Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը վերջապես ասաց “այդ”
October 26, 2007
"Այս պահից ինձ հայտարարում եմ ՀՀ նախագահի թեկնածու: Ասածս սոսկ հայտարարություն չէ, այլ իմ որպես ՀՀ քաղաքացու կարգավիճակի կտրուկ փոփոխություն. հետեւաբար, այսուհետեւ իմ կողմնակիցների նկատմամբ գործադրված որեւէ բռնություն, կամ հարկային ծառայության սանձազերծած որեւէ տեռոր դիտվելու է որպես քաղաքացիների ընտրական իրավունքի նկատմամբ գործված ընտրական իրավունքի խախտում, եւ այդպես էլ ներկայացվելու է ինչպես մեր հասարակությանն, այնպես էլ միջազգային ատյաններին",-այսօր հանրահավաքում 19:22-ին հայտարարեց ՀՀ Առաջին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը:
Միայն այս հայտարարությունը հերիք էր ներկա գտնվողների սպասումը արդարացնելու համար: Բայց Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը խոսեց սեփական քաղաքական գնահատականներով, հոկտեմբերի 27-ի գործով սեփական բացահայտումներով, ի դեպ, ըստ որոշ կանխորոշումների` առանց արդարացումների եւ ապաշխարհանքի խոսքերի: Ըստ "Ա1+"-ի` հանրահավաքին ներկա են եղել 35-40 հազար մարդ եւ ողջ ընթացքում մարդիկ ուշադիր, կլանված լսում էին, ոգեւորվում, "Լեւոն" վանկարկում եւ "դե ասա, էլի" գոչում: Նրա 19:22 րոպեի "դե ասա"-ից հետո ներկաների խանդավառությունը կրկնապատկվեց:
Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը իր որոշումը բացատրեց իր կողմակիցների նկատմամբ իրականացվող ճնշումներով. ՙԻմ վերջական որոշումը մտադրվել էի կայացնել ընտրությունների նախընտրական գործընթացի սկբնավորման նախօրյակին, սակայն իմ համակիրների նկատմամբ իշխանությունների կողմից վերջերս կիրառված բռնությունները, ինչպես նաեւ այս հանրահավաքի հսկայական էներգետիկան, այլեւս անհետաձգելի է դարձնում նման որոշման կայացումը՚,- ասաց նա:
Ե.Գ. Հանրահավաքի ներկաներից մեկն ինձ ասաց, որ այնքան է զզվում ներկայիս իշխանական կլանից, որ պատրաստ է մոռանալ Լեւոնի օրոք եղած մութ ու ցուրտ տարիները: "Այն ժամանակ հույս ունեինք, իսկ հիմա մեզ դրանից էլ են զրկել, համատարած գաղափարական անբարոյականություն է":
Կարդացեք “Իրերն իրենց անունով կոչելու եւ հաշիվ պահանջելու ժամանակը” վերնագրով Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի ողջ ելույթը այստեղ`
http://www.a1plus.am/am/?page=issue&iid=53837
Comment by blansh — October 27, 2007 @ 12:19 am
ba yes hima inch anem? gone ktoxen trnem amerika axpors mot?
Comment by Serj — October 27, 2007 @ 12:23 am
Կարդացեք եւ դիտեք նախագահ առաջադրվելու հայտարարությունը այստեղ`
http://www.a1plus.am/am/?page=issue&iid=53828
Comment by blansh — October 27, 2007 @ 12:25 am
Նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը արձագանքել է Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի ելույթին: Նա ասել է.
Հայաստանի տնտեսությունը, ըստ Քոչարյանի, վերականգնվել է, եւ ՀՀՇ-ն, երեւի մտածում է, որ ՙնոր թալանի հնարավորություն է բացվում՚:
http://www.a1plus.am/am/?page=issue&iid=53835
Comment by blansh — October 27, 2007 @ 12:31 am
Կարդացեք վերջին իրադարձությունների զարգացման ՀՀԿ տարբերակը: Ըստ Արմեն Աշոտյանի`
http://www.a1plus.am/am/?page=issue&iid=53838
Comment by blansh — October 27, 2007 @ 12:51 am
Joxovurd es vogevorvac em nranov, vor tesh yntrutiunner en linelu, gone kardalu hetaqrqir baner klinen.
Comment by Seroj — October 27, 2007 @ 1:36 am
uaxk, es Levonic nyunqan zzvum em, vorqan Serjic, meky myusic pakasy chi, menak joxovurdn a tujelu es erkusi aranqum
Comment by Sevak — October 27, 2007 @ 2:02 am
Ողջունում եմ առաջին նախագահի վերադարձը եւ հայտատարությունը, էս իշխանությունները արդեն պիտի փախած ման գան:
Comment by Aram T — October 27, 2007 @ 3:40 am
Karevor@ vor arajin naxagah@ karoxana joxovrdi mejk@ uxxel. Te che mardik havatner@ @ndhanrapes korcrel en amen inchi handpep. Levon ter-Petrosyanin maxtum em haxtakan @ntrarshav.
Comment by Karen — October 27, 2007 @ 5:13 am
Ես զարմանում եմ որ Լեվոն Տէր Պետրոսյանը ազատության մեչ է: Նրան պէտք է դատեն Հայաստանը թալանելու, մարդասպանութուների համար չհաշված որ ինքը Հայաստանը ծնկի բերեց դարցնելով չորորդ կարքի պետություն:
Հույսով եմ որ ժողովուրդը չի մոռացել մոմի լուսը ու անասելի չքավորութունը:
Ես կոչ կանեյ մեր ժողովուրդին անտեսել լեվոնին չնտրելով նրան: Մի բան պարզ է, եթե լեվոնը ընտրվի Հայաստանը ԿՈՐԱԾ Է!!!
Comment by Arman G. — October 27, 2007 @ 2:04 pm
ay aram G. ay kyorpa lakot, kam el bidza KGB-shnik, du inch zibil es vor levoni masin karcik haytnes, ay vijvack. yetim anter, lrbi lakot, utox uracox turki lamuk, esor vor ankax yerkum es aprum, vor azatagrvac arcax unes, um xekavarutyan shnorhiv er? mom u luys es menak hishum, ay takank? ba nvajumner@? te dranc het levon@ kap chuni? et erevi du u ko papan ek sax arel, che?
Comment by Karen — October 27, 2007 @ 2:18 pm
Այ հիմար կարեն, Ես նրանցից եմ որ քո նման հիմարի համար երեք տարի կռվեց ղարաբաղում: Ապացուցներ ուզում ես կարող եմ ներկայացնել ոչ թե քո նման օդու կրակել: Եթե դուրտ չի գալիս ինչ որ ասում եմ պետք չի որ միանքամից հարդուկած գլուխտ տաքացնես ինչա որ լեվոն քեռիկիտ մասին վատ բան ասացի: Ասում եմ ու կասեմ որ լեվոնը բան չարեց Հայաստանի լավ լինելու համար, ոչ ել Ղարաբաղի համար: Դա փաստ եր որ ինքը չեր ուզում որ Ղարաբաղը թուրքերից ազատվեր: Ապացուց ես ուզում կարդա թերթերը այդ ժամանակվա:
Քո նման ողորմելիները Երեվանոմ դախլների վրա իրանց հարուստություն էին կիտու: Քո ասած լեվոնը (ջհուդի պեսան) քանդեց Հայաստանը քո նման հիմարների հետ:
Comment by Arman G. — October 27, 2007 @ 3:43 pm
Հարգելի Կարեն եւ Արման Գ, ուզում եմ ձեզ հիշեցնել խոսքի եւ արտահայտվելու ազատության օրենքի մասին, ինչպես նաեւ համոզմունքները ազատ քարոզելու: Եթե որեւէ մեկը օգտվելով իր այդ իրավունքից ասում է այն, ինչ չի համընկնում ձեր տեսակետի հետ, սա չի նշանակում, որ պիտի վիրավորանքներ հասցնեք տվյալ անձնավորությանը եւ անհիմն զրպարտեք: Եթե կարող եք էթիկական բոլոր կողմերը պահպանելով հակառակը ապացուցել, համոզեք կամ քարոզեք, բայց մի վիրավորեք, լավ?` դրանով իսկ անհարգալից վերաբերմունք դրսեւորելով այստեղ կարծիքներ արտահայտող բոլոր մարդկանց նկատմամբ:
Ամենայն հարգանքներով ձեր երկուսի նկատմամբ` զգուշացնում եմ, որ այսպիսի բան կրկնվելու դեպքում ես ստիպված կլինեմ հանել վիրավորական բառերը կամ ձեր մեկնաբանությունը ջնջել ամբողջությամբ: Խնդրում եմ ըմբռնումով մոտենալ իմ այս արդարացի պահանջին:
Comment by blansh — October 27, 2007 @ 3:47 pm
Հարգելի բլանշ ես չէի ուզում վիրավորել կարենին բայց ստիպված էի իր վիրավորանքներից հետո:
Ես նույպես գտնում եմ որ ամեն մարդ ունի իր կարծիք արտահայտելու եթե ուզում ենք հայաստանե ինչ որ բանի հասնի:
Հարգանքներով Արման:
Comment by Arman G. — October 27, 2007 @ 3:57 pm
yes nooynisk hayasdani kaghakatsi chem(spyourkahayem) bayts shadem galis hayasdan oo gidem vor der shad aghkadootyun ga bayts ays hargeli baron der-bedrosyan@ inchoo chi khosoom ir planneri masin, orinagi hamar shade asoom bedgeh hayasdani sahmanner@ turkiaie hed batsven bayts chi asoom inchbisi? che vor na bavaganin zhamanag ooner(8 dari) ayd harts@ loodseloo hamar
Comment by rafi — October 27, 2007 @ 5:41 pm
Լսել եք;;;;;;ինչ եմ ասում;;;;ով ա տեսել-լսել երեկ Ռոբերտ Քոչարյանին????
Մահ էր….խայտառակություն….պազոռ;;;;;
շատ ամոթ էր, որ ինքը տենց դյոշ խոսեց, եւ բացահայտեց ինքն իրեն;;;;
այ մարդ ուրեմն էս երկրում ոչ ոք իրավունք չունի առաջադրվելու??Ըստ իրա”'’
այ մարդ թող ժողովուրդը ընտրի երեկվա ցուրտ ու մութ տարիները, թե այսօրվա բարգավաճ Հայաստանը;;;;ինչի ա խառնվել իրար;???
ԲԱ ԴԱ ՆԱԽԱԳԱՀԻ ՊԱՀՎԱԾՔ Է?????
ԵՍ ԱՆՁԱՄԲ ԼՏՊ-ի ՀԱՄԱԿԻՐՆԵՐԻՑ ՉԵՄ::::
ԲԱՅՑ ԵՐԵԿ ԼՍԵԼ ԵՄ ՆՐԱՆ:ՀԵՏՈ ՌՈԲԵՐՏԻՆ:::::
ՊԱՐԶ Է ՉԷ ՈՒՄ ԳՆԱՑ ԻՄ ՀԱՄԱԿՐԱՆՔԸ???
Comment by kuku — October 27, 2007 @ 9:05 pm
ay Arman G., levon@ karabaxi hamar ban chi arel? du es krvel? shat apacuycner petk chen. hla jokatit anun@ asa mek el hramanatarit anun@ asa tesnem. kareli a mardu hayacknerin dem linel, asel en inch vor inkn a arajarkum sxal a, bayc ver kanal u asel vor araji naxagah@ BAN CHI AREL????? amot a eli …… namus unecek mi kich…… aha, ban cher anum, iranuc takun amen inch texi unecav, che? ink@ menak hosank er caxum u poxer@ utum, du el mi 10 hogov sax kriv@ krecik.
Comment by Karen — October 27, 2007 @ 9:40 pm
inch a xosacel vor et axmax@?
Comment by Kukuyin — October 27, 2007 @ 10:32 pm
Նորից՛
Ես չեմ անուներ տա այստեղ ոչ թե վախենում եմ քեզանից կարեն, բայց որով հետեւ դո չես հասկանում հայերեն լեզուն: Ադմինիստրատորե քեզ եւ ինձ զգուշացրեց անուներ չտալու համար բայց դո չհասկացար:
Քո հարցը թէ որ ջոկատում եմ կռվել շատ անհիմն հարց է: Ինչ կարեվոր է դա եթե ես ինչ որ բան արել եմ Հայաստանի համար: Բայց կասեմ քեզ որ ես կռվել եմ Շուշի բատալոնուի կողմից եւ ունեմ շքանշան Շուշին գրավելու համար որը ստացել եմ Արցախի գերագույն խորհրդից:
Այս քո անուներ տալը խոսում է քո մասին որ դու ոչինչ չունես ասելու բայցե անուներ կանչելուց: Լուրջ դատող մարդը հասկանում է որ փաստերը խեղաթուրելը հանցագործություն է: Դա նույն բան է ինչ որ թուրքերն են անում արդեն 90 տարի: Ահ, ես սխալվեցի ասելով որ լեվոնը ոչինչ չարեց Հայաստանի համար: Ինքը մի բան արեց, եւ դա քանդելն էր Հայաստանի: Իգիտություն քեզ բոլոր իրական ազատամարտիկները քեզ կասեն որ լեվոնը ոչ մի ներդրում չունեցավ Արցախը գրավելու մեց: Բայց Արցախը գրավեց այն հայերի գիտաքցումով որ սա մահու եւ կյանքի հարց է հայաստանը գոյատեւելու համար:
Եւ ես կուզենայ կոչել այս ֆորումի ադմինին որ թույլ չտա երկրորդ անգամ անուներ կոչելուն ինչպես որ ասված էր եւ պաշպանել ֆորումի որենքները: Այլապես իմաստ չի ունենա մարդկանց համար իրենց կարծիքները հայտնելու այստեղ: Դա կոչվում է անարխյա ոչ թե առողջ բանավեճ:
Comment by Arman G. — October 28, 2007 @ 12:28 am
vonc karox a yerkri xekavar@ chuzena, kam vochinch chani, kam xangari, bayc et yerkri banak@ haxtanakner tani. amot a eli, getin@ mti. chem el uzum knnarkem. dashnaka-vazgenmanyunakan histerik propagandayi arden torshomac krknutyunn es anum estex. joxovurd@ imastun e, du amerikanerum nsti tak tak, edtexic propaganda taraci, joxovurd@ ir 2ntruryun@ jisth kani. Anog exir.
Comment by Karen — October 28, 2007 @ 3:19 am
Կարեն
Սփուրքա Հայերը կամ Ամերիկա հայերը տաք տաք չեն նստել բայց պայքարում են ամեն օր հայաստանի շահերը պաշտպանելու թուրքիայ քաղաքական լոբիից որ շատ ուժեղ է արտասահմանում: Բայց իհարկե դո չգիտես դրա մասին!
Քո կարծիքով ով է որ նպաստում ու ստիպում է այլ երկերների որ ճանաչեն Հայկական Եղերնը որը շատ քչերին է հերաքրքրում հայաստանում ու ղեկավար պաշտոնիաներին: Եթէ չլինի հակական սփուրքահայության լոբին ապա հայաստանը կոկորի թուրքիայի չնշման տակ!
Դու մոռանում ես որ Արցախյան բանակը որ հաղթանակ տարավ եւ բացի դրանից որ Վազգեն Սարգսյանի ազդեցությունը կար դրա մեջ որեը շատ տարբեր էր լեվոնից:
Comment by Arman G. — October 28, 2007 @ 4:04 am
Ի գիտություն բլոգի ընթերցողներին!!!
Բլոգի երկու ընթերցողներ բանավիճելիս միմյանց նկատմամբ վիրավորական խոսքեր եւ արտահայտություններ են թույլ տվել, որի համար նրանց զգուշացում է արվել, սակայն կրկնվեցին վիրավորանքները:
Տեղեկացնում եմ ձեզ, որ զգուշացման գրառումից հետո բոլոր վիրավորական խոսքերով մեկնաբանությունները խմբագրվել են եւ վիրավորական խոսքերը հանվել են տեքստերից:
Comment by blansh — October 28, 2007 @ 4:05 pm
Blansh, chist es anum, patji dranc,,,,,,,,,,,,,,,
Comment by Seroj — October 28, 2007 @ 6:07 pm
Es Levoni eluyty chem lsel, bayc asum en, joxovurdy vogevorvac er,,,,,
Che, voch mekn el lav chi, es ham es HHSH-ic ham el hanrapetakanic zzvum em
Comment by Seroj — October 28, 2007 @ 6:09 pm
դե Սերոժ ջան, մենք գիտենք թե դու ումոնց ես հավանում;;;;;
բայց դաշնակները հանդես են գալիս երկգլխանի թեկնածուով;;;
դրա համար էլ չես կողմնորոշվում;;;
Comment by ku-ku — October 28, 2007 @ 9:22 pm
Ku-ku, du el mi ban gites, apishavat es hanum, axr es kusakcakan chem e, es uxaki hamakrum em arjanavor mardkanc u chist em anum, ete uzum es imanal, chnayac es mer qaxaqakan dashtum hima arachin arjanavory Vahan Hovhannisyanin em hamarum, bayc eli inqn el naxagahi chi dzgum, ur mnac ed Serjn u LTP-n, el chem asum inqnasiraharvac Vazgen Manukyani u ira nman eli mi erku hogu
Comment by Seroj — October 28, 2007 @ 10:35 pm
Ha, du el inch es kpel Robi eluytic, “naxagahi asac cher”, mard pti naxagahi kecvacq unena, vor naxagahin vayel ban asi
Comment by Seroj — October 28, 2007 @ 10:39 pm
Ku-ku, du el LTP-in u Demirchyanenc es havanum, chist chem?
Comment by Seroj — October 28, 2007 @ 10:40 pm
Kuku qo asatse antramabanakan a, “այ մարդ թող ժողովուրդը ընտրի երեկվա ցուրտ ու մութ տարիները, թե այսօրվա բարգավաճ Հայաստանը”, perebor es talis
Comment by TV2 — October 29, 2007 @ 2:14 am
Es sirum em Qocharyanin, aveli zargacac yesq uni, qan myusnery…
Comment by Nina — October 29, 2007 @ 2:39 am
Arman G. sxal es. chi kareli kaxakakan propagandayic yelnelov uranal arajin naxagahi nerdrum@. krvox txa es exel asum es? yete exel es ,vonc chgites vor Shushi gravman operacian naxapatrastvel e 6 amis !!! vonc karox a naxagah@ dem liner dran? yerb vor kaxakakan voroshum@ inkn e kayacrel, u hraman@ inkn e ardzakel. chi kareli ! Isk inch verabervum e nran te spyurk@ inch e anum …………… sa lriv ayl xosakcutyan tema e. spyurk@ karox e shat ban anel, harc@ kayanum e nranum te vorkan ardyunavet e ayd arac@. yete xosum es lobbi-i cexaspanutyan banadzev anckacnelu jankerin, dranic txmar “kaxakakanutyun”, kneres artahaytutyans chem karox patkeracnel. Haykakan harc@ arden kani dar e xaxalik e otarneri dzerkum irenc harcerum ogtagorcelu hamar vorpes manradram. HAY@ dranic voch mi ogut chi kaxel der. nuynn el hima, ameriakn turkiayi vra vorosh jnshumner petk a banacner krderi ra chtoxelu hamar vor hardzakven, ogtagorcec mer harc@ eli, yantahandznajoxovum toxec ancni, vaxacrec turkerin mi tetev heto nstec hetner@ bazari. isk menk horti hrjvankov uraxavcel enk te tesek tesek mer lobbin ujex a. zibil a!!! edkan ujex a esor hayastanin petk a vor amerikan adrbejanin razmakan ognutyun chtramadri. Levoni jamanak hatuk voroshum uner kongres@ vor adrbejanin @ndhanrapes voch mi ognutyun amerikan chi karox tal. hanecin !!! edkan ujex a tox chtoxer hanen, kam tox verakangni. ey edtex ujexutyun@ kereva. voch te hayoc harc@ otarneri dzerk@ gorik dardznelov ……… mi xoskov yerkar tema e, chem uzum cavalvem. parzapes propagandan propaganda, bayc azniv exek arajin hertin inknert dzez het. chikareli URANAL !
Comment by Karen — October 29, 2007 @ 10:31 am
Կարեն,
Այդ ժամանակվա կառավարությունինց միայ Վազգեն Սարքսյանը որ նպաստեց Շուշին գրավմանը տրամադրելով վեռտալոտներ (չհաշված որ մենք քնեցինք 4 օր պոքր այրոպորտում վեռտալոտներ տրամադրելուն) որ ազատամարտիկները գնան Ստեպանակերտ եւ այդ ժամանկ լեվոն տետ պետրոսիանը արտասահմանում եր գտնվում: Սա եղավ անկնկալ իր վերադարձին:
Կարեն Հայկական ցեղասպանությունից դարեր չի անցել բայց միայն 90 տարիներ եւ համաձայն չեմ քո այդ դիրքորոշմանե: Դա նույն է ինչ թուրքերն էն ուզում լսել:
Ես համաձայն եմ որ Ամերիկաին կամ այլ օտար երկերների Հայաստանի պրոբլեմները կամ Եղերնը շատ չի հետաքրքրում բայց մենք պետք է ամեն ինչ անենք որ աշխարը ճանաչի 20 րորդ դարի առաջին ցեղասպանությունը այլապես դա կարող է կրկնվել նորից! Առաջինը սա մեր ազգի համար շատ նշանակալից է որը կամրացնի մեր վստահությունը մեր նկատմաբ: Եկրորդը սա բարոյական խնդիր է, որը նստած է մեր հոգիներում 90 տարի որ ինչ ել որ ուրիշները անեն մեր նկատմամ մենք պետք է լռենք:
Մենք չպետք է շատ մտածենք ինչ խաղեր է Ամերիկյան տանում բայց մտածենք ոնց ազդենք որ իրենք ընդունեն ցեղասպանությունը (կարճ ասած մեր էշը քշենք): Հիմա որ սենատորների կեսը համակողմ էն ընդունելու հայկական ցեղասպանությունը դա արդեն մեծ բան է. մի քանի տարիներ առաջ մատների վարա կհաշվեիր կողմնակիցներին:
Վեջապես. Ես չեմ ուրանում ասելով որ լեվոնը բան չի արել բայց չեմ կարողանում մի ինչ որ դրական բան գտնել: Կարծում եմ որ ժողովուրդը իր ճիշտ ընտրություն կանի:
Comment by Arman G. — October 29, 2007 @ 12:59 pm
Ողջույն բոլորին!
Arman G. Ես կհարգեմ քաղաքավարության կանոնները ու քեզ չեմ վիրաորի, բայց պայմանով՝ որ ինքդ էլ ինձ չվիրավորես, ok?: Պարզաբանման համար ասեմ, որ ՝ ինձ չվիրավորսես ասելով, նկատի չունեմ ուղղակի անձս, այլ առաջին հերթին՝ հարազատներիս: Ավելի պարզացնեմ՝ Հայաստանի Հանրապետությունը իմ Հայրենիք չի, այլ զավակներիս Հայրենիքն է, որովհետեվ ՀՀ-ն չի տեսել իմ ծնունդը, այլ ես նրա: Հանյաստանի Հանրապետության Հիմնադիր-նախագահ լինելը, արդեն իսկ բարձրագույն առժեք է : Սա իմիջայլոց:
Ասում ես կռված տղա ես եղել: Հավատում եմ, ապրես! բավարարվիր այդքանով: Իսկ ավելին ինձ, որպես ՀՀ քաղաքացու, այս պահին չի հետաքրքրում, որովհետեւ Հայաստանում այս պահին պատերազմական ճգնաժամ չի, այլ՝ քաղաքական: Իսկ քաղաքական խնդիրներում կռված լինել չլինելը ոչ դերակատարում չունի, այլ շատ վտանգավոր է: Օրինակ բերելու համար հեռու չգնանք՝ Երջանկահիշատակ Վազգեն Սարգսյանի գլխավորությամբ Հայոց հաղթանակած բանակը խառնվեց քաղաքականությանը: Արդյունքը այս տաս տարիներն են, արդյունքը «Հոկտեմբերի27»-ն էր, արդյունքը՝ Հայաստանը տարածաշրջանում երեկվա Ժողովրդավարական կղզյակից, այսօրվա՝ ռուսական ֆորպոստ դարձած կարգավիճակն է, արդյունը… Չե, չկարծես թե թերագնահատում եմ կռված տղաներին, բայց երբ քաղաքականությունից ոչինչ չհասկացող (Դասականը կասեր՝ «ծտի խելքով երկրապահները» խառնվում են քաղաքականության, այ այդ դեպքում անարխիան անխուսափելի է դառնում:
Ասում ես, որ չես կարողանում մի ինչ որ դրական բան գտնել, որ կատարած լինի Լեւոնը: Ասեմ, բայց նախ մի դիտողություն: Եթե դու լինեիր Տեր-Պետրոսյանի հարեւանը, եվ ձեր թաղին վերաբերվող որեւէ խոսակցությունում նշեիր Լեվոն, ես կհասկանաի: Բայց եղբայր, մենք խոսում ենք Հայաստանի Հանրապետության Հիմնադիր նախագահի մասին, հո՞ չես ուրանում, որ 1991թ.-ին Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը 90% ձայն է ստացել (ի դեպ ասեմ, որ այն ժամանակ, իմ ձայնը ստացել է մեկ ուրիշ թեկնածու): Լավ բան ես ուզում, մեր պատմությունը կարդա: Կարդա ու գնահատիր մեր պատմությունը: Ավելի լավ բան, էլ ի՞նչ ես ուզում… Լեվոն Տեր-Պետրոսյանը Հայաստանի այն ղեկավարներից է եղել, որի օրոք Հայաստանը տարածքներ է շահել: Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը Հաղթանակ տարած պետության ղեկավարն է եղել: Ես իհարկե հասկանում եմ, հարյութավոր տարիներ պետություն չենք ունեցել, ու չենք կարողանում գնահատել պետականը, բայց հո´ պատմություն ունեցել ենք, ինչու՞ չենք կարողանում կարդալ մեր պատմությունը, կարդալ ու գնահատել մեր կորուստներ, արժեվորել ու վերարժեվորել մեր հաղթանակները:
Ինչու՞ չենք կարողանում դասեր քաղել մեր պատմությունից…
Comment by Վահագն Ղուկասյան — October 29, 2007 @ 3:29 pm
Arman G., uremn ushadir lsir. ko anti-propagandan levoni handep zut dashnakcakan yev KGB-akan axbyurneric cnvac bambasankner en. AMOT E !!!!! durs a galis et anter paterazmum sax iranc en veragrum haxtanak@, bolor@ haxtel en, dashnakner@ menak en haxtel, yerkrapah@ menak, vazgen@ menak, du menak, u et kris levon@ @ngac saxin xangarum er, bayc de lav er, vazgen@ jeb@ drac mi kani hat vartalyot uner, verj@ hanec jebic tvec dzez, duk el vraz levonin hakarak vazelov gnacik u shushin gravecik, kani et levon@ artasahmanum er, te che vor kaxakum liner, kgar vazgeni jebi vertalyotneri bolt u gayken kkander, cheik kara trneik ……………… et primitiv gaxaparnerov el kitnert kaxakakanutyun ek koxum, et sahmanapak uxexov el urishnerin ibr te xelk ek sovoracnum? Txa jan, tankeri solyarkan hayastan er mtnum parskastanic, vortex vor gtnvum er Naxagah@ shushuyi gravman jamanak, Shushuyi gravman kaxakakan voroshum@ kayacvel er deryevs DEKEMBER amsin anvtangutya xorhrdi nistum. AMOT a, krvac txa, hramanatarit mi uracir mi kani kusakcakan pornikneri shaheri hamar propaganda anelu xater.
Comment by Karen — October 30, 2007 @ 3:41 am
Վահագն Ղուկասյան,
Նախեւառաջ բարեւ. Ես մի բան չհասկացա քո ասածից թե ինչու մենք իրար պետք է վիրավորենք? Կարծում եմ որ մենք երկուս ըս զարգացած մարդիկ էնք: Չնայած որ մենք ունենք տարբեր կարծիքներ մենք միեւնույն ազից էնք պատկանում եւ եթե պէտք է վիավորենք կամ կռվենք ապա դա պետք է լինի մեր ազգի թշնամիների դեմ:
Վահագն, իսկ ով ասաց որ ես մտածում եմ որ կռված լինելը կապ ունի կաղականության մեջ? Ես չեմ հիշում այդպես բան ասած լինեմ: Ես միայն շեշտել եմ իմ ներդրումը Արցախիան ազատագրմանը ներկայացնելու ինձ ընթերցողին մի այլ վերնագրի տակ եւ Կարենին պատասխանելով իր հարցին ՛՛թե ով եմ ես որ լեվոնին մասին վատ բաներ ասեմ՛՛:
Ես նույն պես գտնում եմ որ ոչ իրավապահ մարմիները եւ ոչ ել բանակը չպետք է մասնակցեն կաղաքականությանը այլապես դա վերածվում է տոտալիտար պետության:
Իմ կարծիքով որ դու ունես այն կարծիքը թե ես ուզում եմ օգտագործել իմ կռված լինելու փաստը գալիս է այսորվա հայաստանյան կաղաքական շրջանակների մակարդակից: Ես ապրելով արդեն 12 տարի արտասահմանում հասկացա որ խնդիրները պետք է լուծվեն առողջ դատողությամբ ոչ թե բռնությամբ (Նուտոնի երորդ որենքը սահմանում է որ եթե մի ուժ գոյություն ունի ապա նաեւ իրեն հավասար հակադիր ուժ գոյություն ունի): Եւ այսքանով կուզենայ որ չշեշտել ում կռված լինելը եւ շարունակենք առողջ բանավեճը: Ես վստահ եմ ինձ վրա եւ իմ դիրքորոշմանը!!!
Թե ինչ վերաբերվում է լեվոնի առաջին նախագահ լինելը կասեմ որ ես համուզված եմ որ դա արդեն գրվել է հյաստանի պատմության մեջ: Բայց ես համաձայն չեմ այն մտքին որ դա բավարար է որպեսի լեվոնը նորց ընտրվի: Մենք հասարակությունը պետք է վերջապես հասկանա որ թեկնածու ընտրելը խաղ ու պար չե բայց դա կարող է շատ լուրջ ազդեցություն ունենալ երկրի ապագա 4 տարիների համար: Դրա համար նախագահ ընտրվելը չպետք է հիմնավորված լինի այդ թեկնածուի արդակին տեսքի, գեղեցիկ բառերի կամ հուզմունքների վրա: Իմ կարծիքով եւ բոլոր զարգացած կաղաքակիրթ երկրներում թեկնածուները ընտրվում են իրենց ծրագրերի համար որը իրականություն են դարձնում իրենց պաշտոնում եղած ժամանակ:
Իմ կարծիքով քո այդ դիրքորոշումը որ լեվոնը լինելով առաջին հայաստանին նախագահը դա արդեն խոսում է իր որակյալ թեկնածության մասին անհիմն է: Այո ինքը հավաքեց մեծամասնության ձայնը իր առաջին ընտրման ժամանակ բայց չհավաքեց մեծամասնության ձայնը երկրորդ ընտրությունին որը կարծում եմ շինծու էր:
Եվ քո այն հարցին թե ՛՛Ինչու՞ չենք կարողանում դասեր քաղել մեր պատմությունից… ՛՛
Ես նույնը կհարցենեմ քեզանից:
Comment by Arman G. — October 30, 2007 @ 7:35 am
Arman G., yete tuyl ktas mijamtem ko u Vahagni zruycin yev im mi kani nkatarumner@ anem. Lriv hamadzayn em vor Levoni arajin naxagah linel@ bavarar payman chi vor ink@ petk e ver@ntrvi. Hakarak@, na petk e nerkayacni ir cragrer@ (vor@ i dep sksec arel urbat orva hanrahavakum), shahi joxovrdi hamakrank@, yev stanalov joxovrdi kven, darna naxagah. Ink@, kam urish mek@ vorin joxovurd@ k@ntri. BAYC, aystex ka mi mec BAYC !!! HAYASTANUM @NTRAKAN HAMAKARG BARIS BUN IMASTOV GOYUTYUN CHUNI !!!! Yete du karcum es vor uni, apa xoselu ban el chunenk. Hayastanum, joxovrdi kven voch vok hashvi chi arnum. Naxkin naxagahakanum haytni vor @ntrvec Stepan Demerjyan@ (ankax nranic yes kam du koxm enk dran te dem), amenalkti dzevov kexcvec, joxovurdn el cecvec, uxarkecin tun. Hayastanum poxvec sahmanadrutyun@, vor@ boykotvec bnakchutyan koxmic, kaxak@ DATARK er. asecin 1 millionic aveli mard masnakcec. Verji xorhrdaranakan @ntrutyunner@ dra gagatnaketn ein, yerb joxovurd@ aynkan er husalkvac u baroyazrkvac, vor gitakcelov vor inch el ani, miyevnuyn e kexcvelu en @ntrutyunner@, voroshec vajare iren 5000 dramov…………….. AYSOR HAYASTANUM HAXTELU HAMAR ANHRAJESHT E VOCH MIAYN HAXTEL @NTRUTYUNNERUM, AYL NAYEV I VIJAKI LINEL HAXTANAK@ PARTADREL HANCAGORC VARCHAKAZMIN, VOR@ KAMAVOR IR MAHAXOSAKANI TAK CHI STORAGRI YERBEK. kani vor Ter-Petrosyan@ ir yeluytum amenaparz dzevov asac vor ishxanapoxutyunic heto hancagorcner@ gnalu en datvelu. Aysor @ntrutyunnerum haxtel, yev ir haxtanak@ joxovrdin hamaxmbelu mijocov ays hancagorcnerin partadrel i vijaki e MIAYN Ter-Petrosyan@. Aha aystex e vor der e xaxalu nra arajin naxagah linel@, yev ir unecac hexinakutyun@ inchpes artyerkrum aynpes el nersum karavarman mijin oxakneri azniv carayoxneri mej. Sa e aysor karevorum yev anhrajesht dardznum nra @ntrutyun@.
Comment by Karen — October 30, 2007 @ 8:22 am
Կարեն,
Առաջինը մի բան ասեմ որ ես այսեղ պրոպագանդա չեմ քարոզում որօվ հետեւ ես չեմ պաշտպանում ոչ մի թեկնածուի: Ես միայն ասում եմ իմ կարծիքը լեվոն տեր պետրոսյանի մասին իմ անձնական փորձից ելնելով: Դրա համար մի քիչ ուշադիր ընտրիր քո բառերը քանի որ ամեն բառ ունի իր իմաստը:
Այն հարցին թե բոլորը իրենց են վերագրում պատերազմի հաղթանակը բնական է ընտրություների ժամանակ: Բայց ես մինջեւ հիմա չեմ շեշտել ոչ մի թեկնածուի անուն եւ մտադրություն չունեմ: Իմ մտադրությունը աստեղ շեշտելն է իրականության:
Կարեն եթե հիշես ես ասել եմ որ ես դաշնակցական չեմ բայց համակրում եմ այն մարդկանց կամ կազմակերպություների որոնք հայրենասեր են կամ կատարում են հայրենանպաստ գործ:
Եթե մի քիչ ուսումնասիրես մեր պատմությունը, կտեսնես որ դաշնակցությունը եւ KGB միշտ եղել են իրար թշնամիներ եւ բացի դրանից քեզ ասեմ որ լեվոն տեր պետրոսիանը ծնվել է մի Սիրական ընտանիքում որի հարը եղել է KGB անդամ: Նորից զգուշ ընտրիր քո բառերը թե չէ դա կաշխատի քեզ հակառակ:
Քո հարցին թէ տանկերի սայլարկան ով էր տրամադրում եթե ոչ հայաստանի նախագահը ես կպատասխանեմ որ,
Դա փաստ է որ շուշի կռվին միայն մեկ տանկ եւ եթե չեմ սխալվում 3 բետեռներ են մասնակցել որից այդ մակ տակը խփվեց շուշի չհասաց: Քո կարծիքով ղարաբաղում անյքան սայլարկա չկար այդ 4 մեքենաների համար? Դա մի քիչ անհիմն է հնչում:
Եւ ծավալեմ իմ կարծիքը սրա մասին որը ամբողջությամբ չեմ ծավալվել մինչեւ հիմա: Վազգեն Սարգսյանի եւ Լեվոն Տեր Պետրոսիանի դիրքորոշումը Արցախի նկատմամբ շատ տարբեր էին: Լեվոնը ուներ շատ լիբերալ դիրքորոշում արցախի նկատմամբ եւ դա բազմիցս ցուցադրվել է միջազգային հանդիպումներում եւ մամուլում: Նրա դիրքորոշումը նա եր որ Արցախը մնա ադրբեջանի կազմի մեց որպես ատոնոմիա: Նորից եթե կասկածում ես ստուգիր այդ ժամանակվա թերթերը:
Մյուս կողմում Վազգեն Սարգսյանը ուներ պահպանողական դիրքորոշում Արցախի նկատմամբ եւ նա նպաստում եր այս պրոցեսին: Դրա համար նրաոնց միջեւ կար հակասություն այս հարցի նկատմամբ եւ ես համուզված եմ որ սա ուրիշ շատ բաներ էր որ եղավ պաճառը լեվոնի հրաժարականի:
Եթե անգլերեն կարողանում ես կարդալ ապա ստուգիր աս լինկը:
http://www.armeniandiaspora.com/forum/showthread.php?t=4780
Նաեւ որ ման գաս ինտերնետում կգտնես շատ ինֆորմացիա սրա մասին: Փառք ասծո հայաստանը լուս ունի հիմա եւ ինտերնետը ինֆորմացիայի մի աղբյուր է:
Comment by Arman G. — October 30, 2007 @ 8:30 am
Arman G., xorhurd ktam Kalugini girk@ (naxikinxorhrdayin KGB-i xekavarneric), vortex sevov spitaki vra grvac e vor KGB-n mec ashxatank er tanum tapancelu xorhrdayin joxovurdneri ayn kusakcutyunneri mej voronk vtarandi ein yev gorcum ein artasahmanum. Amenamec hajoxutyun@, nshum e Kalugin@, KGB-n hasav Dashnakcutyan paragayum, yerb KGB-i agenturan voch miayn tapancec kusakcutyun ayl nayev kusakcutyan xekavar marmin, yev karoxacav karavareli dardznel ayn !!!! Ayn karkarun dashnakcakanner@ voronk hrajarvecin hamagorcakcel KGB-i het, heracvecin, yev veracvecin. Drancic mek@ yerjankahishatak Stepan Zeitlyann er, vor@ nuynisk gerezmani charjanacav. Korcrecin. Hekiatner urishnerin kardaluc araj, katarir tnayin ashxatankt, vor kez cicaxeli drutyan mej chdnes. Da mek. Yerkrord@, mi shaharkir merac mardkanc anunner@. Vazgeni yexbayr@ aysor kangnac e Ter-Petrosyani koxkin. Vazgeni mayr@ aysor voxjagurvum e Ter-Petrosyani het. Isk ter-Petrosyani bolor asacner@ margareyi imastutyamb irakanacel en. aysor adrbejan@ ir naftadollarnerov vogevorvac hayastani byujeyi chap miayn razmakan buje uni, yev amen or mez sparnum e paterazmov, isk hayastan@ zbaxvac e mi kerp rusakan hancagorc ashxarhi poxer@ hayastanum shinararutyan teskov lvanalov, vor kexc illuzion tntesakan aj ardzanagri, vor mafian lapelu pox unena, sovetakan miutyan orenkov goxer@ sxodka en anum Erevanum, voronc odanavakayanum serjiki hramanov dimavorum en u patvum en Lfik Samon u eli mi oligarx (anun@ moracel em), u ayd hancagorcneri patvin kazmakerpac xnjuykin Hayoc Katoxikosn e tamadayutyun anum), isk joxovurd@ aynkan e baroyalkvel ayd hancagorcneri dzerkin, vor mecanun arvestaget Ruben haxverdyan@ aysor haytararum e vor ink@ ir txayin banak chi uxarkelu, kani vor chi uzum vor paterazmi jamanak ir zavak@ ays talanchineri hamar krvi. Halva aselov berant chi kacrana. Cexaspanutyun xjjalov turkian mez hox chi talu. Karabax goralov voch mek mez karabax chi talu. Ays ashxarhum xaxalu hamar petk e unenal divanagitutyun. Vor@ ter-Petrosyan@ uni. Dra hamar haxtec paterazmum. Isk avtonomiayi masin zarancankner@ dir mi koxm. Hayastani naxagah@ ov el uzum e lini, iravunk chuni storagrel pastatuxt vorum kjanachvi adrejani tarackayin amboxjakanutyun@ (i mijiayloc sirelit dashnakamet rusakan gorcakal kocharian@) storagrel e nmanatipi pastatuxt, Stambulum. enpes vor hangist exir. Aysor Ter-Petrosyanin ayl@ntrank chka. Hayastani shah@ pahanjum e vor @ntrvi u kargi beri yerkir@ es gexaci xujanneric. Yerkir@ xextvum e sranc dzerkin haskaci verjapes. Isk sranc kshelu hnaravorutyun, uj u tap uni miayn Levon@. VERJ !
Comment by Karen — October 30, 2007 @ 10:35 am
Բլանշ ջան նախօրոք ասեմ, որ Էտ ԱՐՄԱՆ Գ-ն ես չեմ. հասկացար ինչ եմ ասում???
Հետո էլ իզուր տեղը մի կռվեք եշ2-ն ել նույն զիբիլն են. հիմա ամենաբառդը ժողովրդի վիճակն ա- պետք ա ընտրենք վատի ու վատի միջեւ.
Comment by օրիգինալ Արման — October 30, 2007 @ 8:05 pm
Կարեն,
Ես կալուգինի գիրքե չեմ կարթացել բայց քիչ թե շատ գիտեմ դրա մասին իմ որոշ ընկերներից Արցախում եղած ժամանակ: Իրականությունը եղել է նա որ KGB կարողացել է հասնել նրան որ ունեցել է իր մարդը բուրոյում, բայց բույորի այլ անդամները իմանալով դրա մասին չեն հեռացրել այդ մարդուն: Ինչու? Որով հաետեւ նրան հեռացնելով բյուրոից KGB կձգտեր մի ուրիշին ունենար որը մասին կազմակերպությունը ինֆորմացիա կարող եր չունենալ: Դրա համար բյուրոն մի հանդիպում անելու համար անում էր երկու, մեկը KGB լրտեսի ներկայությամբ եւ մյուսը առանց:
Իմ իմանալով դաշնակցությունը ներքեւվից վերեւ ղեկավարվող կուսակցութություն է եվ դա եղավ պատճառը որ KGB իր 70 տարվա աշխատանքով չկարողացավ վերացնել կուսակցությունը: Ասելով ներքեւից վերեւվ ին նկատի ունեմ որ բոլոր հիմնական խնդիրները ու ծրագիրը որոշվում է շարքերով բայց իրականության է գալիս կուսակցության բյուրոի կողմից: Սա նշանակում է որ KGB ին հարկավոր կլինի վեռբովկա անել բոլոր դաշնակներին որ մի առցունքի հասնեղ: Բայց իհարկե դա հնարավոր չէ:
Կարեն ես ասացի բայց չհարցրեցի թե դու ինչ ես մտածում լեվոնի մասին որ նարա հայրը եղել է KGB անդամ եւ գործել է Սիրայում? Հետաքրքիր է որ դո անտեսեցիր այդ իմ փաստը քո վեջին գրվածքում.
Կարեն ես լրիվ հասկանում եմ քո վերաբերմունքը այսորվա հայաստանի վիճակից քանի որ դա նույն է եւ կասէի որ ավելի մեղմ է ինչ որ լեվոնի օրոք եր: Դու գտնում ես որ այսորվա հայաստանի վիճակը նույն է ինչ որ այն մութ ու ցուրտ վիճակը? Եթե պատասխանես այո ապա ոչինչ չունենք խոսալու այստեղ:
Ես այցելեցի հայաստան 4 տարի ազաջ եւ տեսա փոփոխությունը միայ այն բանում որ Հայաստանը ուներ լույս եւ գազ բայց մյուս բաներում ոչինչ չեր փոխվել: Անորինականությունը նույ մակարդակի վրա էր: Բայց կասէի որ որոշ դրական փոփոխություներ նկատեցի, օրինակ որ Հայաստանում վատ թե լավ մաքսային համակարգը գործում էր որը բոլոր երկրների անբաժան մասն է կազմում: Ինչ վերաբերվում է ընտրական համակարգին ես շատ լավ ծանոթ եմ դրան: Դա եղել է ու մինչեւ հիմա կա եւ ծառայում է իշխանություններին: Բայց դա չի նշանակում որ պետք է Հայաստանի ժողովուրդը հանձնվի բայց պետք է պայքարի որ հասնի դեմոկրատական ընտրական համակարգի:
Հիմա ինչ վերաբերվում է լեվոնին,
Ոնց կարող է մի նախագահ որը ծախելով հայաստանի ատոմակայանի էներգիան հարեւան պետություներին թողնի իր ժողովուրդին մի անասելի վիճակի մեց որ բազմաթիվ մարդիկ չդիմանալուվ այդ մահանան: Չհաշված որ ծառ չմնաց Երեւանում: Նաեւ վերցրու անյն հանգամանքը որ ծննդաբերությունը հայաստանում ամենացածին վիճակում եր: Լեվոնը եւ նրա կողնակիցները խաբում էին ժողովուրդին պաճառաբանելով որ պատերազմն է որ մեզ այս վիճակի մեց է դրել: Որը սուտ էր եւ հիմա ժողովուրդը գիտի դրա մասին: Ատոմակայանը չի կարող կանգնել մեկ օրվա ընտացքում բայց դա քիմիական ռակցիա է որ կը կանգնի երբ որ րադիոակտիվ նյութ վերջանա: Նկատի ունեցիր որ եթե նույնիսկ ատոմակայանը ուզենաին կանգնացնել տա կտեվեր տարիներ եվ այդ ժամանակա միջոցում կարդադրվեր էլեկրականություն: Մյուս կողմում լեվոնի այն արածը որ պոշիացրեց հայաստանի արդունաբերական գործարաները վաճառելով իր մոտիկ մարդկանց վրա որոնք իրենց հերթին ծախեցին մաս առ մաս թորքիային եւ պարսկաստանին մետաղի տեսքով: Սրանք փաստեր են որ լեվոնը պետք է պարզաբանի իր թեկնածությունը դնելուց առաջ:
Դու մտածում ես որ ժողովուրդը մոռացել է այս բաների մասին? Ես կարծում եմ որ ոչ:
Եթե նա կարող էր այս բաները անել ապա ես ոչ մի կասկած չունեմ որ նա կարող է նորից նույնը անել: Ինչ հիմքի վրա ես դու հիմնվում պաշտպանելով նրան?
Քո այն դիրքորոշումը որ այսորվա կառավարությունը լի է անօրինականությամբ ես ոչ մի կասկած չունեմ դրանում բայց սա չի նշանակու անցնել մի ծարահեղությունից մյուսը!!!
Եվ կուզենայ կո կարծիքը իմանալ այն մասին թե ինչու լեվոնը հրաժարական տվեց իր երկրորդ նախագահության ժամանակ:
Comment by Arman G. — October 31, 2007 @ 12:45 am
Arman G., ardaracumner@ dashnakcutyan hamar @nduneli chen. Isk te joxovurd@ inch a mtacum inch a voroshum, kereva @ntrutyunneri jamanak. Havatacnum em kez, zarmacac kmnas. Dashnakcutyun@ uni ir elektorat, sakayn ayn 15 tokosi sahmannerum e, lavaguyn depkum khasni 20 tokos, mnacac opozicion dzayner@ gnalu en levonin, u mi kani manr munr ishxanutyan koxmic hovanavorvox “@nddimadirneri”. Levon@ arden haxtel e, chkaskaces.
Comment by Karen — October 31, 2007 @ 2:18 am
Կարեն,
Ես չեմ տեսնում ինչ որ վատ բան դաշնակցուցունը արած լինի որ կարիքը լինի իրենց արդարանալու!
Իսկ թե ինչ վերաբերվում է ընտրություներին, ես կարծում եմ որ ժողովուրդը կանի իր ճիշտ ընտրությունը: Տեսնելով ընդիմության հանրահավաքը ես չտեսա երիտասարդության մասնակցուցունը եւ դա արդեն նշան է ընտրություների արդունքին որ լեվոնը չի ընտրվելու: Եթէ նույնիսկ որոշ մարդիկ ունեն իրենց գանգատները ներկա իշխանություներից ես կարծում եմ որ այդ նույն մարդկաց բնազդը կթելադրի ընտրել ինչ որ մեկին բաց ոչթէ լեվոնին:
Եվ իհարկե հարցերը մնացին անպատասխան!!!
Comment by Arman G. — October 31, 2007 @ 2:46 am
Ողջույն բոլորին!
Պատասխանս չնայած հասցեյագրել եմ Արման Գ-ին, սակայն այն ըստ էության բոլորիս է հասցեյագրված.
Արման ջան, դիտողությունդ անտեղի է (Վահագն Ղուկասյան,
Նախեւառաջ բարեւ. )
Եղբայր, դու ինձ սխալ հասկացար, ես չեմ ասում թե Առաջին նախագահ լինելը բավարար է… Ես ասում եմ մենք խոսում ենք Հիմնադիր Նախագահի մասին, ուրեմն եկ հարգանքով խոսենք, անկախ նրանից ընդունում ենք իր քաղաքական հայացքները, թե՝ ոչ: Վերջապես գոնե հարգիր մեր Սուրբ լեզուն եւ անուններ գրելիս փոքրատառով մի սկսիր, հա՞…
Ինչ վերաբերվում է երկրորդ նաագահական ընտրությունների ժամանակ մեծամասնության ձայնը ստացած թեկնածուին: Սկսեմ նրանից որ համաձայն չեմ քեղ հետ: Չե, չկարծես թե այնքան կույր եմ եղել, որ փողոց դուրս եկած հարյուր հազարավոր քաղաքացիներին չեմ նկատել (մանավանդ որ ինքս էլ այդ ջողովրդի մեջ եմ եղել): Պարզաբանեմ ինչ նկատի ունեմ, որ ասում եմ Մանուկյանը մեծամասնություն չի ունեցել: Խնդիրն այն է, որ եթե այսոր Տեր-Պետրոսյանին միանան օրինակ՝ Դաշնակներ, ես դեմ կլինեմ իր թեկնածությանը, ոչ թե նրա համար, որ չեմ ընդունում Դաշնակցության գաղափարախոսությունը, այլ նրա՝ որ դարբեր գաղափարախոսություն ունեցող կուսակցությունների միացումը առողջ պտուղ չի կարող տա: Իսկ հիշում ես չե՞, որ այն ժամանակ Վազգեն մանուկյանի կողքին հավաքված էին եվ Աջ ազատական գաղափարաոոսություն կրողներ կուսակձություններ ու եւ՝ ճիշտ հակառակը: Նույնիսկ Աջերի մեջ եր լուրջ հակասությունները նկատելի: Օրինակ այդ ժամանակ միասնական թեկնածուի գաղափարը առաջ քաշած Հայրիկյանի ու Մանուկյանի միջեւ կոնֆլիկտը, հենց ընտրությունների նախորդ օրը հրապարակում հայտնի դարձավ: Հայրիկյանն էլ միտինգի ժամանակ հայտարարեց, որ իրենց (բոլորի) մեջ պայմանավորվածություն էր ձեռք բերվել, որ Վազգեն Մանուկյանը ներկայացվում է որպես նաագահ, իսկ իրականում նախագահի կայացրած բոլոր որոշումները նրան պաշտպանած կուսակցությունների լիդեռներն են կայացնելու: Այդպես էլ սկսել էին նախնտրական ընթացքում բաց այն պահից, երբ ընդիմադիրների միասնությունը սկսեց եական ադյունք տալ՝ ժողովուրդը սկսեց համախմբվել, այդ պահից Վազգեն Մանուկյանը իրեն ընտրված թեքնածու համարեց ու հենց հարթակում սկսեց ինքնուրույն որոշումներ կայացնել, առամարհելով իրեն բարձրացածներին: Մի խոսքով, Արման ջան քեղ դա չհիշեցնեմ, այն ժամանակ ինքդ էլ Հայաստանում ես եղել: Ուզում եմ ասեմ, որ ընդիմության մեջ լուրջ հակասություններ կաին, իսկ ժողովուրդը համախմբվել էր ոչ թե Մանուկյանի շուրջը, այլ միասնական թեկնածուի: Ես հիմա չեմ վիճվի թե այն ժամանակ որ թեկնածուն, այսինքն՝ ընդիմության միասնական թեկնածուն մեծամասնություն հավաքեց թե առաջին նախագահը, բայց մի բանում համոզված եմ՝ այն ժամանակ եթե իրար հետ հակասություններ ունեցող լիդեռները առանձին առանձին լինեին, իսկ իշխանական թեկնածուն էլ չոգտվեր իշխանության ձեռքում եղած լծակներից, այդ դեպքում հաստատ Տեր-Պետրոսյանը ավելի ձայներ էր հավաքելու: Ամեն դեպքում արդարության համար ասեմ որ չնայած ինքս առաջին ընտրությունների ժամանակ Տեր-Պետրոսյանի կողմնակիցը չեմ եղել, իսկ երկրորդի ժամանակ իրեն եմ տվել ձայնս, բայց կոզենայ որ Մանուկյանը ընտրվեր նախագահ: Նորից կրկնեմ, Մանուկյանի հետ որեւէ հույս չեմ կապել, բայց կուզենայ, որովհետեւ այդ դեպքում ժողովուրդը կհավատար իր դերին ու Մանուկյանի սխալվել դեպքում նրան էլ կհեռացներ…
Հիմա մի քանի բան գրեմ քո ու Կարենի բանավեճի մասով: Ասեմ որ Կարենի գրածներ չեմ կարողանում կարգին կարդամ: Լատինատար գրվածները դժվար ե կարդացվում (Կարեն ջան խորուրդ կտամ KDWin օգտագործես, եթե չունես, ասա E:mail ով կուղարկեմ):
Արման ջան դու ասում ես որ արդեն 12 տարի դուրս ես եկել Հայաստանից, կներես, բայց իմ մեջ այնպիսի տպավորություն է որ մնացել ես հենց այդ ժամանակների ինֆորմացիայի ազդեցության տակ: Ճիշտ է այսօր ինտերնետը բավարար ինֆորմացի է տալիս, բայց ամեն դեպքում լիարժեք պատկերացում կազմելու համար պետք է Հայաստանում ապրել (Ի դեպ ես արդեն 4 տարի դուրս եմ եկել ՀՀ-ից, սակայն չեմ ինտեգրվում ֆրանսիային, ու չեմ էլ ինտեգրվի, որովհետեւ այսօր էլ ինձ Հայաստանցի եմ համարում ու օրվաս մեծ մասը Հայաստանում եմ անցկացնում (ինտերնետ, գրեթե ամեն օր հեռաոոսային ոոսակցություններ Հայաստանում գործող քաղաքական ընկերներիս հետ, ինձ հետ բերած նյութերն էլ այնքան շատ (միայն «հոկտեմբերի27-ի գր գործի նյութերը 18 000 էջից ավելի է) են որոնց վերլուծություններն ու հոդվածներ գրելու վրա ծախսում եմ օրվաս մեծ մասը: Վերջապես չեմ ինտեգրվում, որովհետեւ հանձնվել եմ իմ անուն ազգանունով, քաղաքական ապաստարանը ստացել եմ, քաղաքացիության հնարավորություն արդեն ունեմ, բայց ես դավաճան չեմ, գրել եմ եւ խնդրել քաղաքական ապաստարան, իսկ դա ինձ համար նշանակում է, որ երբ իրավիճակը փոխվի, ես պետք է շնորհակալություն հայտնեմ ստացածս կարգավիճակի համար, հրաժարվեմ դրանից ու վերադառնամ): Լավ կներես շեղվեցի:
Ուրեմն ինչ էի ուզում ասել, դու դեռ խոսում ես ,,մութ ու ցուրտ,, տարիների մասին, եղբայր այդ ամենում իրականություն շատ չնչին տոկոս է կազմում (նկատի ունեմ եներգետիկ թալանը): Այս իշխանությունների գործը հենց դրանով սկսվեց: Հանձնաժողով ստեղծեցին, ուսումնասիրություններ արեցի ու ի՞նչ… իրենք էլ լավ գիտեին թե ինչպես էր լինում, որ մազութի գումարները ռուսաստան էր հասնում, բայց ապրանքը տեղ չեր հասնում: Չե´, հասնելը հասնում էր, ուղակի ուրիշ ապրանք էր հասնում…
Հո չես մոռացել, որ այդ տարիներին ադրբեջանը ՄԱԿ-ի ուշադրությունն էր հրավիրում այն բանին որ ՀՀ-ն ռուսաստանից մեկ միլյարդի զենք էր գնել.
Եղբայ դու անշուշտ կհամաձայնվես, որ ԼՂՀ-ում կռվող հայերի գրեթե 90 տոկոսը ՀՀ-ից էր, դու կռված տղա էս եղել ու պետք է որ իմանաս որ պատերազմը իր օրենքներն ունի: Ասենք օրինակ 1000 քմ տարածքում քանի տանկ, քանի հրանոթ, քանի ինքնաթիռ ու ռազմական տեխնիկայի քանի-քանի այլ տեսակներ իրավունք ունեն օգտագործելու, որոնք խաղտեղ պետությունների դեպ ինչպիսի պատժամիջոցներ են կիրառվում: Վերջապես եկ չմոռանանք, որ պաշտոնական Հայաստանը ԼՂՀ-Ադրբեջան պատերազմին չի մասնակցել: Ի՞սկ ոչ պաշտոնականը՞ …
Համաձայն ես չե՞, որ պաշտոնական Հայաստանը, ինչպես ցանկացած այլ պետություն ունի իր պետական բյուջեն, որը ներկայացվում ու հաստատվում է օրենսդիրում: Ինչ ես կարծու՞մ, կարող էր պաշտոնական բյուջեյում հաստատվեր այն գումարներ, որոնք պետք է ծախսվեին երկրի պետական սահմաններից դուրս տեղի ունեցող պատարազմում (եթե պաշտոնապես չհրաժարվեին ԼՂՀ պատերազմում մեր մասնակցությունից, այդ դեպքում կարող եինք եւ բյուջեյում ներառել այդ գումարները, բայց այդ դեպքում մեր հարաֆային հարեւանին իրավունք կտայնք նույնպես միջամտել): Ուզում եմ ասեմ, որ եթե պաշտոնապես պատերազմին չես մասնակցում, իսկ իրականում մասնակցում ես, որեմն այդ դեպքում, այդ պատերազմում՝ չես կարող օրինական գումարներ օգտագործել: Այսինքն ստացվում է որ պիտի ոչ օրինական գումարներ ծախսել…
Տարիներ առաջ (քո Հայաստանից գնալու տարիներին) երբ այս մասին, այս մանրամասնությունների մասին զրուցում էի մի ծատ քաջատեղյակ անձնավորության հետ, ասացի որ պատասխանն ինձ բավարարեց. բայց եւ ավելացրեցի՝ «պարոն ——ինչյան, բայց ինչու՞ այդ ամենի մասին մեր ջողովրդին չեիք տեղեկացնում, չե որ ժողովուրդը իրականությունն իմանալու իրավունք ունի: Եվ հետո ես համոզված եմ, որ եթե ժողովրդին ասվեր, որ այս ու այս զոհողություններն ենք ունենալու, որպիսի հաղթենք պատերազմը, ժողովուրդը հաստատ կհամաձայնվեր ու կպաշտպաներ իշխանություններին»: Ի՞նչ ես կարծում, շատ միամիտ հարց չեմ տվել… Հիմա պատկերացրու ինչ-որ պետության, որը սոցիալական բազմաթիվ դժվարությունների մեջ է, միջազգային վարկեր են տալիս, ասենք օրինակ ցորենի, որ նույն է թե հացի փող են տալիս, իսկ այդ պետությունը փաստաթղթերով գնում է ցորենը, իսկ ցորենի վագոններով զենք է տեղափոխում: Այսինքն ոչ թե կեղտոտ փողեր է լվանում, այլ ճիշտ հակառակը՝ մաքուր փողերն է … գաղտնի ծրագրերում է օգտագործում, այն էլ աշխհարի կողմից ճանանչված իր պետական սահմաններից դուրս: ԼՂՀ-ում պաշտոնապես 10 զինվոր կար, իսկ իրականու՞մ (ես ասեմ 100 հազար, դու 50 հազար էլ ավելացրու), ուրեմն այդ 100-150 հազարից միայն 10 հազարի համար կարող էր օրինական գումարներ տրամադրվել: Ուրեմն այդ 10 հազարի զինվորին համապատասխան ռազմական տեխնիկա կարող էր օգտագործվել…
Եղբայր, պաշտոնական Հայաստանը չեր կարող բարձրաձայնել իրականություն, որովհետեւ կիրականանար Ադրբեջանի մուրազը՝ Հայաստանը ՄԱԿ-ի կողմից ագրեսոր կճանանչվեր, բոլոր հետեւանքներով հանդերձ…
Ի դեպ, ես այնքան միամիտ մարդ չեմ, որ թերագնահատեմ միջազգային կառույցներին ու նրանց հազար ու մի փորձագիտական բաժինները, որոնք այն տարիներին ուսումնասիրում էին Ադրբեջանի բազմաթիվ դիմումները, առ այն, որ Հայաստանը իրականում մասնակցում է ԼՂՀ ում տեղի ունեցող պատերազմին, որ ամեն 10 տանկի փոարեն 100-150 է օգտագործվում: Բոլորն էլ լավ գիտեին թե իրականում ինչ է տեղի ունենում, բայց հենց այստեղ է, որ ԲԱՐՁՐ եմ գնահատում Հայաստանի Հանրապետությանը նախագահի վարած արտաքին քաղաքականությունը: Այո եղբայր, հենց Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի վարած քաղաքականության շնորհիվ էր, որ խուսափեցինք կործանարար փորձանքից…
Այս տեման վերջացնեմ, միայն ասեմ որ ես ու դու կարող ենք այս տեսակի խոսակցություններ անել, բայց Հայաստանի Հանրապետություն ներկայացնող պաշտոնյաները չեին կարող: Չեին կարող՝ Հանուն Հայաստանի Հանրապետության!!!!!
Ենպես որ արի թարգի մութ ու ցուրտ օրերի մասին պատճառաբանությունները.
Ինչ վերաբերվում է Հայաստանի տնտեսության քայքայմանը: Նախ ատոմակայանի մասին, ես չեմ կարծում թե 20 տարին այնքան մեծ ժամանակ է, որ պիտի մոռանանք իրականությունը: Ատոմակայանը փակվել է ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի որոշմամբ, Գռոմիկոյի ստորագրությունը առկա է: Չե, չեմ ասում թե որոշումը ռուսաստանում ծնվեց (չնայաց դա էլ շատ հավանական է) որոշում Մոսկվայում կայացվեց, իսկ պահանջողը հայ ժողովուրդն էր, մեր Ազգային Ազատագրական ՇԱՐԺՄԱՆ մասնակից ժողովրդի կամքն էր, 88-ի միլյոնավոր ժողովրդի պահանջն էր: Ճիշտ է՞ր այդ որոշումը, թե՝ սխալ, սա այլ հարթության հարց է, բայց որ դրա պատասխանատուն Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը չի, դա հաստատ է: Այն ժամանակ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը իշխանություն չեր, այլ ընդիմություն: Ի դեպ, նույնը վերաբերվում է նաեւ Նաիրիտին…
Իսկ տնտեսության, այսինքն արտադրությանի մյուս բնագավառների քայքայման վերաբերյալ, կարող եմ ասել հետեւյալը: Կներես, չգիտեմ գանի տարեկան ես, բայց եթե փոքր էլ եղած լինես, հարցրու ՀԽՍՀ ում ապրած բարեկամներիտ, թե ի՞նչ մեղանիզմով եր կառուցված Սովետական արդյունաբերությունը: Այն անվանվում եր՝ «շղթա»: ԽՍՀՄ տնտեսության 90 ու ավելի տոկոսը շղթայված համակարգ էր, Օրինակ վերցնենք հեռուստացույցի արտադրությունը, դրանում Հայաստանը մաս էր կազմում մի-քանի տեսակ պլատաների, ու լամպերի արտադրությամբ: Մեկ ուրիշ հանրապետությունում արտադրվում էր՝ էկրանը, մյուսում՝ պայտյա մասերը, երորդում հավաքման պրոցեսն էր իրականանում, եւ այդպես շարունակ: «Երազ» ավտոմեքենան արտադրվում էր մեզ մոտ, անվադողերի, լամպերի ու հավաքման պրոցեսից բացի մյուս բոլոր անհրաժեշտ մատերյալը պատրաստի ու կիսապատրաստի վիճակում ներկրվում էր ԽՍՀՄ տարբեր հանրապետություններից: Հայաստանում ունեինք նաեւ հաստոցաշինական գործարաններ, բայց հո մետաղի ձուլարաններ էլ չունեինք: Ունեինք կահույքի ֆաբրիկա, բայց պայտը դրսից էինք ստանում: Ընդհանրապես պատրաստի արտադրությունից Հայաստանը աչկի էր ընկնում հատկապես կոշիկի ու տրիկոտաժի արտադրությունով: Առաջինի դեպքում կաշվի 80 տոկոսն էինք դրսից ստանում, մյուս մասի մեծ բաժինն էլ՝ հում կաշի էինք ստանում, Երեւանի կաշվի գործարանում մշակելու համար: Նույն կերպ տրիկոտաժն էր՝ թելի մեծ մասը դրսից էր գալիս: Ծխախոտի գործարանում չեմ կարող ասել, թե թութունի քանի տոկոսն էր հայոց հողից ստացվում, բայց հաստատ բոլորը չեր, հետու ծխաոոտը նաեւ տուղտ, ու այլ նյութեր է պահանջում…
Նորից կրկնեմ՝ ԽՍՀՄ արդյունաբերությունը շխթայված համակարգ էր, եւ այդ շխտայական համակարգում ամենագլխավոր դերը փոխադրամիջոցն էր՝ տվյալ դեպքում՝ երկաթուղին: Այստեղից եկանք այն իրողությանը, որ Ադրբեջանի կողմից Հայաստանը ենթարկվեց շրջափակման: Գնացքները սկզբում ամիսներով պահում էին, հետո ընդհանրապես փակեցին: Իսկ որ շղթան կտրվում է, դրանից բնականաբար տուժում էր ոչ-միայն Հայաստաին արդյունաբերությունը, այլ նաեւ՝ շղթայի մաս կազմող մյուս երկրները:
Ոչ մեկ չեր սպասելու, թե Հայաստանը երբ է իր հարաբերությունները կարգավորելու հարեւան երկրի հետ, որ արտադրություն վերականգնվեր: Այսինքն մենք կորցրեցինք արտաքին շուկան: Սա մի կողմից, մյուս կողմիցլ էլ ժամանակները փոխվեցին, ԽՍՀՄ նախկին պետությունները հնարավորություն ստացան Արեւմտյան երկրներում նոր շուկաներ գտնել, արդյունաբերությունը այն համակարգն է, որը անհնդատ զարգացումներ է պահանյում, իսկ մենք այդ ամենից զրկված վիճակում էինք: Իսկ արտադրական ինչ զարգացում կարող ես պահանջել մի երկրից, որի նաղքին շուկան պատերազմի պատճառով ենտարկվել եր շրջափակման: Ու ի տարբերություն Արեւմտյան երկրներում նոր շուկաներ գտնող մյուս հանրապետություններին՝ մեր Արեւմտյան ճանապարն էլ նույն վիճակում էր…
Արման ջան, նորից եմ կրկնում՝ քննադատիր արդարորեն, համոզիչ, փաստարկներով, բայց ոչ ուղղակի դատարկ (ես այն անվանում եմ՝ սադոյանական մեթոդներով):
Հիմա դու հաստատ կարծում ես, որ ես Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի հարյութ տոկոսանոց պաշտպանն եմ, չե՞: Եթե ասես այո, հավատացնում եմ, որ եւ՝ ճիշտ կլինես, ու եւ՝ սխալ: Այո, այսօրվա դրությամբ, ավելի պատրաստված, ծանրակշիռ քաղաքական գործիչ, որպես նաագահի թեկնածու, այլ անձի մեջ չեմ տեսնու: Բայց, եթե վաղը ընտրությունները սկսվի, ու ինձ էլ ընտրելու հնարավորություն տրվի (ես այս օրերին զբաղված եմ այդ հարցով, որովհետեւ քաղաքական ապաստարան եմ ստացել, իսկ դա նշանակում է, որ ներկա իշանությունների օրոք ՀՀ տարածք չեմ կարող մտնել: Դեսպանատները նույնպես ՀՀ տարածք է): Մի խոսքով, եթե ինձ որ ձեւով լուծվի իմ ՀՀ քաղաքացուս ընտրվելու իրավունքը, ապա այդ դեպքում էլ, դեռ չգիտեմ՝ կգնամ ընտրությունների ու կքվյարկեմ պարոն Տեր-Պետրոսյանի օգտին, թե ոչ: Գիտես ինչի, որովհետեվ դեռ չգիտեմ, ծանոթ չեմ պարոն Տեր-Պետրոսյանի ծրագիրերին: Նորից կրկնեմ՝ իրեն համարում եմ ներկայիս գործիչներից ամենարժանավորը, բայց ինձ էլ անհանգստացնող հարց կա, որը կատարումը համարում եմ շատշտ: Կներես, պարզ չեմ ասի, ուղակի հարցս դեռ չեմ ձեւակերպել, հետո ցանկություն ունեմ այն մամուլի միջոցով՝ հրապարակային բարձրացնեմ.
Լավ, վերջացնելով կրկնեմ իմ քաղաքական ուսուցչի՝ Հայաստանի Հանրապետության առաջին Ազգային Հերոս, երջանկահիշատակ Մովսես Գորգիսյանի թուավոր խոսքերից մեկը՝
ԿԵՑԵ ԱՅՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ՈՐ ՎԱՂՆ Է ԳԱԼՈՒ!!!!!!!!!!!!!
ՊԱՅՔԱՐ, ՊԱՅՔԱՐ ՄԻՆՋԵՎ ՎԵՐՋ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Comment by Վահագն Ղուկասյան — October 31, 2007 @ 6:51 am
Վողջույն blansh, գիտես քեզ անկեղծորեն շնորհակալություն պիտի հայտնեմ: Մի-քանի օր առաջ ինձ, իմ 2002Թ. պատրաստած վեբ սայթի մասին հարցրեցիր: Ասացի որ այն ինձ այլեւս հասանելի չի, ու չեմ կարող թարմացնել: Հետո մտածեցի՝ իսկ ինչու՞ նորը չպատրաստեմ: Մի ոոսքով արդեն երեք -չորս օր է դրանով եմ զբաղված, դեռ բոլոր նյութերիս նույնիսկ կեսը չեմ հասցրել տեղադրել, բայց այս պահի դրությամբ այնքան նյութեր եմ տեղադրել, որ դրանց ուսումնասիրելու համար հաստատ տասնյակ օրեր կպահանջվեն: Հա ի դեպ ասեմ որ նյութերումս, երբ անրադառնում եմ որեւէ փաստի, դրանց լուսապատճեները նույնպես տեղադրել եմ ու հղումները հենց նյութերում դրել: Մի խոսքով, նորից շնորհակալություն:)
Հ.Գ. բոլորի համար,
«Հոկտեմբերի27»-ի դեպքերին վերաբերվող նյութերին, փաստերին, փաստաթղթերին վերաբերվող հոդվածների, հետաքննական-վերլուծական նյութերին ծանոթանալու ցանկությու ունեցողները կարող են սեղմել ստորեւ գրված՝ անուն ազգանունիս վրա.
շնորհակալություն
Comment by Վահագն Ղուկասյան — October 31, 2007 @ 7:06 am
Arman G.,
Mi lracum, aveli jisht uxxum Vahagni gracin. Atomakayan@ pakvel e, 1988 tvakani Spitaki yerkrasharjic anmijapes heto, Rusastani voroshmamb (vorpes seysmokayun shrjanum gorcox vtangavor obyekt) yev ayd jamanak yev Ter-Petrosyan@, yev Kgarabagh komiten dzerbakalvac ein. Nshecir vor du aystex propaganda ches anum, shat bari, havatum em, bayc ko karcik@ himnavorelu hamar, kxndreyi chaxavaxel paster@.
Comment by Karen — October 31, 2007 @ 8:27 am
Օրիգինալ Արման, մեկնաբանությունդ “սպանեց”: Ես էլ մտածում եմ, ախր դեւ դեռ չես ծառայել, ինչ ԼՂՀ ինքնապաշտպանության մասին է խոսքը…
Comment by blansh — October 31, 2007 @ 2:18 pm
Բոլորին շնորհակալություն մեկնաբանությունների, ավելի ճիշտ` նյութերի համար…
Comment by blansh — October 31, 2007 @ 2:20 pm
Ժողովուրդ` մասնավորապես Արման Գ. եւ Վահագն Ղուկասյան միքիչկարճ գրեք,ախպոր պես.մինչեւ կարդում ենք, հոգնում ենք. Բլանշ ջան լուրջ մտացում էին, թե էտ Արման Գ.-ն ես եմ????
Կու-ԿՈւ ջան դու էլ գրի տեղդ երեւում է.
Comment by օրիգինալ Արման — October 31, 2007 @ 6:25 pm
Blansh jan, arajarkum em qnnarkum kazmakerpel nor orenqi @ndunman kapakcutyamb,@st vori aranc dataraniognutyan karox en caynagrel mer zanger@, taqun nkarel mez u heto mez dati tan.lav klini, vor es temayov el xosenq, es arden vaxum em @nkeruhus het heraxosov xosel, ba vor gaxtnalsen?
Comment by lina — October 31, 2007 @ 8:39 pm
Լինա ջան,լաբ թեմա ես առաջարկում,բայց ասեմ,որ քո խոսակցությունները հաստատ չեն գախտնալսի, ռիսկով խոսա: Էտ արել են, որ իրենց խանգարողների դեմ նոր զենք ունենան: Ի դեպ, օրինագծի քվեարկության օրը ու պատգամավորները փորձել են խանգարել` անընդհատ 20 րոպեանոց ընդմիջումներ են խնդրել, այդպես մինչեւ ժամը 16-ը ձգձել են, բայց վերջը չի հաջողվել: Ցավոք,օրենքն ընդունված է արդեն;
Հետո էլ ասում եք ընդդիմությունը ոչինչ չի: Բա էտ որ 20 հոգի չկան խորհրդարանում այդքան լավ են աշխատում, բա որ շատ լինեին ինչ կանեին:ԱՊՐԵՔ
Comment by օրիգինալ Արման — October 31, 2007 @ 9:11 pm
ԺՈՎՈՎՈՒՐԴ ՎԵՐԵՒԻ ՔՈՄԵՆԹԻ ՄԵՋ ՊԱԿԱՍՈՒՄ ԵՆ ԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆ ԵՒ ՕՐԻՆԱԾ ԵՐԿԻՐ ԲԱՌԵՌԸ;ԽՈՍՔԸ ԱՅԴ ԿՈՒՍԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՊԱՏԳԱՄԱՎՈՐՆԵՐԻՆ Է ՎԵՐԱԲԵՐՈՒՄ
Comment by օրիգինալ Արման — October 31, 2007 @ 9:13 pm
Վահագն Ղուկասյան,
Առաջինը կուզենայ ասել որ ես մտադրություն չունեմ քեզ վիրավորելու ասելով ՛՛Նախեւառաջ բարեւ՛՛ եւ չեմ հասկանում թե ինչու դու ունես այդ մտավախությունը իմ հանդեպ: ինչ կա այդեղ վիրավորվելու եթ մեկը բարեւում է մուսին? Բայց եթե դա վիրավորաք է քեզ համար ապա ես չեմ կրկնի դա մուս անգանմ եվ կհայտնեմ իմ նրողությունը իմ բարեւի համար:
Վահագն Ղուկասյան ես կարդացի քո վերջին գրվածքը եւ գտնում եմ որ շատ բաներ իրականությանը չի համապատասխանում: Կներէս բայց դա մի մեծ հքիաթ է:
Ինձ թվում է որ դու ուշադրությամբ չես կարդում իմ գրածները եվ ասում ես որ ատորմակայանը պակվել է ԽՍՀՄ գերագույն խորհրդի որոշմամբ: Բայց Վահագն ջան (հույսով եմ որ չեմ վիրավորում) ես ուրիշ բան եմ ասում իմ գրվածքում, որը ոչինչ չունի ով ինչ որոշում է կայացնում: Ես շեշտեցի որ ատոմային ռիակցիան չի կարող կանգնել մի որոշմամբ բայց դա կշարունակվի մինչեւ ռադիոկվիվ նութը վերջանա եւ այդ ժամանկամիջոցում էլեկտրաեներգիան կարդադրվի: Կխնդրեմ որ մի քիչ ուշադրությամբ կարդաս իմ գրվածքները:
Եւ իմիջայլոց հարցնեմ,
՛՛ՊԱՅՔԱՐ, ՊԱՅՔԱՐ ՄԻՆՋԵՎ ՎԵՐՋ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!՛՛
Ում դեմ ենք պաքարում ու ինչի համար?
Comment by Arman G. — November 1, 2007 @ 12:42 am
Վահագն Ղուկասյանին,
Դրանում կասկած անգամ չկա որ նախքին USSR երկերների տնտեսությունը իրար հետ կապված էին եւ դա հադիսացավ որ USSR քանդվելուց հետո այդ երկերիները հայտնվեցին անասելի տնտեսական վիճակի մեջ: Սա անգամ պոքրիկ երեխան էլ գիտի, ՀԱՐՑԸ նրանում է որ Լեվոնի ժամանակ սեպականաշնորման անունի տակ արդունաբերական գործարաները ծախվեցին այդ ժամանկվա ղեկավարության ոտիկ մարդկանց որոնք իրենց հերթին մաս առ մաս վաճառեցին պարսկաստանին ու թուրքիան մետաղի տեսքով: Հայաստանում տռելեբուսի լար չմնաց որ պարսկաստան չգնար:
Դու ապրելով այդ տարիներին չէիր տեսնում դա??? (իմիջայլոց ասեմ որ աս նշանը ? նշանակում է հարց): Սրա համար է որ ասում էմ Լեվոնը փոշիացրեց Հայաստանի տնտեսությունը:
Նորից ասեմ որ ես քթնում եմ որ Լեվոն Տեր Պետրոսիանի ժամանկ ոչ մի դրական բան չեղավ հայաստանում եւ կխնթրեի որ չըչարաշահել ասելով որ Արցախը ազատագրվեց Լէվոնի կամքով: ԴԱ փաստ եր որ իր դիրքորոշումը նա էր որ ԱՐՑԱԽԸ մնա ադրբեջանի կազմում որ պես ատոնոմիա:
Comment by Arman G. — November 1, 2007 @ 5:25 am
Arman G., ko harceri patasxan@ tvel e, Bagratyan@ A1+-i ejum aysor.
Comment by Karen — November 1, 2007 @ 6:38 am
Կարեն, ցավոք սիրտի ես այդ հնարավորությունը չունեմ կարդալու: Առցիոք կա հնարավորությոն դա կարդալու ինտեռնետում? Եւ կուզենայ հարցնել որ Բագրատյանը? Ինչպես է նրա անունը?
Comment by Arman G. — November 1, 2007 @ 8:03 am
Կարեն, ցավոք սիրտի ես այդ հնարավորությունը չունեմ կարդալու: Առցիոք կա հնարավորությոն դա կարդալու ինտեռնետում? Եւ կուզենայ հարցնել որ Բագրատյանը? Ինչպես է նրա անունը?
hesa lInk@ karoghes kardal
http://www.azatutyun.am/armeniareport/report/ar/2007/10/AE4777C8-351D-49FB-AEC0-D21F67AD44ED.ASP
Comment by ___ — November 1, 2007 @ 10:23 am
Arman G-ին
Արման, կարելի է քեզ հետ բազմաթիվ հարցերում բանավիճել: Սակայն երբ դու խեղաթյուրում ես պատմությունը, եվ այն էլ ակնհայտ, ու ստոր ձեւով (ասածիտ տեր եմ, քանի դեռ չես նշել, չես հիմնավորել գրածներիցդ հետեւյալը. «ԴԱ փաստ եր որ իր դիրքորոշումը նա էր որ ԱՐՑԱԽԸ մնա ադրբեջանի կազմում որ պես ատոնոմիա»:
Ուրեմն լսի´ր, Տեր-Պետրոսյանը Արցախի հարցում իր դիրքորոշումը հստակ հայտնել է: Այն ամբողջությամբ արտահայտվել է իր «Պատերազմ թե խաղաղություն» հայտնի հոդվածում: Հիմա այդ հոդվածը կտեղադրեմ իմ BLOG-ում. http://septemberi21.blogspot.com/ մտի կարդա, շատ ուշադիր կարդա, հետո վերադարձիր այստեղ ու գրիր թե որտեղ է նման դիրքորոշում հայտնել:
Comment by Վահագն Ղուկասյան — November 1, 2007 @ 3:52 pm
Karcum em vor aveli lav e HHK qan HHSH!!!!!!!!!!!!!!
Comment by Anita — November 1, 2007 @ 7:25 pm
Anita jan, ho du vat ches. cankacac depqum HHK-n vatagujnn a, uzun a HHSH-n lini, te che. bajc iharke HHSH-n el a shat vat@
Comment by original Arman — November 1, 2007 @ 7:28 pm
Արման ջան ես շատ լավ եմ, դու լավ լինես, մենակ այդքան ծայրահեղությունների մեջ մի ընկիր հա? որովհետեւ պետք է օբյեկտիվ լինել ու հարցին նայել բոլոր կողմերից:
Comment by Անիտա — November 1, 2007 @ 7:36 pm
Անի ջան, օբյեկտիվություն չի նշանակում միամտություն: Եթե դու կարծում ես, որ ՀՀԿ-ն ավելի լավն ա, քան ՀՀՇ-ն, ուզում եմ քեզ հիասթափեցնել: Դրանք նույն բանն են, ուղակի տարբերությունը մի տառի մեջ է: Կ-Շ: Ավելի լավ ա մի այլընտրանքային թեկնածուի շուրջ մտացենք: Բլանշ, կու-կու դուք ինչ կասեք???
Comment by օրիգինալ Արման — November 1, 2007 @ 7:40 pm
Արման ջան նախ իմ անունը Անի չի, Անիտա ա, հետո էլ միամտություն ու օբյեկտիվություն հասկացությունները պետք ա տարբերակել, ես համամիտ եմ, որ ոչ մեկն էլ մի բան չի, բայց համոզված եղիր, որ նոր այլընտրանք մենք չունենք, եթե ունենանք էլ նույն պատմությունն ա լինելու, որովհետեւ նույնիսկ այդքան լավ ու զարգացած ԱՄՆ-ում էլ դժգոհ են Բուշից:
Comment by Անիտա — November 1, 2007 @ 7:48 pm
Ոնց որ թե Կամաց-կամաց լեզու ենք գտնում:Էտ լավ ա, որ դու էլ զգացիր որ երկուսն էլ նույն…… ավելի լավ կլնի չարտահայտվեմ:
Անիտա ջան,արի պայմանավորվենք, որ էտ ԱՄՆ-ն օրինակ չբերենք: Մի հատ մեզ նայի ու ետ ԱՄՆ-ին նայի, դաժե քարտեզով ենք հեռու: Այնընտրանքը ոչ թե մի բան կփոխի, այլ ժողովրդի մեջ հավատ կարթացնի: Դրանից հետո ժողովուրդն ինքն էլ կարող է փոխել երկիրը:
Comment by օրիգինալ Արման — November 1, 2007 @ 7:52 pm
Վահագն Ղուկասյան,
Ես գտնում եմ որ դու ես եւ որ այստեղ ղեղաթուրում է պատմությունը եւ փաստերը եւ այն էլ ակնհայտ, ու ստոր ձեւով: Քո այդ բլոգը որ դու ես հեղինակը ինձ ոչինչ չի համուզում: Ինձ չի հետաքրքրում Լեվոնի դիրքորոշումը իր «Պատերազմ թե խաղաղություն» հոդվածը: Ինձ հետաքրքրում է իրական պաստերը որը իգիտություն քեզ կարող է ապացույցվել: Սրանք մի պոքրիկ դրվագներ են որոնք ապացույցում են Լեվոնի դիրքորոշումը Արցախի նկատմամբ Անգլերենով: Հույսով եմ որ կկարողանաս կարդալ այն Անգլերենով:
«He was forced to step down in February 1998 after advocating additional concessions to Azerbaijan in the resolution of the conflict over Nagorno-Karabakh. Ter Petrosyan’s key ministers, led by then-Prime Minister Kocharyan, refused to accept a peace plan on Karabakh put forward by international mediators in September 1997. The plan, accepted by Ter-Petrosyan and Azerbaijan, called for a “phased” settlement of the conflict which would postpone an agreement on Karabakh’s status, the main stumbling block. That agreement was to accompany the return of most Armenian-occupied Azerbaijani territories around Karabakh and the lifting of the Azerbaijani and Turkish blockades of Armenia.»
http://www.dictatorofthemonth.com/Petrosyan/Jun2003PetrosyanEN.htm
Մեկ ուրիշը
Without any advance of the negotiations for Karabakh, Ter Petrosian plays the same card than he did ten years ago : to solve “step by step” this frozen conflict. That is to say to cede back to Azerbaijan the territories said to be occupied by Azeris and said to be freed by Armenians in exchange of a very wide autonomy of Karabakh.
http://www.caucaz.com/home_eng/breve_contenu.php?id=88
Ամոթ է որ մեր առաջին պրեզիդենտը կարող է լինել այսքան անտարբեր իր երկրի ու ժողովուրդի հանդեմ: Լեվոնը պետք է մի քիչ արժանապատվություն ունենա իր թեքնածությունը չդնելով: Բայց իհարկե սա արժանավայել բան կլիներ որը Լեվոնը զուրկ է դրանից:
Կներես բայց ես արդեն կասկածում եմ քո ազգասեր լինելուտ վրա կամ ժողովուրդի մասին մտածող լինելետ: Դու միայն այստեղ քո Լեվոնական պրոբագանդան ես անում:
Պայքար, պայքար, մինչեւ աթոռ գրավելը!!!
Comment by Arman G. — November 1, 2007 @ 10:41 pm
Վահագն Ղուկասյան,
Ես գտնում եմ որ դու ես եւ որ այստեղ ղեղաթուրում է պատմությունը եւ փաստերը եւ այն էլ ակնհայտ, ու ստոր ձեւով: Քո այդ բլոգը որ դու ես հեղինակը ինձ ոչինչ չի համուզում: Ինձ չի հետաքրքրում Լեվոնի դիրքորոշումը իր «Պատերազմ թե խաղաղություն» հոդվածը: Ինձ հետաքրքրում է իրական պաստերը որը իգիտություն քեզ կարող է ապացույցվել: Սրանք մի պոքրիկ դրվագներ են որոնք ապացույցում են Լեվոնի դիրքորոշումը Արցախի նկատմամբ Անգլերենով: Հույսով եմ որ կկարողանաս կարդալ այն Անգլերենով:
«He was forced to step down in February 1998 after advocating additional concessions to Azerbaijan in the resolution of the conflict over Nagorno-Karabakh. Ter Petrosyan’s key ministers, led by then-Prime Minister Kocharyan, refused to accept a peace plan on Karabakh put forward by international mediators in September 1997. The plan, accepted by Ter-Petrosyan and Azerbaijan, called for a “phased” settlement of the conflict which would postpone an agreement on Karabakh’s status, the main stumbling block. That agreement was to accompany the return of most Armenian-occupied Azerbaijani territories around Karabakh and the lifting of the Azerbaijani and Turkish blockades of Armenia.»
http://www.dictatorofthemonth.com/Petrosyan/Jun2003PetrosyanEN.htm
Մեկ ուրիշը
Without any advance of the negotiations for Karabakh, Ter Petrosian plays the same card than he did ten years ago : to solve “step by step” this frozen conflict. That is to say to cede back to Azerbaijan the territories said to be occupied by Azeris and said to be freed by Armenians in exchange of a very wide autonomy of Karabakh.
http://www.caucaz.com/home_eng/breve_contenu.php?id=88
Ամոթ է որ մեր առաջին պրեզիդենտը կարող է լինել այսքան անտարբեր իր երկրի ու ժողովուրդի հանդեմ: Լեվոնը պետք է մի քիչ արժանապատվություն ունենա իր թեքնածությունը չդնելով: Բայց իհարկե սա արժանավայել բան կլիներ որը Լեվոնը զուրկ է դրանից:
Կներես բայց ես արդեն կասկածում եմ քո ազգասեր լինելուտ վրա կամ ժողովուրդի մասին մտածող լինելետ: Դու միայն այստեղ քո Լեվոնական պրոբագանդան ես անում:
Պայքար, պայքար, մինչեւ աթոռ գրավելը!!!
Comment by Arman G. — November 1, 2007 @ 10:42 pm
Վահագն Ղուկասյան,
Ես գտնում եմ որ դու ես եւ որ այստեղ ղեղաթուրում է պատմությունը եւ փաստերը եւ այն էլ ակնհայտ, ու ստոր ձեւով: Քո այդ բլոգը որ դու ես հեղինակը ինձ ոչինչ չի համուզում: Ինձ չի հետաքրքրում Լեվոնի դիրքորոշումը իր «Պատերազմ թե խաղաղություն» հոդվածը: Ինձ հետաքրքրում է իրական պաստերը որը իգիտություն քեզ կարող է ապացույցվել: Սրանք մի պոքրիկ դրվագներ են որոնք ապացույցում են Լեվոնի դիրքորոշումը Արցախի նկատմամբ Անգլերենով: Հույսով եմ որ կկարողանաս կարդալ այն Անգլերենով:
«He was forced to step down in February 1998 after advocating additional concessions to Azerbaijan in the resolution of the conflict over Nagorno-Karabakh. Ter Petrosyan’s key ministers, led by then-Prime Minister Kocharyan, refused to accept a peace plan on Karabakh put forward by international mediators in September 1997. The plan, accepted by Ter-Petrosyan and Azerbaijan, called for a “phased” settlement of the conflict which would postpone an agreement on Karabakh’s status, the main stumbling block. That agreement was to accompany the return of most Armenian-occupied Azerbaijani territories around Karabakh and the lifting of the Azerbaijani and Turkish blockades of Armenia.»
http://www.dictatorofthemonth.com/Petrosyan/Jun2003PetrosyanEN.htm
Մեկ ուրիշը
Without any advance of the negotiations for Karabakh, Ter Petrosian plays the same card than he did ten years ago : to solve “step by step” this frozen conflict. That is to say to cede back to Azerbaijan the territories said to be occupied by Azeris and said to be freed by Armenians in exchange of a very wide autonomy of Karabakh.
http://www.caucaz.com/home_eng/breve_contenu.php?id=88
Ամոթ է որ մեր առաջին պրեզիդենտը կարող է լինել այսքան անտարբեր իր երկրի ու ժողովուրդի հանդեմ: Լեվոնը պետք է մի քիչ արժանապատվություն ունենա իր թեքնածությունը չդնելով: Բայց իհարկե սա արժանավայել բան կլիներ որը Լեվոնը զուրկ է դրանից:
Կներես բայց ես արդեն կասկածում եմ քո ազգասեր լինելուտ վրա կամ ժողովուրդի մասին մտածող լինելետ: Դու միայն այստեղ քո Լեվոնական պրոբագանդան ես անում:
Պայքար, պայքար, մինչեւ աթոռ գրավելը!!!
Comment by Arman G. — November 1, 2007 @ 10:43 pm
Ես չէի էլ կասկածում որ A+1ը Լեվոնի պրոպագանդան է քարոզում: Նրանք չեն թողնում ինձ հայտնեղ իմ կարծիքը բլոկ էն արել: Ստիպված եմ իմ վերջին կարզիքը հայտնել ուրիշ անվան տակ:
Ահա քեզ խոսքի ազատություն!!!!!!!!!!!!
Վահագն Ղուկասյան,
Ես գտնում եմ որ դու ես եւ որ այստեղ ղեղաթուրում է պատմությունը եւ փաստերը եւ այն էլ ակնհայտ, ու ստոր ձեւով: Քո այդ բլոգը որ դու ես հեղինակը ինձ ոչինչ չի համուզում: Ինձ չի հետաքրքրում Լեվոնի դիրքորոշումը իր «Պատերազմ թե խաղաղություն» հոդվածը: Ինձ հետաքրքրում է իրական պաստերը որը իգիտություն քեզ կարող է ապացույցվել: Սրանք մի պոքրիկ դրվագներ են որոնք ապացույցում են Լեվոնի դիրքորոշումը Արցախի նկատմամբ Անգլերենով: Հույսով եմ որ կկարողանաս կարդալ այն Անգլերենով:
«He was forced to step down in February 1998 after advocating additional concessions to Azerbaijan in the resolution of the conflict over Nagorno-Karabakh. Ter Petrosyan’s key ministers, led by then-Prime Minister Kocharyan, refused to accept a peace plan on Karabakh put forward by international mediators in September 1997. The plan, accepted by Ter-Petrosyan and Azerbaijan, called for a “phased” settlement of the conflict which would postpone an agreement on Karabakh’s status, the main stumbling block. That agreement was to accompany the return of most Armenian-occupied Azerbaijani territories around Karabakh and the lifting of the Azerbaijani and Turkish blockades of Armenia.»
http://www.dictatorofthemonth.com/Petrosyan/Jun2003PetrosyanEN.htm
Մեկ ուրիշը
Without any advance of the negotiations for Karabakh, Ter Petrosian plays the same card than he did ten years ago : to solve “step by step” this frozen conflict. That is to say to cede back to Azerbaijan the territories said to be occupied by Azeris and said to be freed by Armenians in exchange of a very wide autonomy of Karabakh.
http://www.caucaz.com/home_eng/breve_contenu.php?id=88
Ամոթ է որ մեր առաջին պրեզիդենտը կարող է լինել այսքան անտարբեր իր երկրի ու ժողովուրդի հանդեմ: Լեվոնը պետք է մի քիչ արժանապատվություն ունենա իր թեքնածությունը չդնելով: Բայց իհարկե սա արժանավայել բան կլիներ որը Լեվոնը զուրկ է դրանից:
Կներես բայց ես արդեն կասկածում եմ քո ազգասեր լինելուտ վրա կամ ժողովուրդի մասին մտածող լինելետ: Դու միայն այստեղ քո Լեվոնական պրոբագանդան ես անում:
Պայքար, պայքար, մինչեւ աթոռ գրավելը!!!
Comment by Arman G_. — November 1, 2007 @ 10:51 pm
Ես չէի էլ կասկածում որ A+1ը Լեվոնի պրոպագանդան է քարոզում: Նրանք չեն թողնում ինձ հայտնեղ իմ կարծիքը բլոկ էն արել: Ստիպված եմ իմ վերջին կարզիքը հայտնել ուրիշ անվան տակ:
Ահա քեզ խոսքի ազատություն!!!!!!!!!!!!
Վահագն Ղուկասյան,
Ես գտնում եմ որ դու ես եւ որ այստեղ ղեղաթուրում է պատմությունը եւ փաստերը եւ այն էլ ակնհայտ, ու ստոր ձեւով: Քո այդ բլոգը որ դու ես հեղինակը ինձ ոչինչ չի համուզում: Ինձ չի հետաքրքրում Լեվոնի դիրքորոշումը իր «Պատերազմ թե խաղաղություն» հոդվածը: Ինձ հետաքրքրում է իրական պաստերը որը իգիտություն քեզ կարող է ապացույցվել: Սրանք մի պոքրիկ դրվագներ են որոնք ապացույցում են Լեվոնի դիրքորոշումը Արցախի նկատմամբ Անգլերենով: Հույսով եմ որ կկարողանաս կարդալ այն Անգլերենով:
«He was forced to step down in February 1998 after advocating additional concessions to Azerbaijan in the resolution of the conflict over Nagorno-Karabakh. Ter Petrosyan’s key ministers, led by then-Prime Minister Kocharyan, refused to accept a peace plan on Karabakh put forward by international mediators in September 1997. The plan, accepted by Ter-Petrosyan and Azerbaijan, called for a “phased” settlement of the conflict which would postpone an agreement on Karabakh’s status, the main stumbling block. That agreement was to accompany the return of most Armenian-occupied Azerbaijani territories around Karabakh and the lifting of the Azerbaijani and Turkish blockades of Armenia.»
http://www.dictatorofthemonth.com/Petrosyan/Jun2003PetrosyanEN.htm
Մեկ ուրիշը
Without any advance of the negotiations for Karabakh, Ter Petrosian plays the same card than he did ten years ago : to solve “step by step” this frozen conflict. That is to say to cede back to Azerbaijan the territories said to be occupied by Azeris and said to be freed by Armenians in exchange of a very wide autonomy of Karabakh.
http://www.caucaz.com/home_eng/breve_contenu.php?id=88
Ամոթ է որ մեր առաջին պրեզիդենտը կարող է լինել այսքան անտարբեր իր երկրի ու ժողովուրդի հանդեմ: Լեվոնը պետք է մի քիչ արժանապատվություն ունենա իր թեքնածությունը չդնելով: Բայց իհարկե սա արժանավայել բան կլիներ որը Լեվոնը զուրկ է դրանից:
Կներես բայց ես արդեն կասկածում եմ քո ազգասեր լինելուտ վրա կամ ժողովուրդի մասին մտածող լինելետ: Դու միայն այստեղ քո Լեվոնական պրոբագանդան ես անում:
Պայքար, պայքար, մինչեւ աթոռ գրավելը!!!
Comment by Vyrgin Angam — November 1, 2007 @ 10:53 pm
Ես չէի էլ կասկածում որ A+1ը Լեվոնի պրոպագանդան է քարոզում: Նրանք չեն թողնում ինձ հայտնեղ իմ կարծիքը բլոկ էն արել: Ստիպված եմ իմ վերջին կարզիքը հայտնել ուրիշ անվան տակ:
Ահա քեզ խոսքի ազատություն!!!!!!!!!!!!
Վահագն Ղուկասյան,
Ես գտնում եմ որ դու ես եւ որ այստեղ ղեղաթուրում է պատմությունը եւ փաստերը եւ այն էլ ակնհայտ, ու ստոր ձեւով: Քո այդ բլոգը որ դու ես հեղինակը ինձ ոչինչ չի համուզում: Ինձ չի հետաքրքրում Լեվոնի դիրքորոշումը իր «Պատերազմ թե խաղաղություն» հոդվածը: Ինձ հետաքրքրում է իրական պաստերը որը իգիտություն քեզ կարող է ապացույցվել: Սրանք մի պոքրիկ դրվագներ են որոնք ապացույցում են Լեվոնի դիրքորոշումը Արցախի նկատմամբ Անգլերենով: Հույսով եմ որ կկարողանաս կարդալ այն Անգլերենով:
«He was forced to step down in February 1998 after advocating additional concessions to Azerbaijan in the resolution of the conflict over Nagorno-Karabakh. Ter Petrosyan’s key ministers, led by then-Prime Minister Kocharyan, refused to accept a peace plan on Karabakh put forward by international mediators in September 1997. The plan, accepted by Ter-Petrosyan and Azerbaijan, called for a “phased” settlement of the conflict which would postpone an agreement on Karabakh’s status, the main stumbling block. That agreement was to accompany the return of most Armenian-occupied Azerbaijani territories around Karabakh and the lifting of the Azerbaijani and Turkish blockades of Armenia.»
http://www.dictatorofthemonth.com/Petrosyan/Jun2003PetrosyanEN.htm
Մեկ ուրիշը
Without any advance of the negotiations for Karabakh, Ter Petrosian plays the same card than he did ten years ago : to solve “step by step” this frozen conflict. That is to say to cede back to Azerbaijan the territories said to be occupied by Azeris and said to be freed by Armenians in exchange of a very wide autonomy of Karabakh.
http://www.caucaz.com/home_eng/breve_contenu.php?id=88
Ամոթ է որ մեր առաջին պրեզիդենտը կարող է լինել այսքան անտարբեր իր երկրի ու ժողովուրդի հանդեմ: Լեվոնը պետք է մի քիչ արժանապատվություն ունենա իր թեքնածությունը չդնելով: Բայց իհարկե սա արժանավայել բան կլիներ որը Լեվոնը զուրկ է դրանից:
Կներես բայց ես արդեն կասկածում եմ քո ազգասեր լինելուտ վրա կամ ժողովուրդի մասին մտածող լինելետ: Դու միայն այստեղ քո Լեվոնական պրոբագանդան ես անում:
Պայքար, պայքար, մինչեւ աթոռ գրավելը!!!
Comment by Vyrgin Angam — November 1, 2007 @ 10:59 pm
Վահագն Ղուկասյան,
Ես գտնում եմ որ դու ես եւ որ այստեղ ղեղաթուրում է պատմությունը եւ փաստերը եւ այն էլ ակնհայտ, ու ստոր ձեւով: Քո այդ բլոգը որ դու ես հեղինակը ինձ ոչինչ չի համուզում: Ինձ չի հետաքրքրում Լեվոնի դիրքորոշումը իր «Պատերազմ թե խաղաղություն» հոդվածը: Ինձ հետաքրքրում է իրական պաստերը որը իգիտություն քեզ կարող է ապացույցվել: Սրանք մի պոքրիկ դրվագներ են որոնք ապացույցում են Լեվոնի դիրքորոշումը Արցախի նկատմամբ Անգլերենով: Հույսով եմ որ կկարողանաս կարդալ այն Անգլերենով:
«He was forced to step down in February 1998 after advocating additional concessions to Azerbaijan in the resolution of the conflict over Nagorno-Karabakh. Ter Petrosyan’s key ministers, led by then-Prime Minister Kocharyan, refused to accept a peace plan on Karabakh put forward by international mediators in September 1997. The plan, accepted by Ter-Petrosyan and Azerbaijan, called for a “phased” settlement of the conflict which would postpone an agreement on Karabakh’s status, the main stumbling block. That agreement was to accompany the return of most Armenian-occupied Azerbaijani territories around Karabakh and the lifting of the Azerbaijani and Turkish blockades of Armenia.»
http://www.dictatorofthemonth.com/Petrosyan/Jun2003PetrosyanEN.htm
Մեկ ուրիշը
Without any advance of the negotiations for Karabakh, Ter Petrosian plays the same card than he did ten years ago : to solve “step by step” this frozen conflict. That is to say to cede back to Azerbaijan the territories said to be occupied by Azeris and said to be freed by Armenians in exchange of a very wide autonomy of Karabakh.
http://www.caucaz.com/home_eng/breve_contenu.php?id=88
Ամոթ է որ մեր առաջին պրեզիդենտը կարող է լինել այսքան անտարբեր իր երկրի ու ժողովուրդի հանդեմ: Լեվոնը պետք է մի քիչ արժանապատվություն ունենա իր թեքնածությունը չդնելով: Բայց իհարկե սա արժանավայել բան կլիներ որը Լեվոնը զուրկ է դրանից:
Կներես բայց ես արդեն կասկածում եմ քո ազգասեր լինելուտ վրա կամ ժողովուրդի մասին մտածող լինելետ: Դու միայն այստեղ քո Լեվոնական պրոբագանդան ես անում: Պայքար, պայքար, մինչեւ աթոռ գրավելը!!!
Comment by Angam G. — November 1, 2007 @ 11:03 pm
Ես չէի էլ կասկածում որ A+1ը Լեվոնի պրոպագանդան է քարոզում: Նրանք չեն թողնում ինձ հայտնեղ իմ կարծիքը բլոկ էն արել: Ստիպված եմ իմ վերջին կարզիքը հայտնել ուրիշ անվան տակ:
Ահա քեզ խոսքի ազատություն!!!!!!!!!!!!
Comment by Angam G_. — November 1, 2007 @ 11:05 pm
Վահագն Ղուկասյան,
Ես գտնում եմ որ դու ես եւ որ այստեղ ղեղաթուրում է պատմությունը եւ փաստերը եւ այն էլ ակնհայտ, ու ստոր ձեւով: Քո այդ բլոգը որ դու ես հեղինակը ինձ ոչինչ չի համուզում: Ինձ չի հետաքրքրում Լեվոնի դիրքորոշումը իր «Պատերազմ թե խաղաղություն» հոդվածը: Ինձ հետաքրքրում է իրական պաստերը որը իգիտություն քեզ կարող է ապացույցվել: Սրանք մի պոքրիկ դրվագներ են որոնք ապացույցում են Լեվոնի դիրքորոշումը Արցախի նկատմամբ Անգլերենով: Հույսով եմ որ կկարողանաս կարդալ այն Անգլերենով:
«He was forced to step down in February 1998 after advocating additional concessions to Azerbaijan in the resolution of the conflict over Nagorno-Karabakh. Ter Petrosyan’s key ministers, led by then-Prime Minister Kocharyan, refused to accept a peace plan on Karabakh put forward by international mediators in September 1997. The plan, accepted by Ter-Petrosyan and Azerbaijan, called for a “phased” settlement of the conflict which would postpone an agreement on Karabakh’s status, the main stumbling block. That agreement was to accompany the return of most Armenian-occupied Azerbaijani territories around Karabakh and the lifting of the Azerbaijani and Turkish blockades of Armenia.»
http://www.dictatorofthemonth.com/Petrosyan/Jun2003PetrosyanEN.htm
Մեկ ուրիշը
Without any advance of the negotiations for Karabakh, Ter Petrosian plays the same card than he did ten years ago : to solve “step by step” this frozen conflict. That is to say to cede back to Azerbaijan the territories said to be occupied by Azeris and said to be freed by Armenians in exchange of a very wide autonomy of Karabakh.
http://www.caucaz.com/home_eng/breve_contenu.php?id=88
Ամոթ է որ մեր առաջին պրեզիդենտը կարող է լինել այսքան անտարբեր իր երկրի ու ժողովուրդի հանդեմ: Լեվոնը պետք է մի քիչ արժանապատվություն ունենա իր թեքնածությունը չդնելով: Բայց իհարկե սա արժանավայել բան կլիներ որը Լեվոնը զուրկ է դրանից:
Կներես բայց ես արդեն կասկածում եմ քո ազգասեր լինելուտ վրա կամ ժողովուրդի մասին մտածող լինելետ: Դու միայն այստեղ քո Լեվոնական պրոբագանդան ես անում:
Պայքար, պայքար, մինչեւ աթոռ գրավելը!!!
Comment by Angam G_. — November 1, 2007 @ 11:06 pm
Վահագն Ղուկասյան,
Ես գտնում եմ որ դու ես եւ որ այստեղ ղեղաթուրում է պատմությունը եւ փաստերը եւ այն էլ ակնհայտ, ու ստոր ձեւով: Քո այդ բլոգը որ դու ես հեղինակը ինձ ոչինչ չի համուզում: Ինձ չի հետաքրքրում Լեվոնի դիրքորոշումը իր «Պատերազմ թե խաղաղություն» հոդվածը: Ինձ հետաքրքրում է իրական պաստերը որը իգիտություն քեզ կարող է ապացույցվել: Սրանք մի պոքրիկ դրվագներ են որոնք ապացույցում են Լեվոնի դիրքորոշումը Արցախի նկատմամբ Անգլերենով: Հույսով եմ որ կկարողանաս կարդալ այն Անգլերենով:
«He was forced to step down in February 1998 after advocating additional concessions to Azerbaijan in the resolution of the conflict over Nagorno-Karabakh. Ter Petrosyan’s key ministers, led by then-Prime Minister Kocharyan, refused to accept a peace plan on Karabakh put forward by international mediators in September 1997. The plan, accepted by Ter-Petrosyan and Azerbaijan, called for a “phased” settlement of the conflict which would postpone an agreement on Karabakh’s status, the main stumbling block. That agreement was to accompany the return of most Armenian-occupied Azerbaijani territories around Karabakh and the lifting of the Azerbaijani and Turkish blockades of Armenia.»
http://www.dictatorofthemonth.com/Petrosyan/Jun2003PetrosyanEN.htm Մեկ ուրիշը
Without any advance of the negotiations for Karabakh, Ter Petrosian plays the same card than he did ten years ago : to solve “step by step” this frozen conflict. That is to say to cede back to Azerbaijan the territories said to be occupied by Azeris and said to be freed by Armenians in exchange of a very wide autonomy of Karabakh.http://www.caucaz.com/home_eng/breve_contenu.php?id=88
Ամոթ է որ մեր առաջին պրեզիդենտը կարող է լինել այսքան անտարբեր իր երկրի ու ժողովուրդի հանդեմ: Լեվոնը պետք է մի քիչ արժանապատվություն ունենա իր թեքնածությունը չդնելով: Բայց իհարկե սա արժանավայել բան կլիներ որը Լեվոնը զուրկ է դրանից:Կներես բայց ես արդեն կասկածում եմ քո ազգասեր լինելուտ վրա կամ ժողովուրդի մասին մտածող լինելետ: Դու միայն այստեղ քո Լեվոնական պրոբագանդան ես անում: Պայքար, պայքար, մինչեւ աթոռ գրավելը!!!
Comment by Angam G_. — November 1, 2007 @ 11:09 pm
Հարգելի ընթերցողներ, խնդրում եմ Ձեզ մեկ մեկնաբանության մեջ մեկ-ից ավել հղում չդնել, որովհետեւ այդ դեպքում Ձեր մեկնաբանությունները գնում են սպամ կամ սպասում խմբագրման: Իսկ ցանկացած հարց կամ խնդիր առաջանալու դեպքում նաեւ, եթե Ձեր մեկնաբանությունը չի երեւում, գրեք մեզ a1plus_blog@yahoo.com հասցեով: Շնորհակալություն:
Comment by blansh — November 2, 2007 @ 12:38 am
Angam G, ես քո գրածը, դեռ ամբողջովին չեմ կարդացել, ուղղակի հենց սկզբից մեկ երկու ասելիքի առիթ նկատվեց: Անպայման կկարդամ նաեւ մնացածը, իսկ կարժանանա՞ս պատասխանիս, թե՝ ոչ, դա կվորոշեմ այս գրությանս վերաբերվող արձագանքիցդ հետո:
Լսիր ուրեմն, իմ ցեղակից (ցավալի է թե՝ ոչ, ամեն դեպքում այդպես է, հայ էս, եւ ուրեմն ցեղակիցս էս: Հարազատս չե´ս, բարկեամս՝ չես, ոչ էլ՝ Հարգելի կամ առավել եւս՝ Սիրելի էս, բայց որ հաստատ ցեղակից եղբայրս էս, նորից կրկնեմ՝ ցավալի է, բայց այդպես է…).
Պատկերացրու, որ ինձ իրոք չհետաքրքրեց քո անգլերեն լեզվով արած մեջբերումների տեքստի բովանդակությունը: Ասեմ ինչի՝
1. Նախ, դու մեջբերում էս անում մի ինտերնետային էջից, որը արաջին հերթին պետք է Հայաստանի Հանրապետության պետական լեզվով լիներ: Լեզուն պայտպանվում է օրենքով, այն էլ՝ բարձրագույն: Այսինքն Սահմանադրությամբ: Իսկ տրամաբանությամբ այստեղ հուշում է, որ այն առաջին հերթին պարտավոր է պահպանել, պահպանման երաշխավորը: Ինչու՞ չկա հայերեն տարբերակը: Արդյոք դա սեւ (սեւ՝ այսինքն՝ կեղթ) քարոսչություն չի:
2. Կա նաեւ մարդկային բանականություն, իսկ դա էլ հուշում է, որ ականջիս լսածին ու աչքիս տեսածին պիտի հավատամ, նամանավանդ առաջին ձեռքից: Եվ ոչ-թե իր մասին գրված այլոց կարծիքից:
3-րդ էլ նա է, որ նշածդ էջը ամբողջովին վերահսկվում է ժողովրդի կողմից անվերահսկելին իշխանությունների կողմից…
Իսկ նրանք նրանք չեն կարող անաչառ լինել, դրանու նոռմալ մարդը կասկած չի կարող ունենալ, հո իզուր չեն փակել անկախ հեռուստատեսությունները, որ իրենց կեղթոտ քարոզը իրականացնեն: Բազմակի անգամ օգտագործվածները՝ TV-ներով, նորեկներն էլ՝ ինտերնետներում քննություն են տալիս…..
Հ.Գ. Լավ ժողովուրդ ջան, դուք ասեք: Չեսնի պատասխանելու համար մի ձեւ կա, անձերին դնենք մի կողմ: Ականջիս լսածներիս չհավատամ, անձամբ մարդու գրածը կարդամ չհավատամ, բայց իր մասին, իր հակառակորդի գրածներին հավատամ: Ըտենց ո՞նց կլինի…
Հ.Գ. Ո´չ Արմանի Գ-ի համար: Խոսք գնաց, որ իմ Բլոգճոմ տեղադրել եմ Տեր-Պետրոսյանի «Պատերա՞զմ, թե՞ խաղաղություն հոդվածը», հիմա ավելացնեմ որ տեղադրել եմ նաեւ՝ 97-ի սեպտեմբերի 26-ի հայտնի մամուլի ասուլիսն ու 98-ի փետրվարի 3-ի հրաժարականի տեքստերը: Տես՝ http://septemberi21.blogspot.com/
Comment by Վահագն Ղուկասյան — November 2, 2007 @ 5:09 am
Բոլորին ողջույն !
Որեմն այս օրերին, Հայաստանում տեղի ունեցող քաղաքական-հասարակական կյանքի վերաբերյալ ինտերնետային ֆորում-բլոգ-զրուցարաններում, հատկապես Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի մասին՝ կարծիքներ հայտնելու ինտերնետային էջեում՝ իբրեւ, Հանրապետության Հիմնադիր-նախագահին ուղղված մեղադրանք(ներ) են հաճախ հնչեցնում (ըստ իրենց՝ հիշեցնում են), թե չեն մոռացել էն «մոթ ու ցուրտ» տարիները:
Հիշեցնողը Ռոբն է, ինքը չի էլ թաքցնում : Իր հնչեցնողները, մի մասը գիտակից, մյուսն՝ անգիտակից փաստորեն օգտագորձվում են : Մի պահ ինձ թվաց, թե արշակաշավարշաարտաշա տեսակ հնչեցնողների նոր տեղեր են բացվել, ու հիմի սրանք հելել քննություն են տալիս: Օկտագործվելու համար են քննություն տալիս : Մեկանգամյա, կամ բազմակի: Անձնական օգտագործման… (Բայց ինչ ամոթա ~, հա էլի, իրոք որ մարդիք կան, որոնք պռեզերվատիվներն էլ են՝ բազմաթիվ անգամ օգտագործում: Ագահության մասին լսել էինք, բայց էս 10 տարեկան «խազայինների ու իրենց՝ խազայկեքի» (նաեւ՝ «գեյ» տեսակի) ագահների ախոռժակները, նույնիսկ մեր ֆանտազիաներում չէինք պատկերացնի…)
Լավ, չշեղվեմ, ասելիքս են էր, որ «մութ ու ցուրտ» տարիների մասին հիշեցնողներին դրել բացատրում ենք (պրովակատորների համար, բնականաբար՝ անիմաստ), թե իրականում ինչն՝ ինչոց է: Որն է սու՞տ, որ՝ ճշմարիտ, կամ՝ ճշմարտանման: Որն արդարացված է, որը՝ չէ… Էստեղ, տարօրինակն այն է, որ ինտեռնետներում, «ցուրտ ու մութ» տարիների մասին գրող-հնչեցնողների (ագահ հիշեցնողների ու նրանց՝ բազմակի օգտագործած հնչեցնողների՝ տարբերության մասին, արդեն ասացինք մեջ սփյուրքահայեր էլ կան : Ի դեպ, սփյուրք, տվյալ դեպքում հասկանում եմ նաեւ նրանց, ովքեր այդ տարիները, նույնպես արտասահմանում են անցկացրել (արտասահման = երկրին պետական սահմաններից դուրս, այսինքն՝ նաեւ Ռուսաստան)… Լսե´ք էդ դուք երբ մրսեցի՞ք, մոմի լույսի տակ երբ հաց կերաք, գիրք ու թերթ կարթացիք: Էդ ե՞րբ, ձեր սառած տներում երեխաներ ունեցաք ու դպրոցական երեխաներին էլ՝ մոմի լույսի տակ՝ դաստիրակեցիք (Հա, չմոռանամ՝ հայրենասեր երեխաներ դաստիրակեցիք, այսինքն՝ ընդհամենը թրքատաց): էդ դուք ու՞ր էիք, էդ որտե՞ղ էիք դուք մրսում…
Նոր մտքովս անցավ, ու ափսոսացի… մեկ-երկու ամիս առաջ թատրոնի տղեքը էստեղ էին : Հիմա հեռուստացույցի էկրանին եմ նայում, մտքով տեղափոխվեցի թատրոն: Մեր «կերած խմած» երգիծաբանների էր, «Փարիզի արվարձաններից մեկում, «իր առանձնատանը»՝ Բուխարին չի վառում, պատից կախված ջահերի էլեկտրո լամպերը կոտրել է, նավթով լամպ է առել : Շուռ է եկել մեր կողմը ու դահլիճում նստած՝ հանդիսատեսին ասում է, (հա ատամներն իրար զարնելով, դողդողացնելով) ասում է. «Ամաննն, աս ինչ ցուրտ է, աս ինչ մութ է»…
Բեմում լինեի, կասել՝ կայֆա : ի՞սկ որ՝ բեմում չե՞մ… Ամոթա´, ամո´թ…
- Ամոթն ում՞ է.
- Էլ ու՞մ… Մենք դրան պատրաստ ենք եղել : Մնք ենք այդպես ցանկացել՝ դիմակալել մեր Ազգային ԻՂՁԸ՝ ԱՆԿԱԽ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ իրականւթյուն դարձնեիու ճամփին կանգնած դժվարությունները: Անկախություն ցանկացող ժողովուրդը, պատրաստ է եղել այդ տեսակ զոհողությունների, իսկ ԱՆԿԱՈՈՒԹՅՈՒՆ ցանկացող Ժողովուրդը՝ Հանրապետության 99 ու + տոկոսն է եղել… ցրտի ու մութի երեխաներ էինք ունենում : Իսկ գիտակից մարդու համար երեխան հույս է: Ահա թե ինչու էմ ես հաճախ ասում որ «ցրտի ու մթի» տարիները, նաեւ հույսի տարիներ են եղել :
Comment by Վահագն Ղուկասյան — November 2, 2007 @ 5:27 am
Anita Շնորհակալություն! Հույսդ, բարին է: Այո, իրոք հուսանք, Հուսանք ու Հավատանք…
Տեղեկացվածությունս ընդհամենը անձնական ցանկություն է: Ես ընդհամենը մեր ՇԱՐԺՄԱՆ շարքային ակտիվիստներից մեկն եմ եղել: Այն տեսակներից, որոնք ոչ-թե ընդհամենը Անկախխ Հայաստան ունենալն էին ցանկանում, այլ ուզում եին որ իրենք այդ պիսի պետուտյան քաղաքացի լինեին: Իսկ Քաղաքացին իր պարտականություններն ունի: Ես այն կարծիքին եմ, որ տեղեկացված լինելը նույնպես քաղաքացիական պարտականություն է: Արդեն մեկ առիթով ասել եմ, հիմի էլ կրկնեմ՝ Իմ հասակակիցների հայրենիքը Սովետական Հայաստանն էր (սիրում է՞ինք, թե՞ ոչ, սա այլ ֆորմատ է): Սովետական Հայաստանն է մեր ծնունդը տեսել, իսկ մենք՝ Անկախ Հայաստանի: Մենք ենք մեր երկրի Ծնուննդ ընդունած քաղաքացիներիս պարտականությունն է ծնողական զգացմունքով տեղեկացված լինենք մեր Զավակ-երկրի առօրեային:
Ես հասկանում եմ, որ հաստատ կլինեն մարդիք, որոնց մոտ այնպիսի տպավորությու կարող է ստեղծվել, որ ՀՀՇ-ական եմ: Պատկերացրեք ո´չ, Երբեք չեմ եղել: Շարժման առաջին տարիներից ակտիվ եմ եղել, բայց ՀՀՇ-ի հետ սկսել եմ շբվել 98-ից հետո, այսինքն այն ժամանակից, երբ ՀՀՇ-ի հետ շբում ունեցողներն ու շատ շատ ՀՀՇ-ականներ լքում էին ՀՀՇ-ն: «Հոկտեմբերի 27» մասին գրածս՝ «Դիտորդի Վարկածը» գրքույկներից մեկում, կենսագրական մասում, գրված է՝ «Երբեք իշխանական կերակրատաճտից չեմ օգտվել»: Ես համակարծիք եմ, երբ ասվում է որ չի կարող առանց ընդիմության, ժողովրդավարություն չի կարող լինել, իսկ 98-ից հետո որպես քաղաքացի պարտավոր էի ծանր ու թեթեւ անել հրաժարական տված իշխանությունների արածն ու չարածը: Արժեւորել լավն ու վատը… Թող տպավորություն չստեղծվի, թե ես 90-98թթ համարում եմ անսալական տարիներ: Կամ էլ՝ սխալների համար պատրաստ եմ օբեկտիվ պատճառաբանություններ հորինել: Ո´չ, հարգելիներս, ոչ մեկն էլ միամիտ չի, բոլորս էլ գիտենք, որ թալան էլ է եղել: Հա´, բայց հենց այդ առումով, 98թիվը շատ դրական դեր ունեցավ: Մեկ բառով որ ասենք՝ Ֆիլտր: Բնական էր, որ թալանողները առաջինը պիտի լքեին ՀՀՇ նավը, հետո երկրապահին էլ (ոմանց դեպքում՝ երկրապահի գաղապարներին) լքեցին. Ովքեր են այսոր Տեր-Պետրոսյանի կողքին հավաքված, ամենորյա ուղեկիցները ովքե՞ր էն: Նիկոլը՞, թե՝ Սարգսյան Արամը, կամ Դեմիրճյանը …
Comment by Վահագն Ղուկասյան — November 2, 2007 @ 6:46 am
Vahagn jan, Arman G.-n ANGLEREN sovorac DASHNAK a. gorc chunes. anogut a. nman kategoriayi mardu dem@ mi tonna spitak macun lcnes, eli kasi sev a. mi tanjvi. im nman. yes mi erku haxordagrutyunic heto vor jogeci sa CH.B Dashnak a (CH.B - chbacahaytvac), arden skseci bani tex chdnel.
Comment by Karen — November 3, 2007 @ 1:10 am
Barev Dzez, knereq angleren tarerov grelu hamar, Vahagn Xukasyan kuzenayi Dzer qaxaqakan dirqoroshumn imanal!
Comment by Anita — November 5, 2007 @ 7:16 pm
Ողյույն հայեր!
Anita ջան, քաղաքական դիրքորոշում, իսկ ի՞նչ հարցով: Հարցը կոնկրետացնել կարիք ունի: Օրինակ այս կամ այն քաղաքական որոշման, գործողության վերաբերյալ՝ իմ դիրքորոշումը:
Իսկ եթե նկատի ունես իմ քաղաքական հայացքները, ապա այդ դեպքում ասեմ որ ինքս էլ չգիտեմ: Որովհետեւ բոլոր դեպքերում առաջնորդվում եմ՝ Հայաստանի Հանրապետության պետական շահերով: Ժողովրդավար եմ այնքանով, որքանով այն չի վնասի մեր պետականությանը: Պահպանողական եմ՝ եթե խոսքը վերաբերվում է Առժեքներին (հոգեւոր, մշակութային,… ): Պատկերացրու նույնիսկ հեղափոխական էլ եմ, սա էլ այն դեպքերում, երբ օրենքի պահապանները առհամարում են այն, երկրում բռնապետություն են հաստատած լինում:
Իսկ ընթհանրապես՝ եղեղ ու մինչ այժմ էլ մնում եմ ԱՆԿԱԽԱԿԱՆ
Հարգանքներով՝
Vahagn GHUKASYAN
Comment by Վահագն Ղուկասյան — November 5, 2007 @ 9:30 pm
Anita նախորդ գրությանս ավելացնեմ, որ այսօր կուսակցական չեմ.
-Ի՞սկ նախկինում.
- Նախքինում եղել եմ, տես 96թ.-ին գրված ինքնակենսագրությունս՝
http://against-terror.narod.ru/kensag96-1.jpg
http://against-terror.narod.ru/kensag96-2.jpg
4 էջ է, այստեղ՝ բլոգում, միառժամանակ 2-ից ավելի ինտերնետային հասցեների հղումներ տեղադրել չի լինում, 3-րդ եւ 4-րդ էջերի համար փոխիր հասցելի վերջում գրանցված թիվը՝ …kensag96- 3.jpg kensag96- 4.jpg
Comment by Վահագն Ղուկասյան — November 5, 2007 @ 10:03 pm
Anita նախորդ գրությանս ավելացնեմ, որ այսօր կուսակցական չեմ: -Ի՞սկ նախկինում. - Նախքինում եղել եմ, տես՝ 96թ.-ին գրված ինքնակենսագրությունս:
http://against-terror.narod.ru/kensag96-1.jpg
4 էջ է, այստեղ՝ բլոգում, միառժամանակ 1-ից ավելի ինտերնետային հասցեների հղումներ տեղադրել չի լինում, 2-րդ, 3-րդ եւ 4-րդ էջերի համար փոխիր հասցելի վերջում գրանցված թիվը՝ …kensag 96-2., …kensag 96- 3., kensag 96- 4.
Comment by Վահագն Ղուկասյան — November 5, 2007 @ 10:06 pm
Կարեն ես ապրում եմ ԱՄՆ-ում եւ ամեն օր շփվում եմ ինձ շրջապատող մարդկանց հետ որը միայ հնարավոր է Անգլերենի միջոցով:
Ինչ վերաբերվում է իմ դաշնակ լինելուն ապա ես շատ անգամներ պատասխանել եմ այս հարցին ասելով որ ես դաշնակ չեմ: Իգիտություն քեզ ես շատ կուզենայ որ դաշնակ լինեի, ես հարգում եմ այդ կուսակցությանը իր ազգանպաստ գործունեության համար որը չեմ կարող ասել հհշ-ի մասին: Ութը տարվա պատմությունը ցույց տվեց հհշ-ի իրական դեմքը:
Քո ու Վահագն Ղուկասյանի հետ բանավիճելը անիմաստ է: Դուք առհամարում էք փաստերը եւ չունեք ոչ մի պատասխան դրանց համար: Դուք գիտակցաբար կամ անգիտաքցաբար պաշտպանում էք հայաստանը թուլացնելու ուղղին: Սա իմ համար անընդունելի է եւ ես նույնիսկ ապրելով օտար երկրում կանեմ ամեն ինչ Հյաստանը այս ուղից շեղելուն: Դուք կարող եք անվանել սա ազգամոլություն թե ոչ իմ համար նշանակություն չունի:
Եւ կուզենայ ասել քեզ Կարեն որ քո լատինական տառերով հայերեն գրելտ շատ բացասական տպավորություն է թողնում ինձ վրա քո կոմպուտրի իմացուցյան հանդեպ: Եթե դու չգիտես ինչպես կարող ես գրել հայերն ապա հարցրու եւ ես կամ որեվիցե մեկը կարող է քեզ օգնել այդ հարցում:
Comment by Arman G. — November 13, 2007 @ 12:36 am
Վահան Ղուկասյան
Իմ մեջբերումները միայն ծաղիկներ են որը ցույց է տալիս ԼՏՊ-ի հեղինակությունը միջազգային տեսանկունից եւ նրա դիրքորոշումը Արցախի նկատմամբ իր նախագահ լինելու տարիներին: Թե ինչ վերաբերվում է այս մեջբերումների իրականությանը համապատասխանելը մեր ժողովուրդը դա շատ լավ գիտի:
Դու ասում ես (Կա նաեւ մարդկային բանականություն, իսկ դա էլ հուշում է, որ ականջիս լսածին ու աչքիս տեսածին պիտի հավատամ, նամանավանդ առաջին ձեռքից: Եվ ոչ-թե իր մասին գրված այլոց կարծիքից:)
Ես նույպես գտնում որ իմ ականջիս լսածը ու աչքիս տեսածը չի կարող փոխվել քո մտքերի շնորհիվ:
Comment by Arman G. — November 13, 2007 @ 12:54 am
Ժողովուրդ էսօր մեր իշխանությունները նորից ապացուցեցին պատրաստ են ամեն ինչի իրանց կաշին փրկելու համար,պատրաստ են եռակի անգամ մարդ էլ սպանել ու թեկուզ արյան գնով պահել իրենց իշխանությունը:Բայց հարցը նրանում ա արդյոք հնարավոր կլինի անընդհատ ոտնահարելով մարկանց իրավունքները,ստորացնելով ու դուբինկաներով ծեծելով պահել իրենց իշխանությունը,վերձիվերջո մի օր կպայթի չէ ժողովրդի զայրույթը,չի կարող շարունակվել բռնապետական իշխանությունը անվերջ,առավել ևս որ ըստ հավասըի մտվյալների սուր կոնֆլիկտային իրավիճակա տիրում նաև իշխանական ճամբարում ու ոնց որ 26-ի միտինգն էր հայլուրի 10 րոպեանոց ռեպորտաժի համար նկարած,այնպես էլ նույն ոգով շարունակում են հիմա համոզել մարդկանց,բայց ավելի շատ իրանք իրանց,որ իրանք տիրապետում են իրավիճակին և ժողովրդի անվտանգությանը սպառնացող ուժերին բացի Նիկոլ Փաշինյանից ու Խաչատուր Սուքիասյանից գրեթե բոլորին բռնել են ու հիմա արդեն կարելիա հանգիստ խղճով գնալ կոալիցիա յի մասին մտածել,ինչ դարդ ոնենք որ,Ադրբեջանը վախեցածա ծակն ա մտել,հայկական դիվանագիտությունը էնքան լավա աշխատում,որ ադրբեջանցիչները հայատարարում են որ Սերժը ուզումա բանակցի,որ կարողանա ապացուցի, որ ինքը լեգիտիմություն ունի,բայց դե հո միջազգային հանրությունը տեսնումա,որ մենք մեր նորընտիր նախագահին ինչքան ենք սիրում,անընդհատ հավաքվում մենք կառավարության շենքի դիմաց ու խնդրում ենք որ հեռանա,դե քանի որ կառավարության շենքի ապակիները կողմանակի ձայներից պաշտպանում են,որ խեղճ վարչապետին անընդհատ Հյուսիսային պողոտայի նախկին բնակիչները չխանգարեն,ինքն էլ ձայնամեկուսիչ ապակիների միջից կարծումա,որ ժողովուրդը ուզումա ինքը նախագահ դառնա,բայց ինչ կարիք կա մեր Հիմաիկվա նախագահին վիրավորել,համբերեք էլի ժողովուրդ:Այնպես որ ժողովուրդ ջան մի անհանգստացեք ամեն ինչ շատ լավա,Ռուսաստանն էլ մեզ իրա թևի տակա պահում,որ հանկարծ Սերժին մի բան չպատահի,:Էն փողոցում հըավաքված մարդիկ զուտ մոլորյալներ են,որոնք չգիտեն,որ Հայստանում հայրենիք,ընտանիք,հաղթելու ենք բառերը արգելվածա 1998 թից ու իրանց էլ հեսա կդատենք կոդավորված բառերով մեզ հոգեխանգարմունքի ենթարկելու փորձերի համար,-կասեր Քոչարյանը ու ինքը իրա բառերի վրա կհռհռրար:Քոչարյանը առաջարկումա նաև տանը դանակ պատառաքաղ և պետական հեղաշրջման այլ զենքեր էլ չպահել,որ իրավապահների հետ խնդիրներ չունենանք ու հաստատուն քայլերով զինված ոստիկանաներով գնանք առաջ:Իսկ նրանք բացահայտ ստեր չեն կարողանա տարածեն,մի 2 հատ աածական եր կուղարկենք,նրանց կվախեցնեն,կծեծեն ու կանցնի կգնա:
Էսա Քոչարյանի ուզածը,որ ժողովրդը համակերպվի իրա առաջարկած բռնի մեթոդների հետ,նորից լռի ու թողնի սրանց անընդհատ վերտադրվել,եթե պետք լինի մի քանիսին սպանել,որ իրանց չխանգարեն,ինչ կա որ:
Ու չնայած մեր իշխանությունները չեն ուզում համակերպվել որ իրանք էլ իշխանություն չունեն Հայաստանում ուժի իշխանությունից,մենք պիտի հասկանանք որ մենք պայքարից բացի ուրիշ տարբերակ չունենք,որ եթե հիմա սրանց առաջը հիմա չառնենք ,ապա նրանց մեթոդները գնալով կլկտիանան ու սանձարձակ կդառնան,մենք էլ ժամանակ չունենք,նրանց շանս տալու,պիտի մենք պայքարենք:Ես մի գործնական առաջարկ ունեմ,առաջարկում եմ վախվանից ամբողջ քաղաքով մեկ պատերին սպիտակ ներկող գրել ազատություն ու ոգևորենք մարդկանց,ամբողջ ժողովուրդ պատրաստա պայքարել նոր ուժով,արտակարգ դրությունը միայն ավելի նպաստեց որ ժողովուրդի բողոքի ձայնը բարձրանա:Այնպես որ մարդիկ եկեք չընկրկենք բիրտ ուժի դեմ ու շարունակենք պայքարը մինչև վերջ,մինչև կունենանք ազատ Հայստան ազատ երկիր ու ժողովուրդ:ՊԱյքար,պայքար մինչև վերջ:ու հիշեքն որ ամեն մեկիս պայքարը կարևոր է մենք իավունք չունենք կողքից նայել այն ամենին,ինչ կատարվում է հիմա:
Comment by azat qaxaqaci — March 21, 2008 @ 9:47 pm