Շարունակեք այստեղ
March 11, 2008Հարգելի ընթերցողներ, առաջարկում ենք քննարկումը պարզապես շարունակել այստեղ: Նախորդները ծանրաբեռնված են եւ արդեն դժվարությամբ են բացվում: Շնորհակալ ենք ձեր ակտիվության համար:
1199 Comments »
The URI to TrackBack this entry is: http://a1plus.blogsome.com/2008/03/11/p168/trackback/
Скачать видеоролик можно отсюда:
http://slil.ru/25565674
Comment by UZI — March 11, 2008 @ 3:57 am
Hanrahavaqner@ Hayastanum piti @nkalven vorpes karucoghakan, steghtsogh, ararogh erevuyt, ayl voch te kortsanogh,qandogh ev vochnchacnogh erevuyt. Xaghagh hanrahavaqner@ Azatutyan Hraparakum piti darnan normal erevuyt. Mardik dzhgoh en @ntrutyunneric, havaqvum en aystegh, bardzradzaynum en irenc huzogh harceri masin, ishxanutyunn el, gortsadirov u orensdirov, togh lsen, qani vor esteghic aveli lav e lsvum, erb havaqvum en nuyn xndirnerov mtahogvats mardik ev pahanjum miadzayn, ayl voch te arandzin, arandzin, amen mek@ ira takstocic kanchum, nuynn el piti anen bzhishkner@, erb dzhgoh en irenc ashxatanqi paymanneric, nuyn@ piti anen dasaxosner@, usanoghner@, iravapahner@, gyughacin u bolor nranq, ovqer unen nuyn xndir@, bayc tarinerov ayd xndirner@ lutsum chen gtnum.
Mer ishxanutyunner@ sovor chen lselu, moracel en inchi hamar en nranq @ntrvel, kam nshanakvel. 5 tarin mek galis en, hamaynqapeteri, dprocneri tnorenneri, hivandanocneri glxavorneri u myus glxavorneri ognutyamb hamozum, xabum, sparnum u @ntrvum gnum en, isk xndirner@ mnum en u etqanic heto el boghoqum enq negh shrjanakum, bayc xndirner@ aydpes el lutsum chen stanum.
Hima inch katarvec hayastanum, bolorn el uzum en haskanan. Asem inch katarvec. Zhoghovurd@, zzvats chlutsvats u kutakvats xndirneric, havaqvec hraparakum u asec, ay hargarzhan naxagah, varchapet, orensdirner u iravapahner, es inch eq anum, mi hat het shrjveq, mi hat nayeq inch averatsutyunner en mnacel dzezanic heto, menq dzez xndrum enq mez pashtpaneq, duq hancagortsnerin iravapahneric avel iravunq eq talis. Chi tarbervum iravapah e, gortsarar e, orensdir e, te hancagorts. Menq dzez xndrum enq gner@ ijacreq, duq oligarxnerin el aveli shat eq hovanavorum, menq asum enq orenq kirareq, duq datavorin, dataxaznerin, divanagetnerin u vostikannerin pashtonic heracnum eq irenc kartsiqner@ artahaytelu hamar. Mard galis e @ntrutyan, tsets a utum, mard galis a @ntrutyun@ pashtpanelu, tsets a utum, mard galis a @ntrutyun@ lusabanelu, tsets a utum, mard porcum a @ntrutyan orinakan @ntacqin hetevel, tsets a utum, mard galis a ira hogserov kisvi, tsets a utum, ba minchev erb? Sran verj@ erb a linelu?
Varchapet@ erkxosutyan koch arec, meghadrec, vor @ndimutyun@ meronc u dzeronc a bazhanum. Bayc inq@, ira hertin, ira hamar hanrahavaq kazmakerpec, mardkanc, vomanc partadrelov, vomanc el kamavor kerpov berin hraparak. Npatak@ vorn er, ba dranic el mets, meronc u dzeronc, bazhanman nshan. Inchu azatutyan hraparakum kamavor kerpov havaqvats mardik dzer zhoghovurd@ cher? Inchi er petq nor hanrahavaq kazmakerpel@, haytarareiq, vor gain Azatutyan Hraparak, duq el gnaiq entegh u dzer aseliq@ aseiq. Te Azatutyan Hraparakum havaqvatsner@ “dzeronq” chein? Et @ndimutyun@ ira het er berel, ozhit er stacel, kam pahel er u esenc paherin hanum a meidan? Ba et el Hay zhoghovurd@ chi? Pastoren parzvec, vor che, et dzer zhoghovurd@ chi, dranq dzer hamar harbecogh, narkoman, gogh u avazak ambox ein. Duq chuzeciq gaq Azatutyan Hraparak u nranc ughgheq dzer xosq@. Inch eq kartsum, nranq dzez chein lsi, nranq dzez chein haskana? Nranq kvoghjuneyn dzer ayd naxadzernutyun@, es vstah em, u da iroq kliner dzer haxtanak@. Sakayn dra poxaren ugharkeciq mahakner,elektroshok,arcunqaber gaz, nrnakner u zenq. Sa e araj Hayastan kargaxos@?
Comment by Arman — March 11, 2008 @ 4:46 am
Zoxovurd voncor te spjurq@ verchapes texic sharzvuma, hamenajndeps amenaazdecik 2 karujcneric mek@ senc bana hraparakel:
Monday, 10 March 2008
Armenian Assembly continues to emphasize importance of democratic principles, end to violence
Washington, DC – While the Constitutional Court has issued its ruling upholding the election results as announced by the Central Election Commission, the Armenian Assembly of America continues to be concerned about the restrictions imposed by President Robert Kocharian’s Administration, including respect for freedom of speech and freedom of assembly, as well as ongoing arrests and detentions. We urge that the basic civil rights protections be upheld.
No one wishes to see a repetition of the events of March 1, 2008, and we urge that any further violence be avoided at all costs. It is imperative that the rule of law prevail, and that the media fairly and accurately cover the developments.
We are also keenly aware that the political divisions that have been created in Armenia have already begun to impact the Diaspora. We continue to receive calls from across the country from supporters and friends alike who have voiced their strong concerns and expectations.
There is no doubt that this is a critical time for the future of Armenia and its citizens. The need for political dialogue is great, as many have expressed their strong dissatisfaction and disappointment with what the OSCE has called “implausibly” high voter turnout at specific Precinct Election Commissions.
We note that the Prime Minister has discussed the need to heal the country and called for reconciliation. We also note that Armenia’s Ombudsman has issued a statement, which called for political dialogue. We appreciate these statements. We encourage continued participation of Armenia’s electorate and urge ongoing engagement in the process to ensure open, honest and sincere dialogue with all political forces involved with the presidential election to heal the country for the betterment of all Armenians.
Armenian Assembly of America
*source; [emphasis mine]
**Established in 1972, the Armenian Assembly of America is the largest Washington-based nationwide organization promoting public understanding and awareness of Armenian issues. It is a 501(c)(3) tax-exempt membership organization.
Comment by yervand — March 11, 2008 @ 4:53 am
Ay kosot levonakanner xaxand mnatsek te che es angam moskvayi spets naz@ kkoxenk dzer jan@
Comment by Gago — March 11, 2008 @ 6:49 am
Aj Gago, du ete minchev him der ches haskacel uremn dod es:
Vor petq lini moskvai specnazin el klarenq minchev krasnodar.
Ete etqan dod chlineir du arden et haskacac klineir. Menq shat enq u vor petq lini eli avtomatnery cerqnert ktanq u qarerov klarenq.
:-)))))))
Comment by hayastanci — March 11, 2008 @ 8:01 am
Գագօ (ավելի ճիշտ` ռօբիկ ու սեռժ)…….
Comment by toGago — March 11, 2008 @ 10:51 am
Gago՛
վերցրու քո xaxand բառը ու գնա այնտեղ ուր դա ծնվել է: Եթե չգիտես ուր, օգնեմ՝ Սիբիր:
Բարի ճանապա՜րհ
Comment by մարդ — March 11, 2008 @ 10:53 am
Gago vor tneciki het vichum es yerevi drsic mard es berum vor koxen iranc (orinak kngant). Yerevi dzer dran mot mets herter a linum. Maladec gago.
Comment by Haykakan motecum — March 11, 2008 @ 10:53 am
Jogovurd jan, jisht a arajiny es pataskhaneci.
Bajc hima arajarkum em et dodik takanqi patjarov charji Blogi npataky hasarakacnel.
dra nman vochnchutjunnerin qarerov larel enq u petq lini eli klarenq.
Inch noroutjun uneq?
Comment by hayastanci — March 11, 2008 @ 11:03 am
Es abijnikern hima el stex en ekel?
a1plus heriq chi et abijniki kecvacqov man gas u xarnes irar sax:
sax el giten eli vor abijnikneri havaqacu e dzer tertn el u amen inchn el
Comment by ES — March 11, 2008 @ 12:09 pm
a1plusy ays erkri amenaiskakan mardik en..urod;;;
abijniky duq eq;;;;
manto eq, vor saxin arnel cheq karox…vor kan normal profesionalner…
hajox qez ays blogic;;
Comment by sss — March 11, 2008 @ 12:18 pm
Խոսքս ուղղում եմ կուշտ ու ամեն ինչից գոհ տականքին, որը որ համարձակվում ա մեզ` ճիշտը փնտրողներին, “աբիժնիկ” անվանել:
Դուք ունեք հայլուր, ու բավարարվեք ձեր հայլուրով: Իսկ մեր հետ գործ չունեք: Մենք ձեզ չենք ճանաչում ու ձեր հետ ընդհանուր հայրենիք չունենք:
Comment by toԵՍ — March 11, 2008 @ 12:21 pm
H1-y arden es blogum grelu hamar el a 5000 dram talis???
pakhi teche avtomaty cerqt qarerov enq qez larelu:)
Comment by hayastanci — March 11, 2008 @ 12:31 pm
ete uneq sahmanapakumner inch inch pat&arnerov, chek karoxanum mtnel sajter karoxeq oktvel hetevjal banadzevic
Internet Explorer cragrum bacumeq
Tools>Internet Options..>Connections> (@ntrumeq Dzer kapi mijoce) ev aktivacnumeq Proxy Server > ev ajd dashtum grumeq orinak 203.179.42.45 port:80
Lriv Proxynerner chen ashxatum gtnelu hamar oktvek orinak googl-ic ev greq FREE PROXY
karoxeq oktvel ajs sajtic - proxy-list.org
Shnorakalutjun
P.S. Ajs Dzer gorcoxutjun@ chi xaxtum vochmi orenq.
EXEQ TEXEKACVAC
http://forum.armkb.com/home_polls/31393-oktvek_dzer_texekacvac_linelu_iravunqic.html#post650307
Comment by proxy — March 11, 2008 @ 12:40 pm
Դավիթ Շահնազարյան. «Պայքարը նոր է սկսվում»
8:08 Yerevan | 4:08 GMT | Tuesday 11 March 2008
Էմմա Գաբրիելյան
«Այն, ինչ Ռոբերտ Քոչարյանը մարտի 1-ին իրականացրեց Երեւանում` հանցագործություն էր ոչ միայն հայ ժողովրդի նկատմամբ, այլեւ մարդկության հանդեպ. նա կրակ բացեց ժողովրդի վրա, ինչի համար նախատեսված է միջազգային պատասխանատվություն` Հաագայի դատարանում», - համոզված է «ԺԵ»-«ԺԼԱ»-ի զրուցակից` ՀՀՇ հիմնադիր անդամ, 1991-1999թթ. ԱԺ պատգամավոր, ՀՀ առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի հատուկ հանձնարարություններով դեսպան, 1994-1995թթ. Ազգային անվտանգության պետական վարչության ղեկավար Դավիթ Շահնազարյանը:
-Պարոն Շահնազարյան. մարտի 1-ի ողբերգական իրադարձություններից հետո Ձեր անունը մի քանի օր շարունակ տարբեր պաշտոնյաներ եւ իշխանական լրատվամիջոցներ հնչեցնում էին` կապելով այդ դեպքերի հետ: Ի՞նչ է իրականում տեղի ունեցել մարտի 1-ին Երեւանում, եւ ի՞նչ գնահատական կտաք այդ իրադարձություններին:
- Օգտվելով` մարտի 1-ից հետո ինձ ընձեռված այս առաջին հնարավորությունից` խորապես եւ անկեղծորեն ցավակցում եմ մարտի 1-ին բոլոր զոհվածների հարազատներին եւ մտերիմներին: Իմ անունը շոշափելու առիթով այդ պաշտոնյաներին ձեր թերթի միջոցով ես արդեն պատասխանել եմ (Դ.Շահնազարյանը մեր թերթի մարտի 6-ի համարում ասել էր. «Այս հսկայածավալ տեղեկատվական շրջափակման ու պաշտոնական տոտալ կեղծ տեղեկատվության տարածման պայմաններում Քոչարյանը կամ որեւէ այլ պաշտոնատար անձ, որոնք ուղղակիորեն կրում են մարտի 1-ի սպանությունների եւ այլ հանցագործությունների ողջ պատասխանատվությունը, թող չփորձեն հոլովել իմ անունը` համեմելով այն կեղծիքով ու ստով».- հեղ.): Ինչպես գիտեք, մարտի 1-ի վաղ առավոտյան իշխանությունները հատուկ ստորաբաժանման զորքերով հարձակում են գործել Ազատության հրապարակում անցկացվող խաղաղ նստացույցի հազարավոր մասնակիցների եւ նրանց վրանների վրա. ընդ որում, այդ գործողությունները իրականացվել է առանց որեւէ նախազգուշացման: Այն բանից հետո, երբ հատուկ նշանակության զորքերը մտել են Ազատության հրապարակ Տեր-Պետրոսյանը խոսափողով դիմել է թե նստացույցի մասնակիցներին, թե ոստիկանական զորքերին` ասելով հետեւյալը. «Խնդրում եմ պահպանել հանգստություն. ոստիկաններ են եկել, տեսնենք ինչ են ուզում», այնուհետեւ դիմելով ոստիկաններին Տեր-Պետրոսյանը նշել է` «նստացույցին մասնակցում են կանայք եւ երեխաներ, վրաններում կան կանայք եւ երեխաներ, խնդրում եմ հաշվի առեք դա». դեռ խոսքը չավարտած հատուկ ջոկատայինները մահակներով, վահաններով, էլեկտրաշոկով, հատուկ միջոցներով, ինչպես հետագայում պարզվեց` նաեւ արցունքաբեր գազ կիրառելով սկսել են հարձակումները, նաեւ` Մաշտոցի, Թումանյանի, Սայաթ-Նովայի փողոցներում: Դրան հաջորդած իրադարձությունների մանրամասները Տեր-Պետրոսյանը մարտի 1-ի առավոտյան, տնային կալանքի մեջ գտնվելով, ժամը 11.00-ին հրավիրած իր մամուլի ասուլիսում արդեն ներկայացրել է:
Ազատության հրապարակի շրջակայքում իրականացված գործողություններից մի քանի ժամ անց, արդեն Ֆրանսիայի դեսպանատան մոտ, Մյասնիկյանի արձանին հարակից հրապարակում, երբ ես եկա այդտեղ, կարծում եմ` 100 000-ից ավելի մարդ էր հավաքված: Ակնհայտ էր, որ բավական լարված, պայթունավտանգ իրավիճակ էր` հատուկ ստորաբաժանումները զինված էին մահակներով, վահաններով. նաեւ ջրցան մեքենաներ կային, եւ, ի դեպ, զորքերը կանգնած էին ժողովրդից կես կամ մեկ մետր հեռավորության վրա` դեմ առ դեմ: Բացի այդ, հատուկ ստորաբաժանումները ժողովրդին բաժանել էին մի քանի հատվածների. մարդկանց խմբերը միմյանցից կտրված էին, ժողովրդի եւ հատուկ ջոկատայինների միջեւ անընդհատ` հաճախ բավական սուր վիճաբանություններ էին ծագում: Պետք է նկատել, որ մարդիկ արդեն տեղյակ էին, թե ինչ է տեղի ունեցել վաղ առավոտյան Ազատության հրապարակում, եւ հասարակությունը չափազանց բորբոքված էր, զայրացած. ավելին` այդտեղ կային նաեւ Ազատության հրապարակի դեպքերի ականատեսներ, իրավիճակը իսկապես լարված էր: Պետք է շեշտեմ նաեւ, որ դա ինքնաբուխ հանրահավաք էր` այն չուներ կազմակերպիչներ: Այդ իրավիճակում միայն մեկ խնդիր կար. հարկավոր էր անմիջապես հեռացնել ոստիկանական զորքերը, որովհետեւ այնպիսի իրադրություն էր ստեղծվել, որ հնարավոր էր անգամ առանց հրամանի բախումներ բռնկվեին: Ի դեպ, նշեմ, որ ինքս նկատեցի մի քանի անձանց, որոնք ակնհայտորեն սադրիչներ էին, օլիգարխների, այսպես կոչված` թիկնազորից, որոնց դեմքով բոլորս էլ ճանաչում ենք:
Անմիջապես սկսեցինք խոսել, կարելի է ասել` բանակցել գեներալներ Աֆյանի եւ Գիզիրյանի հետ. ի դեպ, ներկա էր նաեւ մարդու իրավունքների պաշտպանը, ով իրեն պատշաճ դրսեւորեց` նա եւս ձգտում էր լիցքաթափել լարված մթնոլորտը: Ինչեւէ, գեներալներն առաջարկեցին ժողովրդին «տեղափոխել» Մատենադարան: Ժողովրդի պահանջը մեկն էր. մարդիկ սպասում էին, պահանջում էին Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին, որովհետեւ արդեն տեղյակ էին, որ նա գտնվում է տնային կալանքի մեջ: Ի սկզբանե ասեմ, որ ժողովրդին տեղափոխել Մատենադարան անհնար էր, քանի որ ժողովուրդը առանց Տեր-Պետրոսյանի չէր շարժվի այդտեղից, ժողովուրդը կենթարկվեր բացառապես նրա կոչերին եւ, իմիջիայլոց, գիշերը ժամը 3.00-ին ժողովուրդը ցրվեց հենց Տեր-Պետրոսյանի հորդորով: Ապա. ժողովրդի շարժը դեպի Մատենադարան կնպաստեր սադրանքների հրահրման, անկարգությունների մի նոր փուլի մեկնարկին: Եվ հաջորդ կարեւոր հանգամանքը` անթույլատրելի էր, որպեսզի Ազատության հրապարակում տեղի ունեցած այդ դաժան ծեծուջարդից ու բռնություններից հետո 100 000-ից ավել մարդ անցներ Օպերայի շրջակայքով` ուր տեղակայված էր զինուժ եւ տեխնիկա: Երբ գեներալների կողմից առաջարկ եղավ ժողովրդին «տեղափոխել» Մատենադարանի դիմացի հրապարակ, ի պատասխան դրան ես գեներալներին ասացի, որ հարկավոր է ետ քաշել, հեռացնել զորքերը, բացել հատուկ ստորաբաժանումների շղթաները, ինչի արդյունքում ժողովուրդը մասնատվել էր:
Գեներալները համաձայնեցին, ասացին, որ եթե ես հայտարարեմ դեպի Մատենադարան շարժվելու մասին, իրենք զորքերը ետ կքաշեն: Ես ոստիկանական մեքենայի բարձրախոսով դիմեցի ժողովրդին` նախ նշեցի, որ սա ինքնաբուխ հանրահավաք է, չունի կազմակերպիչներ, այնուհետեւ հայտարարեցի, որ պետք է շարժվել դեպի Մատենադարանի տարածք: Դրանից անմիջապես հետո զորքերը իսկապես սկսեցին ետ քաշվել, իրավիճակը փոքր-ինչ հանդարտվեց, սակայն ժողովուրդը շարունակում էր պահանջել Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի անձնական ներկայությունը եւ ակնհայտ էր, որ որեւէ ուղղությամբ այդտեղից չէր շարժվելու, ինչի մասին ես հայտնեցի գեներալներին: Ի դեպ ասեմ, որ իմ անձնական տպավորությամբ` գեներալներ Աֆյանը եւ Գիզիրյանը շահագրգռված չէին, որ այդտեղ բախումներ ծագեն: Այնուհետեւ նկատեցինք, որ սադրիչների մի նոր խումբ աղմուկ-աղաղակով եկավ Գինու գործարանի կողմից, սկսեցին քարեր նետել, այնուհետեւ ոստիկանական մեքենայի հետ կապված հայտնի միջադեպը եղավ` ես 200 մետր հեռավորության վրա նկատեցի, թե ինչպես ոստիկանության այդ մեքենան մխրճվեց ժողովրդի մեջ, եւ փառք Աստծո, իմ տեղեկություններով զոհեր չկան, երեք մարդ է վիրավորվել:
- Այնուամենայնիվ, Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին հնարավորություն չտրվեց գալ` իրեն մի քանի ժամ սպասող հազարավոր մարդկանց մոտ: Իսկ դրանից հետո ի՞նչ տեղի ունեցավ:
- Մի պահ հույս կար, որ իշխանությունները խելամիտ կգտնվեն եւ գոնե 15 րոպեով թույլ կտան Տեր-Պետրոսյանին գալ, հանդարտեցնել բորբոքված ժողովրդին: Որ իշխանությունները չգնացին այդ քայլին, դա խոսուն եւ լրացուցիչ ապացույցն է այն բանի, որ նրանք մեծ սադրանք էին կազմակերպում, այն, ինչը եւ տեղի ունեցավ: Այդ անորոշ իրավիճակը պահպանվեց մինչեւ երեկոյան ժամը 21.10-ը` ցուցարարները Գրիգոր Լուսավորչի պողոտայում հավաքվել էին մինչեւ ՌԴ-ի դեսպանատան հատվածը, ինքնակազմակերպվել, բարիկադավորվել էին: ժամը 21.10-ին ՌԴ դեսպանատնից դեպի վերեւ` ձկան խանութի տարածքից պայթյուններ հնչեցին, կարծում եմ պայթուցիկ փաթեթներ էին: Այնուհետեւ սկսվեցին հուժկու ավտոմատային լուսարձակող գնդակների տեւական կրակահերթեր` ցուցարարների գլխավերեւով. դա նույնպես հոգեբանական ակցիա էր, սակայն ժողովուրդը չշարժվեց տեղից` 100 000 մարդ միաբերան վանկարկում էր` «թուրքեր, հեռացեք»: Սակայն Քոչարյանը հրեշավոր սադրանք էր ծրագրել, որն էլ իրականացրեց: Պարզվեց, որ նա սպանդ էր կազմակերպել այլ տեղ` Լեոյի, Պարոնյան-Պռոշյան փողոցների հատվածում, ուր ցուցարարներ չկային եւ չէին էլ եղել: Ցուցարարների գլխավերեւում այդ լուսարձակող գնդակներով կրակահերթերին զուգահեռաբար, ճիշտ այդ պահին սկսվել էին այրվել ավտոմեքենաներ եւ ջարդվել խանութների ցուցափեղկեր Մաշտոցի պողոտայում` շուկայի շրջակայքում: Այսինքն` ցուցարարները այլ վայրում էին, իսկ Քոչարյանը հատուկ գործողություններ էր իրականացնում բոլորովին այլ հատվածում` կրակում էին անցորդների, ժողովրդի վրա, իսկ սադրիչները, քրեածին տարրերը, օլիգարխների թիկնազորի անդամները այրում, ջարդում էին խանութների ցուցափեղկերը: Այսինքն` Մյասնիկյանի արձանին հարող հրապարակում մինչեւ ՌԴ-ի դեսպանատան տարածքում հավաքված ցուցարարների նկատմամբ Ռ.Քոչարյանը հարձակման իմիտացիա իրականացրեց` լուսարձակող փամփուշտներով ցուցարարների գլխավերեւով սուրացող կրակահերթերով, որպեսզի ցուցարարների համար խլացվեն այն իրական կրակոցները, որոնք մարդկային կյանքեր էին խլում. փաստորեն սպանդ էր իրականացվում Լեոյի, Պարոնյանի եւ Մաշտոցի փողոցներում: Հարց է ծագում` ինչու՞ ժամը 21.10-ին սկսվեցին այդ գործողությունները, կարող էին սպասել մինչեւ գիշերվա ժամը 03.00-04.00-ն, ցուցարարները կհոգնեին, կհեռանային… Ոչ, Քոչարյանի նպատակը մեկն էր` Օպերայի հրապարակում իրականացրած իր բռնությունները մարտի 1-ին նույնացնել արդեն Ֆրանսիայի դեսպանատան իրադարձությունների հետ:
Այն, ինչ Ռոբերտ Քոչարյանը մարտի 1-ին իրականացրեց Երեւանում` հանցագործություն էր ոչ միայն հայ ժողովրդի նկատմամբ, այլեւ մարդկության հանդեպ. նա կրակ բացեց խաղաղ ժողովրդի վրա, ինչ համար նախատեսված է միջազգային պատասխանատվություն` Հաագայի դատարանում: Սրա ապացուցողական փաստերը բազմաթիվ են եւ շեշտակիորեն ավելանում են` այս մասին ամենայն մանրամասնությամբ տեղյակ է միջազգային հանրությունը: Մեկ հատկանշական փաստ` ինչու՞ են իշխանությունները կտրականապես հրաժարվում, որպեսզի ստեղծվի մարտի 1-ի իրադարձությունները ուսումնասիրող միջազգային անկախ հետաքննող մարմին… Որովհետեւ դրա կազմակերպիչները իրենք են եւ դրա ողջ պատասխանատվությունը կրում է անձամբ Քոչարյանը. նրան հարկավոր էին զոհեր, գնդակահարվեցին մարդիկ, ովքեր անգամ ցուցարարներ չէին` խաղաղ անցորդներ էին, նրան պետք էր արտակարգ դրություն հայտարարել: Հետեւաբար, մեծագույն այս ողբերգությունը, որը տեղի ունեցավ մարտի 1-ին, անձամբ Ռոբերտ Քոչարյանի կողմից կազմակերպված, ծրագրված հանցագործություն է հայ ժողովրդի նկատմամբ: Ես առայժմ չեմ անդրադառնա մարտի 1-ի իրադարձությունների բոլոր մանրամասներին, արդեն հսկայածավալ տեղեկություններ եւ փաստեր կան, որոնք ուղղակիորեն ապացուցում են Քոչարյանի գործած ոճրագործությունը, սակայն արդեն իսկ անվիճելի է, որ Քոչարյանը արյուն թափեց, նպատակ ունենալով այդ արյունը «բարդել» ընդդիմության վրա, սակայն այս անգամ նրա հաշվարկները չարդարացան: Եվ ամենացավալին այն է, որ այդ դեպքերից հետո ոչ միայն սգո օր չհայտարարվեց, այլեւ` նա ցավակցություն չհայտնեց զոհվածների ընտանիքներին. իրեն մտավորական համարող Քոչարյանի նոմենկլատուրայի որեւէ ներկայացուցիչ նույնպես ցավակցություն չհայտնեց, ավելին` ԼՂ-ից ոչ միայն համաժողովրդական Շարժմանը սատար կանգնելու որեւէ արձագանք չեղավ, այլեւ չգտնվեց ցավակցություն հայտնող:
Քոչարյանը իր սահմանափակ, գավառամիտ եւ բացառապես քրեական (կրիմինալ) մտածողությամբ չի գիտակցում մեկ պարզ իրողություն. սա արդեն Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի պայքարը չէ, սա արդեն մեր ժողովրդի` ՀՀ քաղաքացիների պայքարն է. ժողովուրդը սա երբեք չի հանդուրժելու եւ պայքարը իրականում նոր է սկսվում:
Մի ուշագրավ փաստ եւս` մարտի 1-ի երեկոյան ինձ երկու տասնյակից ավելի մարդիկ մոտեցան, ասացին, որ քվեարկել են Սերժ Սարգսյանի օգտին, բայց որոշել են Ֆրանսիայի դեսպանատան հրապարակ գալ` Ազատության հրապարակում առավոտյան խաղաղ ցուցարարների նկատմամբ իրականացրած բռնություններից հետո: Այսինքն` մի կողմում մեր ամբողջ հասարակությունն է, իսկ մյուս կողմում` իշխանությունը: Քոչարյանը ապացուցեց, որ եղել եւ մնում է օտար, որ ինքը օկուպացիոն ռեժիմ է ղեկավարում եւ այժմ այդ օկուպացիոն ռեժիմի դեմ պայքարի է ելել ողջ ժողովուրդը, եւ այդ ռեժիմը դատապարտված է: Քոչարյանը գտնվելով անդունդում` փորձում է իր շրջապատին էլ քաշել անդունդը:
Մեկ կարեւորագույն հանգամանք` համաժողովրդական այս Շարժման եւ 1988թ. Շարժման միջեւ զուգահեռներ-ընդհանրություններ անշուշտ կան, սակայն այս Շարժումը, դրականորեն, էապես տարբերվում է 1988թ. Շարժումից. սա Շարժում է հանուն ազատության եւ քաղաքացիական իրավունքների, սա Հայաստանի Հանրապետության ազատ քաղաքացիների Շարժումն է` հանուն արժանապատվության եւ ազատության հաստատման: Իշխանությունները չեն գիտակցում, որ այսօր գործ ունեն նոր ժողովրդի հետ. սա այն ժողովուրդը չէ, որը մինչ այժմ էր, այս ժողովուրդը գիտի ինչ է անում, եւ զանգվածային ինքնակազմակերպման այն գործընթացները, որոնք ծավալվում են` անշրջելի են: Այս իշխանության ճակատագիրը կանխորոշված է, նրանց չի փրկի ոչ միջազգային հանրությունը (որի դիրքորոշումն իմիջիայլոց կտրուկ փոխվել է հօգուտ հայ ժողովրդի), ոչ կրիմինալը: Ես հպարտ եմ, որ հիմա մենք այսպիսի ժողովուրդ ենք: Եվ բանակը, եւ ոստիկանությունը, եւ գեներալիտետը հստակ գիտակցում են, թե Ռ.Քոչարյանը ինչպիսի արհավիրքի առաջ է իրենց կանգնեցրել, քանի որ այն արյունը, որը թափվել է մարտի 1-ին` ոչ միայն Քոչարյանի վրա է, այլեւ իրենց վրա է, եւ նրանք պիտի գիտակցեն, որ ովքեր Քոչարյանի կողքին են այսօր` նրանք եւս հանդիսանում են այդ օկուպացիոն ռեժիմի ներկայացուցիչները:
- ԵԱՀԿ/ԺՀՄԻԳ-ը օրերս հրապարակեց իր երկրորդ միջանկյալ զեկույցը, որում բավականաչափ օրինախախտումների փաստեր են ներկայացված, Եվրամիության նախագահության հայտարարության եւ արեւմտյան բազմաթիվ բարձրաստիճան պաշտոնյաների բավականին կոշտ հայտարարությունների ականատեսն ենք վերջին օրերին: Սակայն մյուս կողմից էլ իշխանությունները միջազգային հանրության պահաջները, կոչերը շրջանցելու մարտավարություն են կարծես որդեգրել. օրինակ` ամենահաճախ հնչող հորդորներից մեկը` «բոլոր կողմերի միջեւ երկխոսություն սկսելու» գաղափարն է, որը չի կայանում: Նման իրավիճակում ի՞նչ ելքեր եք տեսնում` Հայաստանը բնականոն կյանքի վերադարձնելու նպատակով:
- Միջազգային հանրության կողմից արձագանքները բազմաթիվ են` միջազգային տարբեր ատյաններից, կազմակերպություններից, կուսակցություններից, անհատներից հսկայական թվով համերաշխության ուղերձներ են ստացվում: Կանդրադառնամ երկուսին. ԵՄ նախագահության հայտարարությունը. կոչ էր ուղղված երկու կողմերին` Տեր-Պետրոսյանին եւ իշխանություններին. հայտնի է, որ Տեր-Պետրոսյանը այդ հայտարարությունը անվերապահորեն ընդունել է` այդ մասին հայտարարելով Հայաստանի ամենաբարձր ատյանում` Սահմանադրական դատարանում: Մինչդեռ իշխանությունների կողմից որեւէ արձագանք չկա: Երկրորդ կարեւոր փաստաթուղթը` ԵԱՀԿ/ԺՀՄԻԳ-ի հրապարակած երկրորդ միջանկյալ զեկույցն է, որը, ըստ էության, դատավճիռ է այս իշխանությունների համար: Այդ զեկույցից կարելի է բացառապես մեկ եզրակացության գալ` Հայաստանում ընտրություններ տեղի չեն ունեցել: Ինչ վերաբերում է երկխոսությանը` ապա իշխանությունները մյուս թեկնածուների հետ, այսինքն` իրենց ներսում ինչ-որ բանակցություններ են վարում: Այս ընտրությունները հստակ եւ վերջնականապես ցույց տվեցին թե մեր ժողովրդին, թե ամբողջ աշխարհին, որ գոյություն ուներ ընդդիմության մեկ թեկնածու, իշխանության ութ թեկնածու` առանց որեւէ բացառության եւ նույնիսկ այդ պայմաններում Տեր-Պետրոսյանը ջախջախիչ հաղթանակ է տարել: Այժմ էլ տեղեկատվական բլոկադա են իրականացնում, զանգվածային կեղծիք ու սուտ են տարածում, թույլ չեն տալիս թերթերը տպագրվեն, կայքեր են արգելափակում, ինտերնետն էլ գուցե արգելեն` այս պայմաններում դա էլ չի բացառվում. հետո ի՞նչ պետք է անեն. «սանձել է ուզում հողմերին էս ողորմելին»…
- Ակնհայտ է, որ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի շուրջ ձեւավորված համաժողովրդական շարժման հարյուրավոր կողմնակիցների, Լ.Տեր-Պետրոսյանի թիմի նկատմամբ մշակվել է քաղաքական հետապնդումների հստակ ծրագիր. այս իրավիճակում ինչպե՞ս եք պատկերացնում ընդդիմության հետագա քայլերը եւ իշխանության հետագա գործողությունները. ի՞նչ խնդիր են լուծում իշխանությունները արտակարգ դրություն հայտարարելուց հետո:
- Ինչպես գիտեք, հարյուրավոր ձերբակալվածներ կան: Տեր-Պետրոսյանն արդեն դիմել է` ամսի 21-ին հանրահավաք անցկացնելու մասին իրազեկելով: Վստահ եմ, որ Տեր-Պետրոսյանի թիմը, ինչպես եղել է` այդպես էլ շարունակելու է մնալ բացառապես օրենքի շրջանակներում: Ինչ վերաբերում է իշխանություններին, ապա կարծում եմ, որ Քոչարյանը սրանով չի սահմանափակվելու, նա նորանոր սադրանքներ է կազմակերպելու, որպեսզի երկարաձգի արտակարգ դրությունը, ավելին` հաշվի առնելով Քոչարյանի ոչ ռացիոնալ, իրավիճակին բացարձակապես ոչ համարժեք (ոչ ադեկվատ) մտածելակերպը, վստահ եմ, որ նրա ծրագրերում է նաեւ ռազմական դրություն հայտարարելու գաղափարը, որը կարող է իրագործել` օգտագործելով ԼՂ-ի եւ Ադրբեջանի շփման գծում տեղի ունեցած վերջին իրադարձությունները, որոնք ես չափազանց մտահոգիչ եմ համարում: Չեմ բացառում, որ դեպքերի նման ընթացքի դեպքում նա փորձի ապրիլի 9-ի Ս.Սարգսյանի երդմնակալության արարողությունն էլ ոչ նպատակահարմար համարել: Իսկ Տեր-Պետրոսյանը այս ամբողջ ընթացքում խախտել է ընդամենը մեկ օրենք, այսպես կոչված` «չարտոնված հանրահավաքներ» է անցկացրել (թեեւ «չարտոնված ցույց, հանրահավաք, երթ» ձեւակերպում գոյություն չունի` հանրահավաքը խաղաղ է, կամ ոչ խաղաղ), մինչդեռ այսօր գոյություն չունի քրեական մեկ հոդված, Հայաստանի ստանձնած մեկ միջազգային պարտավորություն, որը այս իշխանությունները խախտած չլինեն: Ամեն օր ձերբակալվածների, կալանավորների թիվը ավելանում է, շարունակում են ռեպրեսիաները, իշխանությունները ավելի են սրում իրավիճակը: Այսինքն` այս իշխանությունները ապացուցում են, որ Հայաստանում իսկապես ավազակապետություն է, որ այս իշխանությունների հիմքը կրիմինալն է: Ի դեպ, միջազգային հանրությունն էլ արդեն համոզվել է, որ Հայաստանում ավազակապետություն է, եւ որ ԱԺ, ՍԴ, դատարաններ գոյություն չունեն, դրանք ընդամենը ցուցանակներ են:
- Ընդհանրապես, երբ ասում ենք «իշխանություններ», ու՞մ պետք է նկատի ունենալ` Ռ.Քոչարյանի՞ն, թե՞ Ս.Սարգսյանին, եւ մարտի 1-ի դեպքերի պատասխանատուն Ռ.Քոչարյա՞նն է, թե՞ Ս.Սարգսյանը:
- Չեմ ցանկանում նրանց միմյանցից տարանջատել. գոյություն ունի պարագլուխ, որը արդեն կործանված է, իր շրջապատին էլ իր հետ տանում է:
- Սահմանադրական դատարանը ԿԸՀ-ի որոշումը թողեց ուժի մեջ, Ձեր խոսքից կարելի է եզրակացնել, որ որեւէ այլ վճիռ չէիք ակնկալում ՍԴ-ից, իրո՞ք կանխատեսելի էր այդ վճիռը:
- Ավելի քան կանխատեսելի էր:
- Ադրբեջանի ու Լեռնային Ղարաբաղի շփման գծում վերջերս սրված իրադրությունը Ձեր կարծիքով հայաստանյան ներքաղաքական իրավիճակի հետ կապ ու՞նի, եւ եթե այո` ի՞նչ հետեւանքներ կարող է դա ունենալ:
- Անշուշտ կապ ունի, որովհետեւ Քոչարյանը պատրաստ է ամեն ինչի` նա Ղարաբաղն էլ կզոհի, ժողովրդին էլ է պատրաստ զոհել` հանուն իր անձի. նրա գործողությունները երբեք ադեկվատ չեն իրավիճակին: Իսկ հետեւանքները կարող են շատ ծանր լինել առաջին հերթին հենց Լեռնային Ղարաբաղի համար: Եթե Քոչարյանի իշխանությունը երկարաձգվի` ԼՂ-ի հարցը արդեն անվերադարձ կլուծվի` գուցե արդեն դե ֆակտո:
Comment by Ananun — March 11, 2008 @ 1:03 pm
Erekheq jan ekeq er gagoyi nmanneri makanrdaki sahmanner@ chchapenq,ev arhamarenq nran ev ir nmannerin,ayspes kochvats nuin provokatornerin,menq hayerov miasin enq,ev serjiki u robiki nmanner@ chen karogh mer demn arnen.HAGHTEL ENQQQQQQQQQQQQQQ
Comment by D.R. — March 11, 2008 @ 1:11 pm
Тут в сообщении № 4 появилась милая девушка Гаго..:)))
Грозится московским спецназом…:)))
Гаго солнышко, я как раз в Москве нахожусь!:)
Будь так добра, познакомь меня с московским спецназом.:)))
Comment by UZI — March 11, 2008 @ 1:46 pm
Isk indz tvum e vor Gagon stex hatuk grec vor menq artnananq!
Indz tvum e,na meroncakan e.
Comment by smbat — March 11, 2008 @ 1:49 pm
Հ1-ի լրատվության կողմնակալության մասին գիտենք, ու ականջներս մազոլ է եղել դրա մասին լսելուց, բայց այսօրվա պրոբլեմն այն է, որ չուղղորդող տեղեկատվության փնտրտուքն էլ է ապարդյուն, քանի որ ազատ համարվող լրատվամիջոցներն էլ վերածվել են ընդդիմության խոսափողի: Լրատվամիջոցներն ասես բաժանվել են Սերժի ու Լևոնի բանակների ու քարոզչական պատերազմ հայտարարել միմյանց` աշխատելով իրար ինադու, և արդյունքում տեղեկատվական բլոկադայի մեջ է հայտնվել ողջ հասարակությունը: Բացահայտ կամ վատ քողարկված քարոզչության վիրուսը վարակել է հայկական ԶԼՄ օրգանիզմը, և թերթերի ու եթերի շատ թողարկումներ, հազի ու փռշտոցի պես, վարակը տարածում են: Տենդենցիոզ լրատվության հոսքն ու լրագրողների կանխակալ տրամադրվածությամբ ոչ պրոֆեսիոնալ աշխատանքը սովետական օրերն են հիշեցնում, երբ քաղաքական վերլուծությունները ոչ թե ԶԼՄ-ում էին մատուցվում, այլ մի բաժակ սուրճի հետ ու պատրվակով` բարեկամի խոհանոցում: Պատրանքը, թե գոնե տեղական ֆինանսավորում չունեցող օրգանը կարող է վարակազերծ լինել, հօդս ցնդեց վերջնականապես. «Ազատություն» ռադիոկայան լսելու ընտրական շրջանի փորձս ինձ համոզեցին, որ այդ անունն արդեն չի համապատասխանում կրողին: Ընդ որում, ռադիոկայանի «բացիլակրության» ախտանշաններն աճում էին` Տեր-Պետրոսյանի հանրահավաքային թափի աճին զուգահեռ: Իսկ ինձ համար մեկ է` լրագրողները պատվիրատո՞ւ ունեն, թե՞ ուղղակի մտածողական ստերեոտիպերի գերի են ու իներցիայով իշխանությունը տեսնում են միայն անգիր արած Բաղրամյան պողոտայի միևնույն հասցեում` չնկատելով օպերայի հրապարակում Տեր-Պետրոսյանի դարանակալ իշխանությունը: Փետրվարի 26-ի Սերժ Սարգսյանի միտինգի մասին «Ազատության» ռեպորտաժը մի խնդիր ուներ միայն` կասկածի տակ դնել սեփական կամքով դրան մասնակցելու հարցը և Սերժի ու Լևոնի միտինգներն իրար հետ «կռվցնել» որպես լավի ու վատի` պարտադրված ու կամավոր մասնակցության հակադրություն ստեղծելով: Լրագրողը մանրազնին ու հետևողական «հետաքննություն» էր անցկացնում ու խաչաձև հարցաքննությամբ փորձում «պարզել» Սերժի միտինգին գնացողների կամային հատկանիշները, բռնցնել ինչ-որ լեզվական սայթաքումներ, ստիպված լինելու այն խոստովանությունը կորզել, որ կանխակալորեն վերագրում էր նրանց: Կամավորների հետ մեկումեջ նաև համերգի խաթեր եկածների «բացահայտման» համար ներդրված ջանքը գովելի է, բայց տարօրինակ է, թե ինչու նույն ջանասիրությամբ չեն լուսաբանվում նաև օպերայի հրապարակ գնացողների շարժառիթները: Գուցե լրագրողը օպերայի երգ ու պարը ոչ թե լիրիկական շեղում, այլ քաղաքակա՞ն զեղում է համարում: Ռեպորտաժի հեղինակը իր «հետաքննությունը» եզրափակեց մերկապարանոց մի հայտարարությամբ, թե` մասնակիցներից շատերը այդտեղից գնացին օպերայի հրապարակ: Պարզ չէր, թե լրագրողն արդյոք հետևե՞լ էր դավանափոխ ու դարձի եկածներին ու համոզվե՞լ, թե նրանք, առանց ճշմարիտ ուղուց շեղվելու և ճամփեքի խանութ-սրճարաններում մոլորվելու, դուզ օպերա են գնացել, թե՞ ինքնուրույն էր որոշել նրանց «տրամաբանական» ուղերթը: Իսկ գուցե նրանք նախ օպերայի՞ միտինգից էին Սերժի միտինգ եկել, ինչ է, լրագրողը դեմքով հատիկ-հատիկ ճանաչո՞ւմ է, թե ով որ միտինգում է գրանցվել, կամ գուցե մարդը որևէ միտինգի մշտական գրանցում չի ուզում, այլ ուզում է երկու կողմերին էլ լսել ու նոր կողմնորոշվել, ինչո՞ւ է դրան իր ուզած քաղաքական աստառը տալիս: Եթե լրագրողը իսկապես հետևել էր միտինգավորներին, ապա ինչո՞ւ էր ձեռքից բաց թողել նման հետաքրքիր թեման կոնկրետ փաստերով ներկայացնելու առիթը, ինչո՞ւ չէր շարունակել ստուգել մարդկանց կամքը` ով էր աջակցության համար օպերա գնում, ով` թամաշայի, ով` քաղաքականապես վերակողմնորոշվելու, ով` գյուղից քաղաք գալու առիթն օգտագործելով` երկու համերգի էրնեկը մի տեղ անելու: Բայց ունկնդիրների հավանական հարցերը դեկլարատիվ լրատվությանը չեն հետաքրքրում: Ամենատհաճը ռեպորտաժի այն հատվածն էր, որ ներկայացնում էր, թե ինչպես են, կարծեմ Վանաձորում, դպրոցականները ցույցի դուրս եկել ու բողոքել, թե` վայ, էս խի՞ են մեր դասատուներին Երևան միտինգի տարել ու մեզ դասերից զրկել, դա՛ս, դա՛ս ենք ուզում: Իսկական սովետական լրատվություն` ուսումնատենչ պիոներների, դպրոցի մեռած ու դասերի համար յալվար ընկած աշակերտների մասին: Եթե լրագրողը մտահոգիչ էր համարել դպրոցական պարապուրդը, ապա ինչո՞ւ չէր հետաքրքրվել Տեր-Պետրոսյանի դասադուլի կոչերի հետևանքներով, ինչո՞ւ չէր փորձել գտնել ուսանողների, որոնք, ի տարբերություն աշակերտների, հաճախ վճարում են այդ դասերի համար, ու տրամաբանական է, որ տված փողի դիմաց դաս ուզեն, բայց վախենում են դավաճան համարվելուց: Չէ՞ որ այդպիսիք բոլորիս շրջապատում էլ կան, նույնիսկ փնտրել պետք չէ, պետք է առանց դավաճանի պիտակը հուշելու հարցուփորձ անելու ցանկություն ունենալ: «Ազատության» մեկ այլ լրագրող հաղորդում է, թե քաղաքապետարանը վկայակոչում է օպերայի շրջակայքի բնակիչների բողոքը, որ միտինգների պատճառով խախտվել է նրանց անդորրը, և հեգնում, թե քաղաքապետարանը առանձնապես չէր մտահոգվում, երբ այդ անդորրը խախտվում էր ամառային սրճարանների աղմուկից: Իհարկե, լրագրողը չի էլ փորձում ինքնուրույն պարզել, թե նման բողոքողներ կա՞ն արդյոք, հանկարծ ու` ճիշտ լինի: Նման լրագրությունը ոչ թե ունկնդիրներին ճշտված փաստեր ներկայացնելուն է միտված, այլ քաղաքական ենթատեքստով նրանց ուղղորդելուն՝ այ, տեսեք, բնակիչների բողոքի անվան տակ ուզում են ընդդիմության ցույցը ցրել։ Իսկ երբ խոսքը վերաբերում է Տեր-Պետրոսյան թեմային, ինֆորմացիան ենթարկվում է սկլերոտիկ խմբագրման. օրինակ, ասվում է, թե Տեր-Պետրոսյանը հայտարարեց, որ Քոչարյանը նախագահ չի ընտրվել 1998 և 2003 թթ., Սահմանադրական խախտումներով է առաջադրվել, և բառ անգամ չի ասվում, որ Տեր-Պետրոսյանն անձամբ շնորհավորել է Քոչարյանին նույն 98 թ. և մասնակցել ինաուգուրացիայի արարողությանը: Երբ նույնիսկ նման հայտնի փաստերն են միտումնավոր շրջանցվում, ավելորդ է խոսել այն մասին, որ «Ազատության» և շատ այլ լրագրողների բոլորովին չհետաքրքրեցին հօգուտ Տեր-Պետրոսյանի բաժանված ընտրակաշառքների մասին վկայությունները, մինչդեռ դա սենսացիոն նյութ կլիներ` Հայաստանում ոչ միայն իշխանությունը, այլև ընդդիմությունն էր փողով քվե առնում, միտինգի գալու ավտոբուսներ տրամադրում` նախապես փակելով եկողների պարտքերը խանութներին (այս մասին` armenianow.com, Արիս Ղազինյան), կամ որ Լևոնի կողմնակիցները ահաբեկումներ են արել ընտրատեղամասերում և այլն: Այս հարցերը կարող էին հետաքրքրել միայն այն լրագրողներին, որ առաջնորդվում են ոչ թե քաղաքական, այլ պրոֆեսիոնալ խնդիրներով: Մասնագիտական նախանձախնդրությամբ առաջնորդվող լրագրողը դռնեդուռ էր ընկնելու, որպեսզի բոլոր լրատվամիջոցներով ծամծմված ու բերնեբերան փոխանցված ծամոն-լուրերի փոխարեն այ այսպիսի բացառիկ թեմա հայթայթեր` ճշմարտությունը պարզելու պրոֆեսիոնալի մեծ հրճվանքով: Ընտրարշավի ժամանակ «Ազատության» խմբագրությունում 3-4 «խիզախ» լրագրողներով խաչաձև հարցաքննությամբ գզում էին նախագահի մի թեկնածուի, ում Լևոնը դավաճան է հայտարարում, իսկ Լևոնի հետ հարցազրույց է անում միայն մի լրագրող ընտրարշավի վերջում` և թեկնածուին միայն դուրեկան ու բարեհաճ հարցեր տալով։ Ստեղծվել է մի իրավիճակ, երբ շատերը ազատ (թե՞ ընդդիմադիր) լրագրողի հեշտ ու էժան աչոկներ են ուզում հավաքել` տրորելով հենց լրագրողի բուն մասնագիտական էթիկան, կեղծելով, փաստերը ընտրովի ներկայացնելով, ենթատեքստային շեշտադրումներով: Չէ՞ որ հիմա այնքան հարմար է ընդդիմադիր լրագրողի «ազնիվ» կերպարը հագնել ու այդ «ազնիվ» բարձունքից այլ կարծիք հայտնողի բերնին շրխկացնել` ֆուհ, իշխանամե՛տ, ծախվա՛ծ: «Ազատության» ռեպորտաժները օպերայի հրապարակից, ի հակադրություն Սերժի միտինգի, միայն «անկոտրում կամքի ու վճռականության» հավաստիքն են հաղորդում` փորձ իսկ չանելով ներկայացնել հասարակության տարբեր շերտերից հավաքվածների «կամքի ու վճռականության» շատ բնական տարբերությունները: Բայց ռադիոկայանը, փոխարեն հնարավորինս անկողմնակալ պատկեր տալու, շատ է ջանում միջամտել ու «ներդրում» ունենալ քաղաքական պրոցեսների մեջ: Մինչդեռ հենց միայն իմ «խոհանոցային» լրատվությամբ օպերայի հրապարակի շատ հետաքրքիր պատկեր է ստացվում: Օրինակ, մեկը պատմում է, որ երբ Մանվել, Մանվել էին գոռում, ինքը քթի տակ հայհոյում էր, մյուսի վճռականությունը Ջհանգիրյանին «ազգային հերոս» հռչակելուց հետո տեղի է տվել, մեկն ասում է, որ ուզում է իրեն իշխանությունից բացի այլ ուժային կենտրոնի մաս զգալ, մյուսն ասում է, որ ուզում է մասնակցել իշխանությունը թուլացնող միտինգներին, բայց չի ուզում, որ Լևոնը հաղթի, մեկը տեսել էր, թե ինչպես են մի քանի տղայի փող տվել գոռալու համար, մյուսը պատմում էր, թե ինչպես են վրա տվել ու գզել մեկին, որ ասել է` «Լևոնին էլ գիտենք», ու երբ ինքը միջամտել է` էդ էլ իրա կարծիքն ա, գզողները բացատրել են` «այստեղ գալիս են նրանք, որ կարծիք չունեն, ահա մեր կարծիքը», ու ցույց տվել Լևոնին: Եվ վերջապես, ո՞ւր է հազարավոր քաղաքացիների տագնապը Լևոնից, որ իրեն չմիացողներին տականք է որակում։ Այսօր էլ, ինչպես Սովետի օրոք, քաղաքական միտքը տեղափոխվել է խոհանոցներ. մարդիկ գլուխ-գլխի են հավաքվում մեկի տանը կամ սրճարանում, վիրտուալ ֆորումներում, որպեսզի կարողանան ազատ խոսել: Եվ առաջին անգամ անկախ Հայաստանի պատմության մեջ խոհանոցային դիսիդենտության զգուշավորությունը ոչ միայն իշխանության, այլ նաև ընդդիմության առաջացրած վախից է: Գրաքննությունը հիմա երկու կենտրոնից է կատարվում ու երկու դեմք ունի` վարչական ու բարոյական: Ընդ որում`երկրորդը ավելի վտանգավոր է, քանի որ աշխատանքային շեֆի փոխարեն ճնշում է «հասարակական կարծիքի» հավատաքննչությամբ: Աշխատանքից զրկվելու սպառնալիքի տակ շեֆի պահանջներին ես հարմարեցնում գործողություններդ, իսկ տականք համարվելու բարոյական շանտաժի տակ օպերայի հրապարակին ես հարմարեցնում միտքդ: Իրավական դատարանի վարչական տույժը փոխհատուցվում է օպերայի հրապարակի տված բարոյական կապիտալով, տուժողն այնտեղ «ազգային հերոս» է հռչակվում, իսկ հրապարակի ահեղ դատաստանը բռնագրավում է սեփական տեսակետների կապիտալը` փոխհատուցելով դա «ազնիվ քաղաքացու» պիտակով: Իշխանության պարտադրանքին ենթարկվողը դառնում է հարմարված մարդ, հրապարակին իր տեսակետները զիջողը` զոմբի: Եվ այս բարոյական պարտադրանքի ու հավատաքննչության ստրուկն է դարձել «Ազատություն» ռադիոկայանը` երևի հրճվելով, որ իր ռեպորտաժները բարձրախոսով հնչում են համանուն հրապարակում, բայց ես արդեն չեմ միացնում ռադիոն, ինչպես առաջ չէի միացնում «Հայլուրը»։
Comment by artak — March 11, 2008 @ 1:52 pm
Հարգելի հայրենակիցներ,
ս/թ մարտի 13-ին Հայաստանի Հանրապետության վարչապետ,նորընտիր նախագահ Սերժ Սարգսյանը պատասխանելու է քաղաքացիների հարցերին, որոնք կարող եք ուղղել
www.serzhsargsyan.am
www.panorama.am
http://serzhsargsyan.livejournal.com
ինտերնետային կայքերին կամ զանգահարելով 080099999 հեռախոսահամարով:
Հարցերն ընդունվում են մարտի 11-ին` ժ. 10.00-ից մինչև մարտի 12-ը ժ. 21.00:
Comment by samvel — March 11, 2008 @ 1:54 pm
Joghovurd jan gorts chuneq ,harts chtaq serjikin te che sratsits amen inch spaseli e,kgan kbrnen harts tvoghin.
Is PETITIONI veraberyal,asem vor iskakna@ goyutyun uni vor@ koch e anum verj tal brnutyan@
Iskakan@ sa e asum To: Republic of Armenia
We, people who care about Armenia and democracy, are calling on Armenia’s authorities to immediately end violence against presidential election protesters in Yerevan.
Sincerely,
The Undersigned
MTEQQQQQQQQQQ,evs mek angam stugeq minch dzer anun@ grel@
http://www.petitiononline.com/Armelect/
HANKARTS CHMTNEQ EN yanayi ASATS SIT@
http://www.petitiononline.com/yerevan/petition.html
CHMTNEQQQQQQQQQQQQQQQQQQQQQQQQQQQ
Comment by D.R. — March 11, 2008 @ 2:38 pm
Joghovurd jan PETITION site ka,baits vooch te yanayi asats@ ayl iskakan@ vorum asvum e dadaretsnel brutyun@ tsutsararneri dem,ete cheq havatu aytseleq hetevyal site,kardatseq ,vtah linelu depqum dzer anun@ greq
http://www.petitiononline.com/Armelect/
Comment by D.R. — March 11, 2008 @ 2:42 pm
Նամակ ուղղված Թալաթ փաշաին
Լուրերով ասում են իբր թե Հայաստանում այդ աղետալի դեպքերից զոհված 8 անձանց դիակները ստանալու համար իշխանությունները պահանջում են զոհվածների հարազատներին ցուցմունք տալ իբր թե ԼՏՊ է մեղավոր նրաց համար և մինջ այդ եթե նրանց հարազատները դա չանեն իրենց հարազատների դիակները չեն տրվի նրանց:Կցանկանայի իմանալ դա իրոք ճիշտ է և դա կցանկանայի իմանալ մեր Հայաստանի հայրենակիցներից:Եթե դա ճիշտ է ուրեմն ամոթ մեր իշխանություններին նման քայլի համար և նրանք կրկնակի անգամ փաստում են որ ոչ մի տարբերություն չկա նրանց և երիտթուրքերի միջև, դա բարբարոսություն է ուղղված սեփական ժողովրդի դեմ:Միթե չեք կշտացել նրանից ինչ որ արեցիք սեփական ժողովրդի հանդեպ:Այնպես որ եկեք չմեղադրեն թուրքին իր արածի համար քանի որ մեր մեջ էլ շատ թուրքեր կան հայկական անուններով:Ես զարմանում եմ ին՞չպես պետք է հավաքվեն կողք կողքի ներկայիս իշխանությունները և ընդիմությունը Ապրիլի 24 և պահանջեն մեր անմեղ զոհերի արյունը:Ինձ ճիշտ հասկացեք սիրելի հայրենակիցներ,ես իրոք ամոթ եմ անում բոլորի տեղը:Ին՞չպես հայը կարող է նման քայլ անել իր հայրենակցի հանդեպ ով ուզում է լինի դա պետք է հարգանք նվիրաբերել զոհվածի հանդեպ,այն էլ այն զոհվածների որ զոհ են դարձել խաղալիք դառնալով իշխանությունների ձեռքը,որոնք իրենց ազատությունն էին պահանջում:Սիրելի հայրենակիցներ գնացեք լավ մտածեք թե ովքեր են իսկական հայերը:Ես ամենա սկզբից ասել եմ ու կասեմ «թուրքը լավ է թուրքացած հայից» իսկ իմ ասածը արդեն մի քանի անգամներ փաստում են մեր ներկայիս իշխանությունները:Աստված մեր Հայ ազգի հետ:
http://www.armtown.com/news/am/pan/20080310/25288/
Comment by proxy — March 11, 2008 @ 3:56 pm
Կարծում եմ, որ առաջիկա մի քանի օրերին ուղղակի պետք է սպասել և անպայման ներկա գտնվել ամսի 21-ի Լևոն Տեր-Պետրոսյանի կազմակերպած հերթական հանրահավաքին, առավել ևս, որ դրա անցկացման մասին քաղաքապետարանն արդեն նախազգուշացվել է: Եթե իհարկե մեր ՀԱՆՃԱՐԵՂ իշխանությունները ձևեր ճգտնեն արտակարգ դրությունն ավելի երկարաձգելու համար!!!!
Comment by ՀՀ — March 11, 2008 @ 3:57 pm
Levon Ter-Petrosyan: MER EREXEQI DASAGRQERI HEROS!!! gnahateq Joxovurd
Isk Gagoyi nman but aninqnasernerin x**i tex mi dreq!!!!!
Comment by Hay Txa — March 11, 2008 @ 4:36 pm
Կրակ բոլոր ուղղություններով
Հայաստանի ներքաղաքական իրավիճակի համապատկերի վրա մի պահ կարծես թե երկրորդ պլան մղվեցին Ղարաբաղում տեղի ունեցած սահմանային բախումները:
Ամեն դեպքում, բոլորի համար էլ պարզ դարձավ, որ դրանք պետք է դիտարկվեն ընդհանուր կացության համատեքստում: Եվ մինչ փոխադարձվող մեղադրանքներում հակամարտող կողմերը վիճարկում էին այն հարցը, թե նրանցից որ մեկն էր նախահարձակ եղել, մի խնդրում ընդհանուր հայտարարն ակնհայտ էր: Երկուսի մոտ էլ հաստատուն էր այն համոզմունքը, որ փոխհրաձգություններն անմիջականորեն առնչվում էին մարտի 1-2-ի երևանյան իրադարձություններին` մի դեպքում որպես հետևանք, մեկ այլ դեպքում իբրև ծրագրված շարունակություն:
Առաջնորդվելով կարծրացած այն տեսակետով, թե հակառակորդը միշտ կեղծում է փաստերը, և օգտվելով լրատվական ամլության ընձեռած հնարավորություններից, Հայաստանի իշխանությունները հույս ունեն այս նոր արկածախնդրությունը ևս «սաղացնել» հալած յուղի տեղ, իրենց ձեռնտու լույսի ներքո: Միայն թե այս անգամ և լույսն էր աղոտ, և յուղը` վատորակ:
Ավելի պարզ լինելու համար սկսենք հարակից փաստերից և նոր միայն անդրադառնանք դրանց ընդհանուր միտումներին: Դիտարկենք ակնհայտ մի դրվագ` համոզվելու համար, թե իրականում ինչ արժեք կարող են ունենալ իշխանությունների խոսքերը և դրանց տակ ինչ ճշմարտություն է թաքնված: Խոսենք միջադեպքի ընթացքում թշնամու կրած կորուստների մասին:
Մեծ բան չէր պահանջվում: Պետք էր ընդամենը հաղորդել չոր թվեր և փաստեր: Սակայն ի՞նչ ստացվեց: ԼՂՀ ռազմական գերատեսչությունը պաշտոնապես հայտարարեց, որ հակառակորդն ունի 8 զոհ (ի դեպ, վերջին օրերին այս թիվը մի տեսակ չափանիշ է դարձել): ԻՏԱՌ- ՏԱՍՍ լրատվական գործակալությունը, հղում կատարելով հայաստանյան աղբյուրներին, հաղորդեց ադրբեջանցի երկու սպանված զինվորականների մասին: Ղարաբաղցի գեներալ Մովսես Հակոբյանը տեղեկացրեց, թե թշնամին մարտի դաշտում թողել է 11 դիակ: Արտգործնախարարություն մամլո քարտուղարի պաշտոնակատար Տիգրան Բալայանը խոսեց 8 զոհվածի և 7 վիրավորի մասին այն դեպքում, երբ նախօրեին իր շեֆը` Վ. Օսկանյանը հաստատել էր ընդամենը երկուսի սպանության փաստը: Սերժիկ Սարգսյանին կոնկրետ թվերն ընդհանրապես չբավարարեցին և Հայաստանիս խրոխտ զավակն իր ասուլիսում արդեն պատմում էր ճակատամարտի վայրում թափված բազում դիակների ու լալահառաչ վիրավորների մասին: Մի խոսքով, մի հսկա շիլաշփոթ:
Սակայն բանը միայն դրանով չավարտվեց: Պաշտոնական Երևանն էլ ավելի ծիծաղելի դրության մեջ հայտնվեց, երբ Ադրբեջանը նույն կերպ պատասխանեց նրան` ի լուր աշխարհի հայտնելով, թե հայերն էլ ունեցել են 12 զոհ և 15 վիրավոր: Այս անգամ Երևանը մեջտեղ հրեց տրամաբանության իր ծանր հրետանին` ի դեմս պաշտպանության նախարար Միքայել Հարությունյանի: Եվ փառապանծ զորավարը զոռ տվեց ուղեղին. «Կարծում եմ, որ յուրաքանչյուր զինծառայող, վերլուծելով միջադեպը, կարող է եզրակացնել, որ այս դեպքում էլ չի խախտվել դասական օրենքը. մեծ կորուստներ է կրել հարձակվող կողմը»,- ավետեց նա:
Ի՞նչ է ստացվում: Նախարարն իր մտքի խորունկ ծալքերում երկյուղածորեն պահում-պահպանում է միջնադարյան մարտավարական դոգման, համոզված է, թե հարձակվողը միշտ տուժողն է, իսկ այդ մասին, արի ու տես, աշխարհն անտեղյակ է: Պատկերացնու՞մ եք, որ եթե այդ մասին ժամանակին իմանային, ասենք, Միացյալ Նահանգներում, ապա նրանք հաստատ չէին հարձակվի ոչ Հարավսլավիայի, ոչ Իրաքի ու ոչ էլ Աֆղանստանի վրա: Եվ ինչպե՞ս ամերիկացիները հանդգնեցին այդքան քիչ զոհեր տալ, երբ Մ. Հարությունյանի դասական օրենքն այլ բան էր ասում….
Շարունակությունը ոչ պակաս անհեթեթ կարող է ներկայանալ, եթե միևնույն տրամաբանությունը բումերանգի նման ետ թռչի: Այսինքն մեր կողմից մեծաթիվ զոհեր ունենալու հնարավորությունը հերքելու համար ասվածը կարող է դառնալ նույնի հաստատումը: Ուսադիրավոր պաշտոնյաները մոռանում են, որ հենց իրենց տեղեկատվության համաձայն, հայկական ուժերը նույն օրվա երկրորդ կեսին հակահարձակման են անցել` ետ գրավելով նախկին դիրքերը: Կնշանակի, որ եթե հարձակվել են, ուրեմն իսկապե՞ս շատ զոհեր են տվել…
Բայց թողնենք այս կասկածներն ու առաջ անցնենք:
Մի պահ ընդունենք, թե սահմանային միջադեպի հրահրողն իսկապես Ադրբեջանն էր: Այդ դեպքում էլ հարց է առաջանում` ինչու՞: Սոսկ այն բանի պատճառով, որ Հայաստանում իրավիճակը լարվա՞ծ է: Բայց չէ՞ որ, նախկինում ևս բազում լարված պահեր են եղել, ի վերջո եղել է 1999 թ հոկտեմբերի 27-ը, երբ շատ ավելի նպաստավոր պահ էր սահմանը խախտելու համար, միայն թե, չգիտես ինչու, նրանք այն ժամանակ ոչինչ չձեռնարկեցին:
Իսկ ո՞ր պարագայում հակառակորդը կտրուկ գործողություների կդիմի: Երբ համոզված լինի, որ դիրքերը թույլ են պաշտպանված: Այդպես կարո՞ղ էր լինել: Որքան էլ տարօրինակ է, այս հանգամանքը չի հերքում նույնիսկ ՀՀ ԶՈՒ Գլխավոր շտաբի պետ Սեյրան Օհանյանը` իր ասուլիսի ժամանակ խոստովանելով, թե «որոշ տեղերում սադրանք իրականացնելու հնարավորություն կա», ասել է թե` պաշտպանական բնագծերը խոցելի են: Հարց է ծագում. ինչու՞ են խոցելի և ինչու՞ հատկապես հիմա: Գուցե այն պատճառով, որ երևանյան փողոցներում պարապ-սարապ թրևող զինվորները հենց այդ դիրքերի՞ց են մայրաքաղաք եկել:
Խիստ կասկածելի էր նաև Հայաստանի իշխանությունների տրամադրության այն փոփոխությունը, որ կատարվեց միջադեպին հաջորդած երկու-երեք օրերի ընթացքում: Առաջին օրը պաշտոնական Բաքվի հասցեին բարձրագոչ սպառնալիքներ ու մեղադրանքներ շռայլողները շփման գծում միջազգային դիտորդների հատնվելուց անմիջապես հետո հանկարծ կտրուկ փոխեցին ձայնի երանգը և սկսեցին շփոթմունքով կմկմալ այն մասին, թե իբր գիտե՞ք, բանն այլ կերպ է եղել, Բաքուն նույնիսկ տեղյակ էլ չէր դրանից, այլ պատահածն ընդամենը տեղային բնույթի լարվածություն էր, որի մեղավորը կարող էին լինել Ադրբեջանական 703-րդ մոտոհրաձգային բրիգադի մարտիկները, որոնք այդ օրը նշում էին իրենց զորամիավորման տարելիցը, և այլն, և այլն…
Նույնիսկ հեքիաթն այսքան զավեշտական ավարտ չի ունենում: Սակայն մեր պատմածը, ցավոք, հեքիաթ չէ, այլ դառն իրականություն:
Ղարաբաղյան սահմանի վրա այսօր էլ փոխհրաձգությունները շարունակվում են: Ադրբեջանցիները գնդակոծում են Նոյեմբերյանի, Տավուշի, Արարատի ու Վայքի դիքերը, հայերը կրակի տակ են առել Աղդամի, Գերանբոյի, Թովուզի, Թարթառի ու Ֆիզուլու տարածքները: Եվ հիմա կարելի է անսխալ գուշակել, որ մոտ ժամանակներս դրանք կարող են ունենալ ամենաանսպասելի և լուրջ հետևանքները: Դժբախտաբար, այդպես ենթադրելու բոլոր հիմքերը կան: Վերջին ճիգերով իրենց իշխանության ավերակներից կառչած Քոչարյանն ու Սերժ Սարգսյանը առանց աչք թարթելու կզոհաբերեն նույնիսկ ամենաթանկ բանը, կրակահերթեր կտեղան ինչպես երկրում, այնպես էլ սահմաններից դուրս, միայն թե ևս մի քանի օրով երկարաձգեն իրենց խայտառակ գոյությունը: Իսկ Ղարաբաղն այս պահին շատ հարմար խայծ է նրանց ձեռքում: Արտաքին թշնամու դեմ հասարակությանը համախմբելու էժանագին կոչերի ծածկույթի տակ, մեծ աղետի սպառնալիքով ժողովրդի ուշադրությունը բուն խնդիրներից շեղելու մշտական փորձերով նրանք դեռ հույս ունեն դուրս մղել մեր ներսից բռնատիրության հանդեպ ունեցած ատելությունն ու գարշահոտությունը թարմությամբ փոխարինելու ձգտումը:
Սրան զուգահեռ չեն զլանա նաև բոլոր դժբախտությունների մեջ մեղադրել Լևոն Տեր-Պետրոսյանին` ասելով, թե նրա պատճառով խախտվեց այնքան մեծ ջանքերի գնով ձեռք բերված խաղաղությունն ու կայունությունը: Սակայն այդ ո՞ր միամիտն է, որ դեռ չգիտի կամ չի տեսնում ակնհայտը, չի կշտացել այն ապաշնորհության պտուղներից, որ ճաշակում է մեր երկիրն արդեն տասը տարի…
Comment by Edd — March 11, 2008 @ 4:38 pm
vapshe te jisht es asum smbat jan voncel jogetsir yes amerikayum em et comment@ erek dzer jamov gisher@ 2-3 i koghmer@ gretsi erb vor saxd knats eyk vor tesnem te inch kasek lava vor dazhe moskvayi spets naz@ dzer dem xax chuni. ete iskakan serjakan liney ban chey asi
Comment by gago — March 11, 2008 @ 5:41 pm
Xi esor ka mek@ vor iskakan serjakana? Ete esqanic heto mek@ sharunakuma mnal serjakan ev havatuma vor nra oroq Hayastan@ Araja gnalu ev Bargavacheluya uremn ahagin problemner uni uxexi shrjanum.
Comment by Hayutyun!!! — March 11, 2008 @ 5:45 pm
http://www.youtube.com/watch?v=nXvB62ZBLxM
Comment by BENT — March 11, 2008 @ 6:03 pm
http://www.youtube.com/watch?v=QMA6La6tiCU&NR=1
Comment by BENT — March 11, 2008 @ 6:05 pm
http://www.youtube.com/watch?v=_I9nnxe1dKo&feature=related
Comment by BENT — March 11, 2008 @ 6:11 pm
zoxovurd ov kara hastati kam zxti..asuum en Jahngiryani exbajrna mahcel lsel eq tenc ban inhcqanova havasti????
Comment by yervand karapetyan — March 11, 2008 @ 6:59 pm
We, undersigned, recognizing and accepting the role and responsibility of international community in safeguarding the fundamental principles of democracy and protection of fundamental human rights and freedoms, call on the latter:
1) to interfere urgently in the political crisis in Armenia to prevent further casualties and deterioration of situation;
2) to condemn massive violation of human rights by the authorities and law enforcement agencies of Armenia aimed at the establishment of criminal totalitarian regime in the country;
3) to pressure the Armenian government to stop the persecution of opposition members and dissenters;
4) to influence President Robert Kocharian and his government to cancel emergency rule and remove ban from the national and international independent media;
5) to compel the Armenian Government to release all political prisoners.
ՔՎԵԱՐԿԵՔ ԱՅՍՏԵՂ
http://www.petitiononline.com/yerevan/petition-sign.html?
Comment by ՀՀ — March 11, 2008 @ 7:07 pm
Հ1-ի լրատվության կողմնակալության մասին գիտենք, ու ականջներս մազոլ է եղել դրա մասին լսելուց, բայց այսօրվա պրոբլեմն այն է, որ չուղղորդող տեղեկատվության փնտրտուքն էլ է ապարդյուն, քանի որ ազատ համարվող լրատվամիջոցներն էլ վերածվել են ընդդիմության խոսափողի: Լրատվամիջոցներն ասես բաժանվել են Սերժի ու Լևոնի բանակների ու քարոզչական պատերազմ հայտարարել միմյանց` աշխատելով իրար ինադու, և արդյունքում տեղեկատվական բլոկադայի մեջ է հայտնվել ողջ հասարակությունը: Բացահայտ կամ վատ քողարկված քարոզչության վիրուսը վարակել է հայկական ԶԼՄ օրգանիզմը, և թերթերի ու եթերի շատ թողարկումներ, հազի ու փռշտոցի պես, վարակը տարածում են: Տենդենցիոզ լրատվության հոսքն ու լրագրողների կանխակալ տրամադրվածությամբ ոչ պրոֆեսիոնալ աշխատանքը սովետական օրերն են հիշեցնում, երբ քաղաքական վերլուծությունները ոչ թե ԶԼՄ-ում էին մատուցվում, այլ մի բաժակ սուրճի հետ ու պատրվակով` բարեկամի խոհանոցում: Պատրանքը, թե գոնե տեղական ֆինանսավորում չունեցող օրգանը կարող է վարակազերծ լինել, հօդս ցնդեց վերջնականապես. «Ազատություն» ռադիոկայան լսելու ընտրական շրջանի փորձս ինձ համոզեցին, որ այդ անունն արդեն չի համապատասխանում կրողին: Ընդ որում, ռադիոկայանի «բացիլակրության» ախտանշաններն աճում էին` Տեր-Պետրոսյանի հանրահավաքային թափի աճին զուգահեռ: Իսկ ինձ համար մեկ է` լրագրողները պատվիրատո՞ւ ունեն, թե՞ ուղղակի մտածողական ստերեոտիպերի գերի են ու իներցիայով իշխանությունը տեսնում են միայն անգիր արած Բաղրամյան պողոտայի միևնույն հասցեում` չնկատելով օպերայի հրապարակում Տեր-Պետրոսյանի դարանակալ իշխանությունը: Փետրվարի 26-ի Սերժ Սարգսյանի միտինգի մասին «Ազատության» ռեպորտաժը մի խնդիր ուներ միայն` կասկածի տակ դնել սեփական կամքով դրան մասնակցելու հարցը և Սերժի ու Լևոնի միտինգներն իրար հետ «կռվցնել» որպես լավի ու վատի` պարտադրված ու կամավոր մասնակցության հակադրություն ստեղծելով: Լրագրողը մանրազնին ու հետևողական «հետաքննություն» էր անցկացնում ու խաչաձև հարցաքննությամբ փորձում «պարզել» Սերժի միտինգին գնացողների կամային հատկանիշները, բռնցնել ինչ-որ լեզվական սայթաքումներ, ստիպված լինելու այն խոստովանությունը կորզել, որ կանխակալորեն վերագրում էր նրանց: Կամավորների հետ մեկումեջ նաև համերգի խաթեր եկածների «բացահայտման» համար ներդրված ջանքը գովելի է, բայց տարօրինակ է, թե ինչու նույն ջանասիրությամբ չեն լուսաբանվում նաև օպերայի հրապարակ գնացողների շարժառիթները: Գուցե լրագրողը օպերայի երգ ու պարը ոչ թե լիրիկական շեղում, այլ քաղաքակա՞ն զեղում է համարում: Ռեպորտաժի հեղինակը իր «հետաքննությունը» եզրափակեց մերկապարանոց մի հայտարարությամբ, թե` մասնակիցներից շատերը այդտեղից գնացին օպերայի հրապարակ: Պարզ չէր, թե լրագրողն արդյոք հետևե՞լ էր դավանափոխ ու դարձի եկածներին ու համոզվե՞լ, թե նրանք, առանց ճշմարիտ ուղուց շեղվելու և ճամփեքի խանութ-սրճարաններում մոլորվելու, դուզ օպերա են գնացել, թե՞ ինքնուրույն էր որոշել նրանց «տրամաբանական» ուղերթը: Իսկ գուցե նրանք նախ օպերայի՞ միտինգից էին Սերժի միտինգ եկել, ինչ է, լրագրողը դեմքով հատիկ-հատիկ ճանաչո՞ւմ է, թե ով որ միտինգում է գրանցվել, կամ գուցե մարդը որևէ միտինգի մշտական գրանցում չի ուզում, այլ ուզում է երկու կողմերին էլ լսել ու նոր կողմնորոշվել, ինչո՞ւ է դրան իր ուզած քաղաքական աստառը տալիս: Եթե լրագրողը իսկապես հետևել էր միտինգավորներին, ապա ինչո՞ւ էր ձեռքից բաց թողել նման հետաքրքիր թեման կոնկրետ փաստերով ներկայացնելու առիթը, ինչո՞ւ չէր շարունակել ստուգել մարդկանց կամքը` ով էր աջակցության համար օպերա գնում, ով` թամաշայի, ով` քաղաքականապես վերակողմնորոշվելու, ով` գյուղից քաղաք գալու առիթն օգտագործելով` երկու համերգի էրնեկը մի տեղ անելու: Բայց ունկնդիրների հավանական հարցերը դեկլարատիվ լրատվությանը չեն հետաքրքրում: Ամենատհաճը ռեպորտաժի այն հատվածն էր, որ ներկայացնում էր, թե ինչպես են, կարծեմ Վանաձորում, դպրոցականները ցույցի դուրս եկել ու բողոքել, թե` վայ, էս խի՞ են մեր դասատուներին Երևան միտինգի տարել ու մեզ դասերից զրկել, դա՛ս, դա՛ս ենք ուզում: Իսկական սովետական լրատվություն` ուսումնատենչ պիոներների, դպրոցի մեռած ու դասերի համար յալվար ընկած աշակերտների մասին: Եթե լրագրողը մտահոգիչ էր համարել դպրոցական պարապուրդը, ապա ինչո՞ւ չէր հետաքրքրվել Տեր-Պետրոսյանի դասադուլի կոչերի հետևանքներով, ինչո՞ւ չէր փորձել գտնել ուսանողների, որոնք, ի տարբերություն աշակերտների, հաճախ վճարում են այդ դասերի համար, ու տրամաբանական է, որ տված փողի դիմաց դաս ուզեն, բայց վախենում են դավաճան համարվելուց: Չէ՞ որ այդպիսիք բոլորիս շրջապատում էլ կան, նույնիսկ փնտրել պետք չէ, պետք է առանց դավաճանի պիտակը հուշելու հարցուփորձ անելու ցանկություն ունենալ: «Ազատության» մեկ այլ լրագրող հաղորդում է, թե քաղաքապետարանը վկայակոչում է օպերայի շրջակայքի բնակիչների բողոքը, որ միտինգների պատճառով խախտվել է նրանց անդորրը, և հեգնում, թե քաղաքապետարանը առանձնապես չէր մտահոգվում, երբ այդ անդորրը խախտվում էր ամառային սրճարանների աղմուկից: Իհարկե, լրագրողը չի էլ փորձում ինքնուրույն պարզել, թե նման բողոքողներ կա՞ն արդյոք, հանկարծ ու` ճիշտ լինի: Նման լրագրությունը ոչ թե ունկնդիրներին ճշտված փաստեր ներկայացնելուն է միտված, այլ քաղաքական ենթատեքստով նրանց ուղղորդելուն՝ այ, տեսեք, բնակիչների բողոքի անվան տակ ուզում են ընդդիմության ցույցը ցրել։ Իսկ երբ խոսքը վերաբերում է Տեր-Պետրոսյան թեմային, ինֆորմացիան ենթարկվում է սկլերոտիկ խմբագրման. օրինակ, ասվում է, թե Տեր-Պետրոսյանը հայտարարեց, որ Քոչարյանը նախագահ չի ընտրվել 1998 և 2003 թթ., Սահմանադրական խախտումներով է առաջադրվել, և բառ անգամ չի ասվում, որ Տեր-Պետրոսյանն անձամբ շնորհավորել է Քոչարյանին նույն 98 թ. և մասնակցել ինաուգուրացիայի արարողությանը: Երբ նույնիսկ նման հայտնի փաստերն են միտումնավոր շրջանցվում, ավելորդ է խոսել այն մասին, որ «Ազատության» և շատ այլ լրագրողների բոլորովին չհետաքրքրեցին հօգուտ Տեր-Պետրոսյանի բաժանված ընտրակաշառքների մասին վկայությունները, մինչդեռ դա սենսացիոն նյութ կլիներ` Հայաստանում ոչ միայն իշխանությունը, այլև ընդդիմությունն էր փողով քվե առնում, միտինգի գալու ավտոբուսներ տրամադրում` նախապես փակելով եկողների պարտքերը խանութներին (այս մասին` armenianow.com, Արիս Ղազինյան), կամ որ Լևոնի կողմնակիցները ահաբեկումներ են արել ընտրատեղամասերում և այլն: Այս հարցերը կարող էին հետաքրքրել միայն այն լրագրողներին, որ առաջնորդվում են ոչ թե քաղաքական, այլ պրոֆեսիոնալ խնդիրներով: Մասնագիտական նախանձախնդրությամբ առաջնորդվող լրագրողը դռնեդուռ էր ընկնելու, որպեսզի բոլոր լրատվամիջոցներով ծամծմված ու բերնեբերան փոխանցված ծամոն-լուրերի փոխարեն այ այսպիսի բացառիկ թեմա հայթայթեր` ճշմարտությունը պարզելու պրոֆեսիոնալի մեծ հրճվանքով: Ընտրարշավի ժամանակ «Ազատության» խմբագրությունում 3-4 «խիզախ» լրագրողներով խաչաձև հարցաքննությամբ գզում էին նախագահի մի թեկնածուի, ում Լևոնը դավաճան է հայտարարում, իսկ Լևոնի հետ հարցազրույց է անում միայն մի լրագրող ընտրարշավի վերջում` և թեկնածուին միայն դուրեկան ու բարեհաճ հարցեր տալով։ Ստեղծվել է մի իրավիճակ, երբ շատերը ազատ (թե՞ ընդդիմադիր) լրագրողի հեշտ ու էժան աչոկներ են ուզում հավաքել` տրորելով հենց լրագրողի բուն մասնագիտական էթիկան, կեղծելով, փաստերը ընտրովի ներկայացնելով, ենթատեքստային շեշտադրումներով: Չէ՞ որ հիմա այնքան հարմար է ընդդիմադիր լրագրողի «ազնիվ» կերպարը հագնել ու այդ «ազնիվ» բարձունքից այլ կարծիք հայտնողի բերնին շրխկացնել` ֆուհ, իշխանամե՛տ, ծախվա՛ծ: «Ազատության» ռեպորտաժները օպերայի հրապարակից, ի հակադրություն Սերժի միտինգի, միայն «անկոտրում կամքի ու վճռականության» հավաստիքն են հաղորդում` փորձ իսկ չանելով ներկայացնել հասարակության տարբեր շերտերից հավաքվածների «կամքի ու վճռականության» շատ բնական տարբերությունները: Բայց ռադիոկայանը, փոխարեն հնարավորինս անկողմնակալ պատկեր տալու, շատ է ջանում միջամտել ու «ներդրում» ունենալ քաղաքական պրոցեսների մեջ: Մինչդեռ հենց միայն իմ «խոհանոցային» լրատվությամբ օպերայի հրապարակի շատ հետաքրքիր պատկեր է ստացվում: Օրինակ, մեկը պատմում է, որ երբ Մանվել, Մանվել էին գոռում, ինքը քթի տակ հայհոյում էր, մյուսի վճռականությունը Ջհանգիրյանին «ազգային հերոս» հռչակելուց հետո տեղի է տվել, մեկն ասում է, որ ուզում է իրեն իշխանությունից բացի այլ ուժային կենտրոնի մաս զգալ, մյուսն ասում է, որ ուզում է մասնակցել իշխանությունը թուլացնող միտինգներին, բայց չի ուզում, որ Լևոնը հաղթի, մեկը տեսել էր, թե ինչպես են մի քանի տղայի փող տվել գոռալու համար, մյուսը պատմում էր, թե ինչպես են վրա տվել ու գզել մեկին, որ ասել է` «Լևոնին էլ գիտենք», ու երբ ինքը միջամտել է` էդ էլ իրա կարծիքն ա, գզողները բացատրել են` «այստեղ գալիս են նրանք, որ կարծիք չունեն, ահա մեր կարծիքը», ու ցույց տվել Լևոնին: Եվ վերջապես, ո՞ւր է հազարավոր քաղաքացիների տագնապը Լևոնից, որ իրեն չմիացողներին տականք է որակում։ Այսօր էլ, ինչպես Սովետի օրոք, քաղաքական միտքը տեղափոխվել է խոհանոցներ. մարդիկ գլուխ-գլխի են հավաքվում մեկի տանը կամ սրճարանում, վիրտուալ ֆորումներում, որպեսզի կարողանան ազատ խոսել: Եվ առաջին անգամ անկախ Հայաստանի պատմության մեջ խոհանոցային դիսիդենտության զգուշավորությունը ոչ միայն իշխանության, այլ նաև ընդդիմության առաջացրած վախից է: Գրաքննությունը հիմա երկու կենտրոնից է կատարվում ու երկու դեմք ունի` վարչական ու բարոյական: Ընդ որում`երկրորդը ավելի վտանգավոր է, քանի որ աշխատանքային շեֆի փոխարեն ճնշում է «հասարակական կարծիքի» հավատաքննչությամբ: Աշխատանքից զրկվելու սպառնալիքի տակ շեֆի պահանջներին ես հարմարեցնում գործողություններդ, իսկ տականք համարվելու բարոյական շանտաժի տակ օպերայի հրապարակին ես հարմարեցնում միտքդ: Իրավական դատարանի վարչական տույժը փոխհատուցվում է օպերայի հրապարակի տված բարոյական կապիտալով, տուժողն այնտեղ «ազգային հերոս» է հռչակվում, իսկ հրապարակի ահեղ դատաստանը բռնագրավում է սեփական տեսակետների կապիտալը` փոխհատուցելով դա «ազնիվ քաղաքացու» պիտակով: Իշխանության պարտադրանքին ենթարկվողը դառնում է հարմարված մարդ, հրապարակին իր տեսակետները զիջողը` զոմբի: Եվ այս բարոյական պարտադրանքի ու հավատաքննչության ստրուկն է դարձել «Ազատություն» ռադիոկայանը` երևի հրճվելով, որ իր ռեպորտաժները բարձրախոսով հնչում են համանուն հրապարակում, բայց ես արդեն չեմ միացնում ռադիոն, ինչպես առաջ չէի միացնում «Հայլուրը»։
Comment by Artak — March 11, 2008 @ 7:08 pm
Мы неоднократно заявляли, что есть некоторые международные организации, которые при составлении своих отчетов целенаправленно пытаются показать Армению и Грузию выше Азербайджана.
Как передает Day.Az, так, комментируя «Рейтинг Слабости Государств» исследовательского центра Brookings Institution, в котором по государственности Азербайджан слабее Армении и Грузии, заявил заместитель исполнительного секретаря Партии «Ени Азербайджан», депутат Мубариз Гурбанлы.
По его мнению, первой причиной якобы отставания нашей страны от соседей, является христианская солидарность, так как, будучи христианами, руководители подобных организаций покровительствуют Армении и Грузии.
«Они пытаются показать западным странам, что якобы в этих государствах все нормально, и им можно оказывать необходимую помощь. В корне предвзятого отношения к Азербайджану находится армяно-азербайджанский конфликт. Проармянские круги, показывая в подобных списках Азербайджан ниже Армении, пытаются таким образом получить рычаги давления на нашу страну», - сказал он.
М.Гурбанлы отметил, что это является подтверждением двойных стандартов, которыми руководствовались в исследовательском центре Brookings Institution, при подготовке вышеуказанного рейтинга.
Депутат заявил, что подобные рейтинги вызывают сожаление и негодование в Азербайджане.
«Азербайджан намного сильнее Армении и Грузии с точки зрения экономики, политики, демократии и прав человека. Азербайджан сильнее этих стран и по жизненным условиям, и по социальной защите. Это знаем мы, и прекрасно знают организации, которые готовят рейтинги», - заявил М.Гурбанлы.
Эмиль Гулиев
Day.Az
Comment by Vasak Syuni — March 11, 2008 @ 7:11 pm
Об этом заявил координатор штаба экс-президента Армении Левона Тер-Петросяна Армен Хачатрян.
По словам Армена Хачатряна, среди задержанных - председатель правления партии Армянское общенациональное движение Арарат Зурабян, экс-министр иностранных дел Александр Арзуманян, Карапет Рубинян, Ованес Агабабян, Рафаел Асерян, Роман Навасардян, Арам Барегамян. В то же время А.Хачатрян подчеркнул, что не имеет информации о том, приглашали ли первого президента Армении Левона Тер-Петросяна в соответствующие структуры.
Напомним, по данным Генпрокуратуры, в рамках уголовного дела «по факту массовых беспорядков, направленных на насильственную узурпацию власти и нарушение конституционного строя, находящегося в ведении Специальной следственной службы Армении, выдвинуты обвинения 73 лицам».
В настоящее время среди арестованных и задержанных - глава партии «Новые времена» Арам Карапетян, экс-замгенпрокурора Гагик Джангирян и его брат - Вардан Джангирян, представители руководства партии «Республика» Смбат Айвазян и Сурен Суренянц, экс-вице спикер парламента Карапет Рубинян, лишенные неприкосновенности 4 марта депутаты Акоп Акопян и Мясник Малхасян и другие. Лишенные депутатской неприкосновенности Хачатур Сукиасян и Сасун Микаелян, а также главред газеты «Айкакан Жаманак» объявлены в розыск.
Comment by Vasak Syuni — March 11, 2008 @ 7:13 pm
Как передает BBC, об этом заявил профессор университета Джонcа Хопкинса, занимавший во второй половине 70-х годов пост советника по национальной безопасности в администрации президента США Джимми Картера, Збигнев Бжезинский.
«Поэтому этот вопрос нуждается в последовательном и терпеливом посредничестве, которое, со временем, возможно, позволит снизить степень враждебности и гнева, которыми руководствуются обе стороны этого конфликта», - сказал он.
/PanARMENIAN.Net/
URL: http://www.day.az/news/armenia/111089.html
Comment by Vasak Syuni — March 11, 2008 @ 7:15 pm
ՙԳՈՒՆԱՎՈՐ՚ ՀԵՂԱՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆԸ ՉՍՏԱՑՎԵՑ
Ամիսներ շարունակ վերլուծաբաններն ու մամուլը ¥այդ թվում եւ մենք) զգուշացնում էինք ՙնարնջագույն՚ ժանտախտի վտանգի մասին, սակայն այդ վտանգը հաճախ թերագնահատվում էր պետական եւ քաղաքական այրերի կողմից: Իսկ այժմ ռուս քաղաքագետները ՙձեն-ձենի տված՚ պնդում են, որ Հայաստանում տապալվեց հետխորհրդային տարածքի հերթական ՙգունավոր՚ հեղափոխության փորձը:
Այսպես, ԱՊՀ երկրների ինստիտուտի փոխտնօրեն Վլադիմիր Ժարիխինը ռուսական ՙՊրավդա.ռու՚ էլեկտրոնային թերթում մեկնաբանելով մարտի 1-ի անկարգությունները, մասնավորապես նշում է. ՙԻ վերջո ի±նչ տեղի ունեցավ երբեմնի խաղաղ Հայաստանում: Առանձնապես` ոչինչ, եթե մի կողմ դնենք փետրվարի 19-ի ընտրությունները: ՙԾաղկավոր՚ հեղափոխությունների դասական սխեմայով կողմերից մեկը ինքնիրեն համարեց ծայրաստիճան նեղացած, չճանաչեց ընտրությունների արդյունքները, մարդկանց փողոց հանեց եւ կազմակերպեց արյունոտ տուրուդմբոց՚: Նկարագրելով այն իրադարձությունները, որոնք այսօր հայտնի են բոլորին, Ժարիխինը նկատում է. ՙՀավանաբար ընդդիմության առաջնորդները ուժ կիրառելով վստահ էին, որ հաղթելու են եւ չէին էլ մտածում, որ հակահարված կստանան: Սակայն իշխանությունը ատամներ ցույց տվեց… Մի բան ակնհայտ է. Հայաստանի օրինակն ապացուցում է այն ակնհայտ իրողությունը, որ ճնշման տակ տեղի է տալիս միայն թույլ եւ սեփական ուժերին չվստահող իշխանությունը, որն ունակ չէ հենվել հանրության վրա՚: Քաղաքագետը նաեւ մատնանշում է, թե ինչպիսի օբյեկտիվ խնդիրներով է պայմանավորված տեղի ունեցածը. ՙԻշխանությունները չկարողացան մինչեւ վերջ լուծել երկրի այնպիսի խնդիրները, ինչպիսիք են կոռուպցիան, կլանայնությունը եւ այլն, ինչից օգտվեցին անդրօվկիանոսյան տիկնիկավարները:
Իհարկե, թաքստոց մտած խամաճիկային ընդդիմությունը օձի պես շարունակում է ֆշշացնել` սպառնալով նոր ջարդերով եւ պնդելով, որ թիկունքում ՙժողովուրդ՚ ունի: Բնականաբար, ամերիկյան պետդեպարտամենտի փողերով կարելի էր հավաքել էապես ավելի մեծ զանգված եւ Երեւանի քաղաքապետարանի մոտ բերել Անդրկովկասի կեսը՚:
Առանց այլեւայլությունների ժարիխինը ներկայացնում է եւ ԱՄՆ-ի դիվանագիտական ճնշումների բուն էությունը. ՙԱՄՆ պետքարտուղարի օգնականի տեղակալ Մեթյու Բրայզան անձամբ զանգահարում էր Հայաստանի վարչապետ Սերժ Սարգսյանին, փորձելով համոզել նրան ՙուժ չկիրառել՚: Այլ կերպ ասած, դա հնչում էր որպես միջին գնով անձնատուր լինելու առաջարկություն: Մնում է միայն կռահել, թե նման իրավիճակում ինչպես կվարվեին ամերիկյան իշխանությունները` հիշելով, թե կես դար առաջ ինչպես էին Նապալմի միջոցով այրվել սեւամորթերի թաղամասերը, երբ տեղի էին ունեցել ՙսեւ հովազների՚ ապստամբությունները՚: Քաղաքագետը նաեւ հարցադրում է. ՙԻնչո±ւ է արեւմուտքը այդքան հուզիչ հոգատարություն դրսեւորում ջարդարարների եւ լվացքափոշի գողացողների նկատմամբ: Անշուշտ, կարելի է հասկանալ արեւմուտքի վրդովմունքը. այն փողերը, որոնք ՙժողովրդավարության՚ զարգացման անունով ներդրվել էին Անդրկովկասի միակ իրենց չենթարկվող վարչակարգին խորտակելու համար, բառից բուն իմաստով քամուն տրվեցին: Ի վերջո, ի±նչ էր փնտրում արեւմուտքը Հայաստանում: Առանձնապես ոչինչ, եթե մի կողմ դնենք այն, որ դա Անդրկովկասի միակ երկիրն է, որը մինչ օրս պահպանում է ռուսամետ ուղեգիծը, ինչի ապացույցն է նրա տարածքում մեր ռազմահենակետերի առկայությունը ՙամերիկյան շահերի՚ անմիջական հարեւանությամբ` դրանք ներկայացված են, օրինակ, Բաքու-Ջեյհան խողովակաշարով: Եվ քանի որ այդպես է, ապա զարմանալի չէ, որ արեւմուտքը փորձում է մեկ հարվածով ինքնիրեն ազատել այդպիսի հարեւանությունից: Չէ± որ եթե Քոչարյանին փոխարինող Սարգսյանի տեղը գա արեւմտամետ նախագահ, ապա այդ հարցն ինքնիրեն կլուծվի: Ուստի Մոսկվան պարտավոր է աջակցել Երեւանին՚:
Ռուսաստանի առավել ակտիվ դիրքորոշման անհրաժեշտության մասին է խոսում եւ ՌԴ պետդումայի ԱՊՀ գործերով կոմիտեի փոխնախագահ Կոնստանտին Զատուլինը. ՙՑանկալի կհամարեի, որ մեր արտգործնախարարությունը առավել օպերատիվորեն արձագանքեր Հայաստանի իրադարձություններին եւ որոներ բոլոր ուժերի հետ երկխոսության ուղիներ` նպատակ ունենալով ինչքան հնարավոր է շուտ դադարեցնել առճակատումը եւ կայունացնել իրավիճակը: Մենք Ռուսաստանում ոչ մի դեպքում քվեարկության արդյունքների հարցում դատավորի դերում հանդես չենք գալիս, սակայն շահագրգռված է, որպեսզի Հայաստանում ապակայունություն չլինի: Ռուսաստանի համար անթույլատրելի շքեղություն կլինի վտանգել Անդրկովկասում հիմնական դաշնակցի կայունությունը՚:
Comment by Vasak Syuni — March 11, 2008 @ 7:24 pm
Joxovurd es 32-y chstoragreq hankarts. Dranq lriv en habrgel. Arden amen inchi dimum en.
Adminin xndrum em 32 posty jnjel
Comment by Ananun — March 11, 2008 @ 7:29 pm
Gagoi nman takankner@ xaitarakum en mer johovrdin. Ai tenc srikaneri patcarov e mist tujel Hayastan. Ai senc Merujan Arcrunineri patcarov. Ai senc SerjaRobakan sneri patcarov!
Comment by ASALA — March 11, 2008 @ 7:33 pm
U voobshe joxovurd, yete vstah cheq te ed petition-neri mej inch a grats, mi storagreq ayn. Sranq stor araratsner en, mer uzats texty grum en blogum, bayc lriv urish ban petiotion-i original textum.
Payqar anarakutyan dem, payqar pornkutyan dem, payqar xabeutyan dem…
Comment by Ananun — March 11, 2008 @ 7:34 pm
Ananun xutchpi mej petq chi enknel:)
Comment by Anunov — March 11, 2008 @ 7:36 pm
#37 հոդվածը հաստատում է մի բան, որում գրեթե արդեն համոզվել էինք… ռուսաստանը հովանավորում է մեր տականքներին:
Comment by Edd — March 11, 2008 @ 8:00 pm
Շարունակեք ստորագրահավաքը հետևյալ հասցեում`
http://www.gopetition.com/petitions/stop-abuses-by-the-government-of-armenia.html
Մի խորհուրդ։Առանց պետիցիայի տեքստը կարդալու ոչ մի տեղ չստորագրեք։
Comment by аbc — March 11, 2008 @ 8:05 pm
42-ին։
Արդեն նախընտրական շրջանում դա պարզ երևում էր…
Comment by аbc — March 11, 2008 @ 8:06 pm
Բողոքի ցույց Վաշինգտոնում
7:40 Yerevan | 3:40 GMT | Tuesday 11 March
ԱՄՆ Վաշինգտոն քաղաքում տեղակայված Հայաստանի դեսպանատան առաջ երեկ բողոքի ցույց են կազմակերպել բազմաթիվ ամերիկահայեր` որպես Լոս Անջելեսում վերջերս տեղի ունեցած բազմահազարանոց հանրահավաքի պատվիրակներ` ՀՀ իշխանություններին փոխանցելու հանրահավաքի մասնակիցների պահանջները: Պատվիրակ ցուցարարները պահանջել են, որ ՀՀ դեսպանատնից իրենց մոտ պաշտոնյա իջնի, սակայն այդպես էլ ոչ ոք չի եկել: Ցուցարարները կարդացել են Լոս Անջելեսի բազմահազարանոց հանրահավաքի մասնակիցների հայտարարությունը, որով ամերիկահայերը ՀՀ իշխանություններից պահանջում են վերջ տալ քաղաքական հետապնդմանը, ազատ արձակել մարտի մեկի իրադարձություններից հետո ձերբակալված կամ կալանավորված բոլոր ցուցարարներին, Հայաստանում վերացնել արտակարգ դրությունը, ինչպես նաեւ չեղյալ հայտարարել նախագահական ընտրությունների արդյունքները: Ցուցարարները հայտարարությունը փոխանցել են ՀՀ դեսպանատուն: Բողոքի ցույցը կազմակերպել են «Հանուն ժողովրդավար Հայաստանի» կոալիցիան եւ Վաշինգտոնի կազմակերպական կոմիտեի անդամները: Կոալիցիայի անդամ Կարո Կարապետյանը երեկ մեզ հետ հեռախոսազրույցում ասաց, որ արդեն իսկ ունեն նախնական համաձայնություն ԱՄՆ Պետդեպարտամենտ մտնելու եւ ամերիկահայերի պահանջները այնտեղ ներկայացնելու համար` Լոս Անջելեսի բազմահազարանոց ցույցի մասնակիցների տասնյակ հազարավոր ստորագրություններով: «Մենք` որպես Ամերիկայում բնակվող հայեր, ցանկանում ենք, որ ԱՄՆ-ը օժանդակի, որպեսզի դարադեցվի բռնապետությունը եւ չճանաչվեն կեղծված ընտրությունների արդյունքները», - ասաց Կարո Կարապետյանը:
Comment by tigranuhi — March 11, 2008 @ 8:10 pm
http://www.getusin.info/browse.php?u=Oi8vd3d3Lmxldm9uZm9ycHJlc2lkZW50LmNvbS9hbS84MC8%3D&b=61
Երեկ ՀՀ հիմնադիր նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը իրազեկում է ներկայացրել Երեւանի քաղաքապետարան` մարտի 21-ին Ազատության հրապարակում հանրահավաք ացկացնելու մասին:
11.03.2008
Comment by ASALA — March 11, 2008 @ 8:27 pm
Հետաքրքրական է առայժմ ՌՔ-ի ուտիլիզացման հարցը: Տեսականորեն միակ շանսը որը կունենար ՍՍ-ը փոքր ինչ վերականգնելու իր լեգիտիմությունը կլիներ ամեն ինչ բարդել ՌՔ-ի վրա, սակայն ի՞նչ ուրիշ երաշխիք ունի վերջինս ժողպվրդի ցասման դեմ եթե չպահի իր ձեռքում ուժային լծակները:
Իսկ այդ դեպքում ինչի համար է պետք երկրի նախագահ ՍՍ, գերհզոր վարչապետ ՌՔ-ի պարագայում: և ի՞նչն է լինելու իր արդարացումը:
Comment by Միքո — March 11, 2008 @ 8:30 pm
ժողովուրդ #37 հովածի մասին ինչ կասեք?
Պայքարը` պայքար, Լևոնը` Լևոն… բայց դե շատ բաներ ճիշտ ա ասում էդ հոդվածագիրը: Ինձ թվում ա ոչ իշխանական ԶԼՄ-ները պարզապես ստիպված էին նման կերպ գործելու, որ գոնե փոքր ինչ կոտրեին իշխանամետ լրատվամիջոցների ահավոր կողմնակալ ու շատ դեպքերում սուտ “լրատվությունը”:
Ինչ կասեք?
Comment by Edd — March 11, 2008 @ 9:09 pm
Հայաստանը պայքարում է հանցագործների դեմ
Երբ ՀՀ հիմնադիր նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը բնութագրեց մեր այսօրվա
իշխանությանը “ավազակապետություն” եզրույթով, շատերին սա չափազանցություն
թվաց: Սակայն նախընտրական շրջանը, բուն ընտրության օրը եւ ետընտրական
գործողությունները ծանրակշիռ ապացույցներ տվեցին հայ հասարակության առողջ
հատվածին այն մասին, որ հիմնադիր նախագահի բնորոշումը ճշմարտացի է եւ
նույնիսկ փոքր-ինչ մեղմ:
Սկսենք նախընտական շրջանից: Բնականաբար, նույնիսկ միջազգային խիստ
քաղաքակիրթ ու “անաչառ” դիտորդների աչքից չէր վրիպելու այն, որ
իշխանությունների կրնկի տակ գործող բոլոր էլեկտրոնային լրատվամիջոցների
թիրախը մեկն էր` Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը: Գործի էին դրվել ամենակեղտոտ, դեռ
խորհրդային տարիներին մշակված քարոզչական հնարքները: Ակնհայտ, լկտի եւ
տափակ սուտ էր թափվում բոլոր էկրաններից: Իսկ ի~նչ արժեին դրածո
ընդդիմադիրները: Էժան խեղկատակների այս հավաքածուն պիտի ֆոն ապահովեր Ս.
Սարգսյանի համար, պայքարեր նրա հակառակորդի դեմ, հետո էլ, մի քիչ
նազուտուզ գալով, պաշտպաներ այն խայտառակությունը, որ դեռ անվանում են
ընտություն: Իսկ Ս. Սարգսյանն առանձնապես չէր չարչարվում: Ճիշտն ասած,
մինչեւ փետրվարի 19-ի ժամը 20:00-ը չէի հասկանում, թե ինչո՞ւ է իշխանական
թեկնածուն ընտրել պայքարի այդպիսի տակտիկա: Թույլ ոչինչ չասող ելույթներ,
պարտադրված միտինգներ, Հ1-ի աստղերի հոգնեցնող համերգներ, մտավորականներ,
որոնց արժեքը Հայաստանում լավ գիտեն ու, մեղմ ասած, բանի տեղ չեն դնում:
Ի՞նչն էր պատճառը, որ անսահմանափակ ռեսուրսներ ունեցող մարդը չէր
կարողանում (կամ էլ չէր ուզում) պատշաճ մակարդակի քարոզարշավն անցկացնել:
Հարցերիս պատասխանը ստացա փետրվարի 19-ի գշերը:
Ս. Սարգսյանի եւ Ռ. Քոչարյանի իրական ռեսուրսը ոչ թե իշխանությունն է,
այլ հանցագործները: Այո՜, իրական քրեական հանցագործները, որոնք իրենց
գործն արեցին ընտրատեղամասերում: Ահաբեկեցին, կաշառեցին, ծեծուջարդ
սարքեցին, քվեատուփեր լցրին, քվեատուփեր փոխեցին: Սա էր 2008թ.-ի մեր
խայտառակությունը: Ուրեմն ժողովրդի դեմ պայքարելու 10-ամյա փորձը տվել է
իր պտուղները: Հիմա արդեն չեն էլ թաքցնում, որ անհնազանդության դեպքում
մեր դեմ պայքարելու են բոլոր մեթոդներով: Իսկ մեթոդներից հիմնականը
հանցագործների կազմակերպված խմբերն են: Նույն այս խմբերը գործի դրվեցին
մարտի 1-ի գիշերը:
Ականատեսները պատմում են, որ 1-ի գիշերը, մինչ կսկսվեին Մաշտոցի պողոտայի
խանութ