Հայաստանին սպառնում է ազատություն?
April 29, 2008Քայլում ես փողոցով, մի խումբ երիտասարդներ դատապարտյալների հագուստով "Ազատ, անկախ Հայաստան" են գոռում, գնում ես մարզեր, մի խումբ կանայք "Ազատություն" են երգում, պտտվում ես հրապարակում, մի քաղաքացի բերանը կարել, "Արդարություն" է պահանջում, շրջում ես փողոցներով, առանձնակի դաշանությամբ պարան են թռնում: Այսօր երիտասարդների երթի ժամանակ մի մեքենա կանգնեց, վարորդը ապակին իջեցրեց, թե "էս ինչ են ուզում, բան ա եղել?": Լավ հարց էր, գիտեք: ԽՍՀՄ-ի "մուրճին" ու պատմականորեն ժառանգած Տեր Թոդիկի փայտին սովոր "հայ հասարակության" համար իրոք տարօրինակ է փողոցում բողոքող մարդ տեսնել:"Ախր հայը պիտի տանը բողոքի, դրում հանկարծ մարդ չիմանա": Ու ավելի տարօրինակ է, որ մեր հասարակության համար "այս տարօրինակ լինելը" փոքր ինչ ուշացումով եկավ:
Այսօր, երբ հաճախ կրկնվող ակցիաները սովորություն, ապա բնավորություն են դառնում, ավելի շատ ինձ հետաքրքրում է, թե դուք ինչ եք մտածում այս ամենի մասին: Ձեզ համար էլ է տարօրինակ, թե ինչու են մարդիկ փողոց դուրս գալիս? Անկասկած, մեր օրերի լավագույն ձեռքբերումը քաղաքացիների գլուխը կախ սեփական գործն անելու կոմպլեքսը հանելն էր, հասարակությանը այն գիտակցության բերելն էր, որ "բողոքել կարելի է", բայց արդյոք սա բավական է մեր զավակներին նորմալ, դեմոկրատական երկիր թողնելու համար (եթե պաթետիկ է հնչում,ներեցեք) կամ փողոց դուրս գալն է այն ճիշտ ուղին, որով մենք պետք է հասնենք արդարության? Ի վերջո, ինչ ենք ուզում, ժողովուրդ?

ՙԱնհամեմատելի է 

