային ժամանակներից եկած շինությունների հարցը, երբ 3-4 սերունդ ապրել է տվյալ տանը, բայց սեփականատեր չի հանդիսանում, իսկ եթե սեփականատեր չեն, հատուցում պահանջելու իրավունք չունեն: Կարեւոր է, որ վերջերս Երեւանի քաղաքապետի որոշմամբ այդ  “ինքնակամերում” ապրողները սեփականատեր ճանաչվեցին  եւ խնդիրը այսպես լուծվեց: Հիմնական բողոքները շարունակվում են է այն “առաջին ալիքից” մնացած քաղաքացիներից, որոնց ժամանակ իրոք բարդություններ առաջացան: Ցավոք սրտի, այստեղ դժվար է մեզ համար ինչ-որ բան անել, որովհետեւ նրանց ճնշող մեծամասնությունը պայմանագիր էր կնքել` համաձայնվելով իրենց տրվելիք հատուցմանը, որից հետո նոր բողոքարկել են, այստեղ մենք չենք կարող որեւէ բան անել:Բայց մի փոքր հատված կա մարդանց, որ պայամնագիր չէին կնքել, բայց իրենց պարտադրել էին դատարանի միջոցով: Այս քաղաքացիների խնդիրը կարող է լուծվել Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանում: Մեր պետական մակարդակով մենք որեւէ բան չենք կարող անել եւ իրենց օգնել:

(Սերոժ)-Պարոն Հարությունյան, ինչ եք կարծում, ընտրական գործընթացներում չեն խախտվում մեր` քաղաքացիներիս իրավունքները այն առումով, որ մեր կարծիքները հաշվի չեն առնվում, որովհետեւ կորում են ծախված ձայների ու գործընթացների համատեքստում: Երբ է դադարեցվելու այս ամենը կամ երբ են վերջանալու մեր երկրում ընտրական կեղծիքները: Խնդրում եմ բացատրեք կամ հերքեք այս վիճակի լրջությունը:

(Ա. Հարությունյան)-Հետաքրքիր հարցադրում է. Տեսեք, ուրեմն եթե մեր ձայները առնում են, մենք կծախենք, բայց թող չառնեն: էհա~, առնողը գալիս է, դուք էլ մի ծախեք ձեր ձայները, ի վերջո քաղաքացին էլ պետք է քաղաքացիական դիրքորոշում ունենան եւ հասկանան, որ ձայն ծախելով չի լինելու այն պետությունը, որ իրենք ուզում են: Փաստորեն, հարցը այսպես է ստացվում` ինչպես անենք, որ առնողը չգա, որովհետեւ եթե եկան, մենք ծախելու ենք մեր ձայները, բայց եթե չեկան, ստիպված չենք ծախի: բայց չէ, որ այդպես չէ: Ես այնքան վտանգավոր չեմ համարում պետության ապագայի համար այն մարդկանց, որոնք առնում են ձայներ, ավելի վտանգավոր են նրանք, ովքեր պատրաստ են ծախել իրենց քվեն, որովհետեւ, եթե այդ պատրաստակամությունը չլիներ, այդ առնողներն էլ չէին կարող դիրաքվորվել: Ես պարզապես կարող եմ կոչ անել այդ քաղաքացիներին, որպեսզի գիտակացեն հարցի լրջությունը եւ իրենց խղճով ձայն տան այն ուժերին, այն ծրագրեին, (մարդկանց չեմ ասում), որոնք կարող են այս երկիրը ավելի արդյունավետ աշխատեցնել եւ այս ձեւով քաղաքական դաշտում կվերանա նաեւ այդ պահանջարկը` ձայն առնելու ու ծախելու: Իսկ այն, որ դա լուրջ պրոբլեմ է մեր երկրում, փաստ է: Սա պրոբլեմ է ոչ միայն նրանց համար ովքեր, իրենց ձայնը ծախում է, նաեւ նրա համար, ովքեր ձայն չեն ծախում ու դրա պատճառով դժվար իրավիճակի մեջ է ընկնում:

(Նինա)-Պարոն Հարությունյան, ինչ կարծիք ունեք խոսի ազատության եւ լրատվամիջոցների ազատության մասին: Դուք հայտարարություն եք տարածում, որ դատապարտելի է “Չորրորդ իշխանություն” թերթի առաջ տեղի ունեցած պայթյունը եւ ամեն անգամ մնանատիպ` դատապարտելի հայտարարություններ եք տարածում, բայց ինչ եք կարծում, դա բավարար է խոսքի ազատության երաշխիքների համար: Իսկ ինչ ճանապարհով եք տեսնում մամուլի հետ կապված խնդիրների լուծումը:

(Ա. Հարությունյան)-Մենք միշտ էլ նշել ենք, որ խոսքի ազատության հարցում մեր երկրում լուրջ խնդիրներ ունենք եւ հատկապես վտանգավոր են լրագրողների հետ կատարված բռնարարքների դեպքերը:  Բազմաթիվ դեպքեր ունենք 2006-ին, բազմաթիվ դեպքեր 2007-ին եւ չբացահայտված դեպքեր են: Սա միանշանակ վտանգում է խոսքի ազատության, բազմակարծության վրա հիմնված հասարակություն երաշխիքները: Քաղաքացիական հասարակության ակտիվ պայքարով, մարդու իրավունքների ակտիվ պայքարով, դատական համակարգի համարժեք պատասխանով: Համակարգված պիտի լինի խնդրի լուծումը:

(blansh-“Ա1+”) - Ինչ դիրքորոշում ունեք “ԳԱԼԱ” հեռուստաընկերության հավանական փակման օրինականության վերաբերյալ:

(Ա. Հարությունյան)-Գործը դատարանում է եւ ճիշտն ասած` շատ դժվար է այս դեպքում մեզ համար: Այն գործերը, որոնք մամուլի եւ այլ ուժերի կողմից ներկայացվում են որպես քաղաքական պրոցես, բայց ուսումանսիրում ես ու տեսնում, որ, այնուամենայնիվ, այլ պրոբլեմները, որոնք ջրի երես են եկել արդյուքնում, իրոք իրավական հիմք ունեն, այստեղ մեզ համար դժվար է դառնում կարծիք հայտնելը: Այսինքն, բոլոր գնահատականները ԳԱԼԱ-ի հետ կապված, քաղաքական դաշտում են, դեռ ոչ մեկը իրավական դաշտով չի ասել, որ իրենք այս բանը չէին խախտել, բայց իրենց դա վերագրում են: Ոչ-ոք չի ասում, որ իրենք խախտում չէին արել եւ այս խախտման համար չպիտի այսպես լիներ: Բոլորը ասում են` փակում են քաղաքական նկատառումներից: Պաշպանը գործում է իրավական դաշտում, իսկ իրավական տեսակետից այստեղ որեւէ խնդիր չկա: Բայց, եթե խնդիրը այնպես է դրված, որ ոչինչ, որ խախտում կա, թող մեզ բան չասեն, սա մի քիչ ճիշտ չէ:

(Ա. Մուշեղյան, ՀՀ քաղաքացի)-Պարոն Ա. Հարությանյան, 1. Կարող եք ասել, որ մարդու իրավունքների պաշտպանը գործում է իր հնարավորությունների ամբողջ ներուժով:2. Դուք կկարողանաիք մեղադրել ՀՀ նախագահին կամ վարչապետին, եթե հավաստի փաստեր լինեն նրանց կողմիգ մարդու իրավունքների խաղտման:
3. Օրենքի ինչ փոփոխություններ կառաջարկեիք Ձեր աշխատանքը ավելի արդյունավետ ւ այդ ինստիտուտն ավելի պաշտպանված դարձնելու համար: 4. Ինչ եք անում ՀՀ հաշմանդամների իրավունքների պաշտպանության ուղղությամբ, ՄԱԿ-ում ընդունված հաշմանդամների մասին խարտիայի ՀՀ-ում ընդունման ւ կիրառման ուղղույամբ: Քանի՝ հաշմանդամ է աշխատում ձեր գրասենյակում:

(Ա. Հարությունյան)-1. Փարձում ենք մաքսիմալ աշխատել:  2.Մարդու իրավունքների պաշտպանին նրա համար է խորհրդարանը ընտրել, որպեսզի նա մարդու իրավունքների խախտման յուրաքանչյուր դեպքին արձագանքի` անկախ նրանից, թե դա ով է արել: Սա սկզբունք է:
3. Ըստ էության աշխատում ենք այդ ուղղությամբ, բայց այն ինչ-որ ունենք, դա էլ է բավարար կարծում եմ, ժամանակը փոխվում է, կյանքը փոխվում է, նոր լիազորություններ ենք ստանում, շուտով այս ամենը կարտացոլվի օրենքում: 4. Մեր գրասենյակում աշխատում են հաշմանդամներ: Իսկ հաշմանդամների հետ կապված մենք շատ խնդիրներ ենք ունեցել եւ փորձել ենք լուծել, մի դեպքում ստացվել է, մի դեպքում ոչ: Հիմա մենք կառավարությանն ենք դիմել, եւ նոր նախագիծ է պատրաստվում: Ու առաջընքաց է նաեւ այս նոր շինարարական նախագծերում հաշմանդամների համար նախատեսված ամենաէլեմենտար խնդիրներն անգամ` սկսած նրանից, որ կարողանում են մուտք գործել յուրաքանչյուր շենք եւ այլն: Այս հարցերը պարբերաբար բարձրացնում ենք տարբեր գերատեսչությունների առջեւ եւ լուծման որոշակի միտում կա, բայց դե շատ թույլ է:

Հարգելի ընթերցողներ, հաշվի առնելով ձեր առաջարկություններն ու հավաստիացնելով ձեզ, որ մյուսներին եւս  անդրադարձ անպայման կլինի` տեղեկացնում ենք ձեզ, որ այս շաբաթ "Ա1+"-ի բլոգը հյուրընկալում է Հայաստանի Հանրապետության մարդու իրավունքների պաշտպան Արմեն Հարությունյանին: Մինչեւ ուրբաթ օրը ներառյալ մեկնաբանությունների բաժնում գրեք ձեզ հուզող բոլոր հարցերը եւ մյուս շաբաթվա սկզբին կստանաք պատասխանները հենց Արմեն Հարությունյանից: Ակնկալում ենք ձեր ակտիվությունը: Շնորհակալություն: